KART ŞİİRLERİ

KART Konulu Şiirler - kart Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "kart" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "kart" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. kart Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 60 68

Sonraki Sayfa >>


337		**S E V E B İ L M E K S E N İ...... S e v e b i l m e k s e n i… Gelinlik çağındaki bir kızın; Çeyizine, nakış nakış düğüm düğüm işlediği Göz nuru işlemesini Gözünden kıskandığı, Ergen çağında bir delikanlının; Aklın teneffüs saatlerinde, Kareli defterine, has sevgisini yazdığı gibi, S e v e b i l m e k s e n i…... ........... devamı >> Turgut Gündoğmuş**


338		***ANNE Anne,yokluğun oturdu içime Sensizliğinde,geçmez gecenin sabahı her gün. Her akşam sefil bir çocuk büyürdü, Gözbebekleri ıslanır şehrin, sokaklar ıssız, duygular öksüz kalırdı. Yağmur yağar. Güneş, alır başını gider, şehir ağlar, ağlardım. Anne gül,gül anne! Sensizliğinde hiçbir dulda, gizleyemedi yalnızlığımı. Şefkatli göğsünde ne elleri, Ne de düşleri üşürdü çocukluğumun. Ellerin mavi, Gözlerin mavi, masmaviydi yüreğin. Ve hiç bir mavi, senin kadar sonsuz değildi. ........... devamı >> Turgut Gündoğmuş**


339		YAĞMURLU BİR HIDIRELLEZ SABAHINDA…(DÜZ YAZI) “Bir gül fidanının altına gömmeliydin beni... Hiç değilse bir gül dalına asmalı… Ve bu sabah gün doğmadan henüz geri almalıydın sonra…” Böyle diyordu yürek…. Sabah ezanından önce başladı yağmur. Adamın biri sokak lambası altında telefonuyla boğuşup mesaj göndermeye çalışırken, siyah-beyaz küçük bir köpek kuyruk sallayarak sevgi arıyordu ayakları dibinde. Sessizce izledim yavrunun tekmelenişini. Adam, “sevgi adamı” değildi! ........... devamı >> Naime Erlaçin


340		YALNIZ İFTAR Koy karşına bir kaç tabak daha! , Birileri var sansınlar, seen! yalnızsın oysa! , İşte ezan okundu, boğaza karşı su yudumla, Biz zannettik bardak deniz,deniz bardakta, biz denizi içmişiz. Çok güzel olur bu vakitte, İstanbul’da hava, Az yemek bol, bol seninle sohbet etmek, Çok hafif bir müzik ve dostane insan topluluğu, İnsanlar hep böyle kaynaşsa, iftar vakitlerinde dolu lokantalarda. ........... devamı >> Vildan Altunbaş


341		DEVŞİRME SINIF Boynuzu kırılsa koca öküzün Baytarlık halini bana anlatır. Uyuz,kart eşeğe çökerse hüzün, Yaşını,yılını bana anlatır. Katır,rüyasında doğurduğunu, Fok balığı,hamur yoğurduğunu... Kobra,sürünmeden dik durduğunu, Eklemsiz belini bana anlatır. Tavşan,küstüğünden dem vurur dağa, Yüz felci geçirmiş şu kirpi ağa. Yarışta kalçası çıkan tusbağa, Devenin nalını bana anlatır. Çakal,tapu ister; sazlığa,büke, Tilkinin kuyruğu sıkışmış köke. Görün işte! ; aksak keçi,kör teke, Papatya falını bana anlatır. ........... devamı >> Ahmet Süreyya Durna


342		SIRA KİME GELECEK Adamın biri hadsiz mi hadsiz, Musa peygambere der: -Efendimiz, Bana hayvanların dilini öğretiniz.” Sözüm ona onlardan ibret alacak Kendince bir çıkar umacak. “_Bunun hiç faydası olmaz sana Yerli yerinde yaratılmış bu dünya İsteseydi yüce Mevla Öğretirdi sana da.” Dese de peygamber Laf anlamaz bir türlü adam. _Haydi git der, öğrettim Başkalarına ders olsun ibretin… Adam neşe içinde varır evine, Bekler başında horozla köpeğin. Evin hizmetçisi sofra çırpar Kırıntıları horoz hemen kapar Köpek horoza öfkeyle havlar; _Onlar benim hakkımdır Senin hakkın buğday ile darıdır. Kart horoz köpeğe çıkışır: ........... devamı >> Aykar Veli


343		*HIZIR BİLGİSİ* artık şiiri bıraktım sesi billur kargalara seni de… ilhamı aşktan menkul küfürler yazacağım gayri yeter ki ağlamasın güneşi solduran yanıklar yeter ki sevişken belalar vurulmasın düşlerimde… umudun bittiği yerde gölgeler mahcup sığınaklar kırklara karışır kırkında işte o gün kentin kancık merhametine saldım hayatı şiir yüzünden cüzzamlı arzular ektim dakikalara elimde yedi meczup dize, üç kirli dudak cilalı hüzünler topladım gökyüzünden… gece kurşun heybetiyle dirildiği zaman öfkeyi deniz köpüklerine ısmarladım seni de… ........... devamı >> Asım Yapıcı


344		SÖYLEŞİ / DÜZ YAZI Kaybetmeyi öğrenmek... Sanırım bunca yılın verdiği olgunlukla ağaran saçlarım öğrendi de bir gün o güzelim rengini kaybedeceğini,ben öğrenemedim yitişlerdeki anlamsızlığı. Gerçeğin bazen bir balçığın içindeki zümrüt olduğuna inansam da, güzel sözlerin verilen armağanlar kadar kalıcı olmadığını öğrendim. Uzanan her elin, düşüncemdeki durulukta olmadığını öğreneli çok oldu ama gene de kendimi hırpaladım bunca yıldır yanıldın, diye de gene yanıldım, kendimle çeliştim. İnsan denen varlığın yüreğindeki duygular mı davranışlarına şekil veriyor, davranışlar mı onu çekiyor bir yerlere; sanırım bu dünyadan gitmeden bunun cevabını öğrenirim. Seven, sevilen, kavuşan, ayrılan, tükenen, yıpranan ama bir damla ışığı görünce düşen omuzlarını kaldıran insan, söyle bana umut ne ki, anlat bana sözler niye verilir ki, söyle bana insan niye yalnızlığında kendine sarılır ki...Upuzun bir ömür nedir ki...Bazen dolu dolu geçen kısa bir yaşama yılların sevgisini doldurur insan, bazen bükülse de beller, hala yaşayamadım der gönüller...Bir yüreğin içine kaç sevgi sığar, hiç düşünemem...Düşünmek istediğimde sayamam...Ne güzel sayamamak sevgiyi, ne güzel yitirmemek iç huzurunu... ........... devamı >> Serap Hoca

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 60 68

Sonraki Sayfa >>