KAZA ŞİİRLERİ

KAZA Konulu Şiirler - kaza Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "kaza" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "kaza" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. kaza Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 75

Sonraki Sayfa >>


473		ECEL ŞERBETİNİ İŞTİKTEN SONRA Ne yıllar ne yollar ayıramadı Gurbette hasretlik çektik olmadı Yakınlaştık sandım felek koymadı Ben seni bu kadar, sevdikten sonra. İkimizde Vatan sana küsmüştük. Gelmek yoktu buralardan göçmüştük Yuvam deyip yeni evler yapmıştık Neye yarar hepsi, göçtükten sonra. Kim derdi ki Aksaray dan geçecem Ecel şerbetini burda içecem Elbette dünyadan bende göçecem Dostlarımdan dua aldıktan sonra. ........... devamı >> Şevki Kayaturan


474		KANLİ KALEM KaNLi KaLeM Bilirmisin Kalemi kana batirip yazmayi Sen Bilirmisin hic Sabahlara kadar aglamayi. Hep bir Umut var diye kadirdinmi hic kendini. Birgün Mutlu olacagina inandinmi hic sen.... Yüregim kaniyor artik durduramiyorum Kalemimi kana susarcasina batirip batirip cikariyorum Her defasinda daha cok Aciyor ama baska care bulamiyorum. Disarda Rüzgar var ama ben hissetmiyorum Yapraklar dökülüyor agaclardan tipki benim gibi tükeniyor Yillar geciyor ama ben hep ayni yerdeyim. Freni tutmayan bir araba gibi Ömrümü akiptip geciriyorum ........... devamı >> Canan Kosmaz


475		O ŞEHİT POLİSLERE YAZIK GİDEN ÜÇ ER'E Yazık gerçekten yazık Öldü hepsi boş yere Rabb'im rahmet eylesin Giden şu yiğitlere 'O Şehit Polislere Yazık Giden Üç Er'e' Kullandığın minibüs Bak polis otosunu Evet ortadan biçti Görmedin mi sen onu 'O Şehit Polislere Yazık Giden Üç Er'e' ........... devamı >> Hasan Sancak


476		KARA GÜNLER Östümüzü sarmış kra bulutlar Çakıyor şimşekler gök gürültüsüyle uğultular Millet şaşkın çoğu perişan Mahsur kalanlar ve şeytana uyanlar Biz ne günler gürdük ne günler geçirdik Bu günler kara günler elbet bu günlerde geçecek Ortalığı silip süpürmüş hortumlar Hortumlardan geriye kalan yaralı canlar Hortumlar geçti devam ediyor fırtınalar Can çekişiyor hortumun etkisinde kalanlar Biz ne günler gürdük ne günler geçirdik Bu günler kara günler elbet bu günlerde geçecek ........... devamı >> Mehmet Emin Altun


477		EY OĞUL! Oğul, akıl durur kader yol alır bilmelisin. Zorluğu yenmek çok zor, az gülmelisin. Buna olta derler, bir adım gitme sakın ha. Anne balık nasihat ediyor genç oğluna. Ucunda ki yeme aldanma, yutarsan yanarsın. Şuna çarpma derler, takılırsan kurtulamazsın. Kunuşurlarken bir avcı atmaz mı serpme ağını. Ne gelir elden faydası yok, ısırsan parmağını. Yavrucak soruyor,üzerimize atılan nedir anne? Yavrum bunada tepeden inme derler bak dinle. ........... devamı >> Ali Kılıç Kakiz


478		SEVİŞMEK gözler hat ucunda ışınlar haber yüklü çılgıca gider gelir kalp haber merkezi çalışır feragatle son haber sevişin olur heberler serilir masaya planlar çizilir provalar yapılır çimler döşek bulutlar yorgan parola vurgun seçilir çıkılır beyaz üzeri hedef tatbiki mekan kantrol biter basar heyecan teselli eder gülücükler kağnı gıcırtısı doğal seslerden bazen bozulur öpücükler herşey hazırdır tarih yazılacaktır o an çatar zaman çıkarılır gerçeği gizleyenler durur rüzgar durur üretenler önce el sonra dil ardınsıra beden tanışır samimiyetlerini iletirler sohbet ilerler kaybolur sıra birden ........... devamı >> Ömer Gülmez


479		BİR EMEĞİN ARDINDAN/DÜZ YAZI Biz çiftçiler toprağımızı aç ve çorak bırakmayız. Her mevsim bizden istediği tohumu veririz. Hasat zamanı ambarlar dolusu geri iade etmek üzere, ekim zamanı gelince toprak bizden bir avuç dolusu tohumu ödünç olarak ister. Tohumlar nasırlı ellerimizin parmakları arasından billur tanesi şuhluğunda endamlı bir süzülüşten sonra toprağın kollarına usulce bırakırlar kendilerini. Yeni yaşamlara kavuşmak, yeni sevgiler yeşertmek ve tüm çiftçilere yeni bir umut olmak amacıyla biraz daha sıkı sarılırlar toprağa, incecik kökleriyle toprak ananın bağrından suyu emerler, aç körpe kuzuların memeden sütü çektikleri gibi suyu çekerler topraktan. Bir süre sonra küçük bir filiz toprak ananın perdelerini aralar ve güneşe “merhaba” der. Yaprakları birken iki olur, iki iken dört... Toprağın sunduğu besinleri güneş ışığı ile birleştirip en iyi şekilde değerlendirir. Yavaş yavaş körpelikten erginliğe bir terfidir aslında bu. Mevsimler döner her şeyin bir vakti olduğu gibi hasadın da vakti gelir. Erginleşip bıyıkları gürleşen başaklar ağırlaşıp görevlerini tamamlama aşkıyla boyunlarını yavaş yavaş eğerler. Altın bir okyanus misali hepsi sapsarı, taze gelinin ak gerdanındaki sarı liralar gibi göz kamaştırır. Hasat, hepimiz için sadece ürünümüzün hasadı değil, emeğimizin, sevgilerimizin umudumuzun hasadıdır. Daneler biçerdöverin ambarından çuvallara girerken acemi aşkların kalplere girdiği gibi korkak, ürkek, bir o kadar da acelecidir. Allah’ım bu güzelliği görmek ne güzeldir. Buğday tanelerinin serenadını işitmek ne tatlıdır. Ve bütün bunlara alışık olup da bu güzellikleri yaşayamamak ne kadar acıdır. Bunu biz çiftçiler biliriz. Zehirli bir ok gibi saplanır bağrımıza da dirhem dirhem öldürür. Bu acıyı 05.06.2003’te yaşamış bir çiftçiyim ben de. Osmaniye’deki sel felaketinde ürünlerini kaybeden meslektaşlarıma üzülürken ben de buna benzer bir felaketle karşılaştım. Buğday tarlamın hemen aşağısında bulunan üzüm bağımda çalışıyordum. Komşuların panik içinde bağırıp koşuştuklarını gördüm. Ve o sırada yükselen dumanı da... Soluk soluğa yokuşu çıktım. Elektrik direğinden çıkan kıvılcım ejderha gibi tarlamın üzerinde çöreklenmişti. Allah’ım! Tarlam, buğdaylarım, evlatlarım, umutlarım, ciğerim yanıyordu ciğerim. Metin olmaya çalıştım. Büyük soğukkanlılıkla söndürmek için elimden geleni yaptım. Benim tarlam yanıyor bari başkalarının tarlası yanmasın diye traktörle kenarları sürdürdüm. Biraz olsun ateşin uzağa yayılmasını engellemiştim. Rüzgar da dinmişti. Arkamı dönüp baktığımda bütün başaklar son kez “imdat “ dercesine ellerin uzatıp, çığlıklarını içlerine gömerek alevlerin arasında kayboluyorlardı. Hepsini bir bir koklamak bağrıma basmak onlarla yanmak geldi içimden, yavrularımla yanmak! Sanki kızım telli duvaklı muradına eremeden ölmüştü. Cephede savaşan kahraman oğlum şehit düşmüştü. Olanlar olmuştu. Hepsinin kınalı ellerini tek tek okşadım. Açık kalan gözlerini bir bir kapattım. Huzura kavuşmaları için toprağı sürdürerek onları gömdüm. Allah’ım sana şükürler olsun! Daha büyük felaket vermediğin için. Canım sağ olduğu için. Bana verdiğin güç ve metanet için. Dualarım bittikten sonra harekete geçtim. Ben çiftçiyim. Yaralı toprağıma merhem sürmeliyim. Onu sevgisiz, umutsuz bırakmamalıyım. Tohumlarına fidanlarına kavuşturmalıyım onu. Mevsim susam mevsimidir dedim Ya Nasip! Diyerek attım tohumları toprağa Ya Nasip! ...Karalar bağlayan toprağım yeşile bürünmüş, susam fidanları ak çiçekleriyle umuda koşuyorlardı. Çiçeklerin üzerinde arılar mutluluk dansı yapıyorlardı. Bir ay önce alevlerin ölüm saçtığı tarlamda her şey normale dönmüştü. Kaybolup giden emeğimin ardından aylar sonra ikinci emeğimin karşılığını almıştım. Bütün acılarım dinmiş, bütün yorgunluğumu unutmuştum. Sanki olup bitenleri ben yaşamamıştım da, bir filmde izlemiştim. Hayat devam ederken her zaman umutla bakmak, her musibete karşı da umudu kalkan edinmek lazımdır. O zaman her şey kendiliğinden yoluna girer. Yaşarken umut; ekmek kadar lazım, su kadar aziz,nefes almak kadar sıcak ve hep özlenen, hep bizimle olan, bizim olan bir şeydir! Benim yaşadığım gerçek bir hikaye bu! Hikayemde sıkıntılarımı göz yaşlarımı umutla sildim. Her şey sıfır olsa bile umut hep sonsuz olsun. Yaşamınızda olumsuzlukları yok eden bir virüs olsun umut. Umutlu olmanızı umut ediyorum. ........... devamı >> Münire Çetin


480		SEVGİ ÜZERİNE Sevgi denilince hep içimizde kabaran coşan duygularımızı tutkularımızı anlar onun çevresinde bir kaza öreriz oysa sevginin dışa vurumu içimizdeki büyüklüğünden daha önemlidir dışa vurum olmasa sevdiğimiz kişi bizim onu ne kadar sevidiğimizi nasıl bilebilirki diyelimki sevgilimiz onu sevdiğimizi biliyor ama sevgi tek yönlü bir yolda yaşatılmaya çalışıldığında bir süre sonra o yolun maratonluğunu o yolun engebeleri dikenleri kısacası zorlukları sevgiyi öldürür ........... devamı >> Abdurrahman Alma

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 75

Sonraki Sayfa >>