Bu hayatta müsvedde olmadım
Yaratılmamın bir sebebi vardı
Daha şekillenmemişti yüzüm
Karnımda şiirden bağla nefes alıyordum

Vav gibi duruşumdan belliydi
Kadim zamanlardan kaldığım
Ete kemiğe büründüm bir mesa

Aşk diye tekmeliyordum annemi
Göğsüm genişliyordu adını andıkça
Birkaç günlüktü damarımdaki kan

Anne fısılda gökyüzüne beni
Adımı adıyla birleştirsin Rabbim
Anne beni gökyüzüne bağır

Dünya bir enstrümandı
Ablamın oyuncak bebeğinden duymuştum sonra
Sana dünyada melek dendiğini

Hakkı bul diye açmıştın gözlerimi
Yürüdüm, elmaydı diş izi bıraktığım

Anne,
yolun yarısında bir ömrüm var
Çorak ruhumu imar et
Yüzümde günah haritası
Anne, bana ağlamayı öğret…