KABUS ŞİİRLERİ

KABUS Konulu Şiirler - kabus Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "kabus" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "kabus" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. kabus Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


145		KABUSTAKİ AZRAİL Biliyorum bu bir rüya... Biliyorum işte kandırmayın beni Tutmayın kollarımdan, çekmeyin geri Fırlayıp uyanayım, uyandırın ne olursunuz beni. Belki uykuların en ağırı Rüyaların en kötüsü Ama uyanacağım biliyorum. Sanırım hava çarptı biraz. Uzun zaman oldu da şehrin pisliğini bırakıp Tüm sevdiklerimle böyle temiz havalı bir yerlere gitmeyeli Hele bir uyanayım anlatacağım enişte sana Rüyamda doktorların sana koyduğu kanser teşhisini Hatta ertesi gün gözlerini yumup, bize veda edişini. Eminim güleceksin bana Duyuyorum hatta, o tok sesinle 'Evlat biz eski toprağız, sizi bile gömeriz' deyişini ........... devamı >> Ender Günçelik


146		UYKUSUZ GÖZLER Yaşanmak istenmese de Kabus olur geceler,gözler kapanmaz sensiz Günün ardında pusuya yatmış Beni bekler kabus geceler Solmuş sonbahar yaprakları gibi İğde dalında sararmış umutlarım Ayaklar altında ezilir oldu gururum Son bir sigara daha avunmak isterim Yine seni düşünürüm vefasız Dost bildiklerimin ihaneti sıralanır ardın sıra Uykuyu yine kaçırdı bu gözler Sessizliğin çığlıkları dolar odama ........... devamı >> Ethem Turan


147		DÜNYA HALİ Sen yoksun ama canım, herkes yanı başımda Ve tanıyorum hepsini. Annem, babam, kardeşim Bilcümle sevdiklerim, fakat; biri ya da bir şey var tanımadığım Başucumda duruyor, buz gibi nefesiyle Biliyorum ki; bu bir kâbus, ve uyandığımda bitecek Gülüyorum... Acı da olsa gülebiliyorum. Ama tam kalbimin üstü sızlıyor, inceden Sanki bir boşluk varmışçasına. Sebepsiz, nihayetsiz. Hayır! Kâbus değil tüm bunlar, gerçeğin ta kendisi Peki o zaman tanımadığım, bilemediğim Başucumda duran soğuk nefesin sahibi kim? Ya da doğduğumdan bugüne, her şeyi hatırlamamın sebebi ne? ........... devamı >> Yalçın Ergün


148		ACABA NASIL BAKA BİLSEM Gelen vurdu. Giden vurdu. Damarlarımda Kanım. Kemiklerimde iliğim Kurudu. Verdiğim, Onca emekler. Çektiğim çileler. Boşa gitti, ne yazık ki ........... devamı >> Ali Cemal Ağırman


149		KALBİMİN MAHURU Sen ki, gül bahçesinde kalbimin mâhurusun Bir de hüzzâm yerine bana nihâvendi sun O kâbus günlerin matemi unutulsun Gülümse de ruhumun gözyaşları kurusun Sen ki, gül bahçesinde kalbimin mâhurusun Bir de hüzzâm yerine bana nihâvendi sun Sevdamızı duyunca aynalar coştu bugün Hayalimde efsulu yüzün bir hoştu bugün Seni gören ağaçlar, kuşlar sarhoştu bugün Söyle niye penceren yine bomboştu bugün Sen ki, gül bahçesinde kalbimin mâhurusun ........... devamı >> Nurullah Genç


150		SÇ- KOKUŞMUŞLUK Güzellikler yok oluyor birer birer Umudun dışında Bir tek o eskimedi Bir tek o direndi yozlaşmaya. Ne kadar sığ umman bildiklerimiz Her geçen gün biraz daha alçalmakta Kutsayıp, yücelttiklerimiz Seviye topuklarda. Tepe taklak insanlık Yüreklere çöreklenmiş ihtiras pusuda Meğer ne kadar masummuş sırtlanlar Tüm suç insanlarda. Birer birer hortladı Buz tutmuş mezarlarından Bilmem tarihin hangi karanlık çağı Cirit atıyor dinozorlar meydanda. ........... devamı >> Sami Bağcı


151		HÜZÜNLÜ MADRİGAL 2 Kökünden kopmuş o eski aşklarla Dopdolu yüreğin yine bir fırın Gibi alev saçar, bilirim, harla, Ve senin göğsünün altında hala Az çok övüncü var kargışlıların; Yine de, sevgilim, gördüğün her düş Daha Cehennem'i yansıtmadıkça, Ve aklı demire, baruta düşmüş, Yalnız kılıçlar, zehirler üşüşmüş Bitmez bir kabus içinde açıkça, Her yerde felaket görüp yeniden, Süzerek herkesi korku içinde, Saat çaldı mı sıçrayıp yeniden, Sarıp sıktığını duymadıkça sen Önüne geçilmez İğrenti'nin de, ........... devamı >> Charles Baudelaire


152		BIRAKMA ANNECİĞİM BENİ Orada bir aile dramı yaşanıyordu Hiç kimse o tarafa bakamıyordu Herkes gözleri nemli Çocuğun yakarışını dinliyordu Bırakma anneciğim diyordu hıçkırarak Beni senden ayırma, koparma bağrından Hadi kalk anneciğim evimize gidelim Annesi gözü yaşlı, kalkarak yerinden Yuvan artık burası oğul dedi Boşunaydı yalvarışlar, ağlayışlar Anası kararlıydı orada bırakacaktı Çünkü üvey babası çocuk istemiyordu ........... devamı >> Feride Ömür

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>