ISTASYON ŞİİRLERİ

ISTASYON Konulu Şiirler - istasyon Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "istasyon" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "istasyon" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. istasyon Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65

Sonraki Sayfa >>


473		İSTASYON Hayatın her yılını koysakta bir vagona Uğramadan geçmez ölüm denen istasyona ........... devamı >> Battal


474		MECHUL İSTASYON Hiç bilmediğim bir istasyondan Bir tren kalkıyor ayrılıklara. Bilinmeyen diyarlara gidiyor buradan, Eller asılı kalıyor son çalan sirenle. Bir tren kalkıyor Hasret dolu günlerin acımasız yarınlarına. Arkadan sallanan mendiller Bir bir gözyaşları siliyor. Bir tren kalkıyor Tarif edilmez acılara Kalp atışları duyulmaz oluyor Biraz zaman geçtikten sonra. ........... devamı >> Bahattin Yarıcı


475		İSTASYON PARKI Ve işte gidiyorum... Bu son bakışım buğulu gözlerle. Her anı derince içime çekiyorum. Hissediyorum anlamsızlığın alevini yüreğimde. Hafifçe esen rüzgar tenimi kavuruyor sinsice Nedense aklıma ilk sen geliyorsun. Düşünmek istiyorum ........... devamı >> Özhan Arıoğlu


476		KÜFRAN o rahvan atları anlaşılır kılan sabahlarda göğsü kasvet sayrılarıyla çarpışıp delişmen çocuklarını azdırırken dünya şehrin çarşılarından esen telaş hıçkırıklarla akşamı karşılayan bir aldanış gibi babamın incinmiş sesine çökerdi. yatağına ilk kez akan bir nehrin hırçınlığıyla karın kapadığı rayları temizleyendi babam. bir nasihatin başlangıcındaki parmağı hep tehdit, bütün oğulları kaçgöç, herkesin yalnız klarnet çalarken duyduğu kendinin öksüzü ıslak bir adam. benzemem, diye düşünürken müsvedde oldum ona. bütün bozgunlara malik bir adamdı babam mahzenlerde sakladığım kitaplar kadar müphem. ........... devamı >> Kemal Varol


477		İSTANBUL'A Ah İstanbul! Ne yalanlar dizildi sokaklarına Sevdamın adını uyuttuğum yaralı kentim Sevgi dağarcığımda kalan kırıntıları düşürdüm bakışına Hani ilk gelişimdi sanki kıyılarına Sana ilk bakışım gibiydi Ama bilmezi sende ilk seyredişimdi Ah İstanbul Yine şahit oldun acılarıma Sokaklarına düşürdüm yine gözyaşlarımı Kollarına bıraktım benim olmayan bir sevdalıyı Saracaksın içine biliyorum En bulunmaz şefkatinle alacaksın yalnızlığın koynuna Bir vapur iskelesinde dikileceksin karşısına ........... devamı >> Zehra Öner


478		BERFİN berfin tut yüreğini yüzünde, tut, kelebeğin kanat çırpışlarını güneşin evi yüzünde, sönmesin ateşböcekleri umud çalılarında, kıyısına vurmasın gece rüyalarımızın... bir dağlının yüreğinde açtın berfé, karda açmazdan önce, açtın, kalbimde boy attın portakal bahçesi gülüşlerinle, yüzümü güneşin sofrasına serdin. ........... devamı >> Palo Keko


479		BENİM İÇİN AĞLADIN MI HİÇ Aklın bende kalmasın, Merak etme iyiyim demek geçiyor içimden. Ama değilim işte. Ben hiç sensiz kalmamıştım. Seninle olmadığımız bu şehirde bile, Hep senin ellerindi,ellerimi ısıtan. Her akşam, Gecenin kollarında ölen güneşe inat Sen doğmuştun,gözlerime gülümseyerek. Şimdi Yoksun! Sustu içimdeki çocuk, Bir daha da gülmez artık. ........... devamı >> Emin Akduman


480		SEN YOKTUN Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine, ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim. Sen yoktun.... Binlerce adim attım bu kentin sokaklarında. Her köseyi, her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış her kaldırım tasında senin adini aradım. Sen yoktun.... Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı. Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken beni enkazın altından çekip alacak elini aradım. Sen yoktun.... ........... devamı >> Nuh Tufan Polat

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65

Sonraki Sayfa >>