ISTASYON ŞİİRLERİ

ISTASYON Konulu Şiirler - istasyon Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "istasyon" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "istasyon" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. istasyon Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 20 30 40 50 60 65

Sonraki Sayfa >>


41		İSTASYON Bir gece vakti geldim bu istasyona, Şehre yağmur yağıyordu. Sevindi beni görenler, Oysa ben ağlıyordum. Beni bekliyordu istasyon, Kucakladı beni. Bense çekildim köşeye. Yabancı gibi. Sevdim zamanla onu, Gecem günüm onla. Hep gitmek istedimde, Bırakıp gidemedim. Doldu boşaldı istasyon, Bende izledim. Kavuşanlarla sevindim, Kalanlarla özledim. Üşüdüm istasyonun soğuğunda, Herkes kendi kovuğunda. Gelip giden olduda, Onlarla gitmedim. ........... devamı >> Hilal Şakar


42		KAYIP DALGA Kimim ben ve sakalından bir tek kılın müzelere giremeyeceğine ağlayan köse bir peygamberden nedir beni ayıran Hüzünlü bir çocuk yüzü müyüm merdiven altındaki boş rakı şişelerinin hareketliliğinden anlayan babasının eve gelip ........... devamı >> Sunay Akın


43		İNFİLAK Ben gidince hüzünler bırakırım Bu senin yaşadığındır Bir ev sıkılır kadınlardaki Bir adam sıkılır kadınlardaki Seni sevmek bu kadar mı O benim yaşadığımdır. Bazan da bir yerde kuşlar vardır Ne uçmak, ne görünmek için Bir karanfil pencereyi deler Bir kapı kendiliğinden kapanır İstesek sevişirdik, ama olmadı ........... devamı >> Edip Cansever


44		VAZGEÇİLMİŞ İSTASYONUN KUŞLARI “son kırıntıları topluyorlar yerden birkaç tane az önce tarihli dakika ve birkaç damla gözyaşı ürkek bakışları ile umuttan önce korku taşır yüreklerine istasyon kuşları.” ne zaman bir büvet görsem camları kirli sanki hiç açılmayacakmış gibi kimsesiz penceresi hemen anlarım bu istasyona bir trenin bir daha hiç gelmeyeceğini. “bakımsız bahçelerde yüksek ağaçlar araya sıkışmış kuru ve fıskiyesiz havuzlar zamandan kavrulmuş birkaç kağıt parçası kim bilir üzerinde neler yazılı. ve duyulmamış son tren sesinden bu yana hiç yanmamış bu köşkün sihirli lambası” ........... devamı >> Cevat Çeştepe


45		GİDİYORUM AYSİMA İstasyon caddesinden son kez bakıp sana gidiyorum Aysima kalemi ve gözlüğümü aldım çantam ve şemsiyem kalsın masada dışarıda yağmur olsada kapını bir kez açtın karanlığa zamanın kalp atışlarının durduğu anda istasyon caddesinden son kez bakıp sana gidiyorum Aysima. Kaç bin yıllık mezarların yanı başında, surlardan atıp içimdeki zehri gidiyorum Aysima kan rengine dönüyor şehir ve nehir. Sözlerim var boğazımda düğüm düğüm anlaşılmadığı için çoğu zaman bir sigara yakıp ay ışığının dansını izleyerek sularda kaç bin yıllık mezarların yanı başında, surlardan atıp içimdeki zehri gidiyorum Aysima. ........... devamı >> Ahmet Selim Gül


46		İSTASYON SEVGİLİ Station Liebling Auf dein Grab werde ich statt Blumen ein Gedicht legen An deinem Grab werde ich mich niedersetzen und eine Dose 'Feldschlösschen' öffnen Wenn mir der Hintern kalt wird, gehe ich Verzeihe geh` ich vorbei an den vielen anderen Gräbern wo persönliche Erinnerungen ruhen Vorbei an den Grabsteinen mit dem Datum von Ankunft und Abfahrt und fremden Namen Dein Name war mir auch fremd bis ich auf meiner Reise bei dir Station machte... Liebling ........... devamı >> Meral Vurgun


47		BAHARLAR YARATIYORUM GÖNLÜMDE Hatırlıyor musun sana rastladığım o ilk geceyi Sabah üçlere kadar süren ateşli sohbetlerimizi Anlattıkların içimi gıdıklayıp hoplatırken yerinden Kalbime düşürdüğün o dayanılmaz aşk ateşini Hatırlıyor musun hani beni o ilk aradığın akşamı İstasyon merdivenlerinden iniyorken heyecanla aşağı Kalbim benden üç basamak önde inmeye başlamıştı Ve ben ona yetişmek için koşuyordum peşinden Hatırlıyor musun o ilk buluştuğumuz cumartesiyi İstasyon da bekliyordum, sense kaçırmıştın treni Dayanamayıp hasretine çıkıp geldim de ayağına dek Elini bile tutamadan kucaklayıp öptüğümü seni ........... devamı >> Ensar Aktaş


48		KAÇ Kimbilir, içimde bilinmeyen kaç istasyon var Kaç liman, kaç rıhtım.. Kaç buluşma yaşadım, kaç ayrılık.. Zulamda anılarım volta atar… Bir gemi gibi uzaklaşır kıyılarımdan Yol alır ufuklarımda bana doğru … ……………………. Kırılır sevda kuşlarımın kanatları Uçmak ister, uçamaz Cebimde göçebe düşler taşırım Ve akar bellegimde sessizce zaman Akar, bir nehir gibi kıvrıla kıvrıla Sığmaz olur bu şehre hayatım.. ........... devamı >> Karahan Yılmaz

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 20 30 40 50 60 65

Sonraki Sayfa >>