Güneş doğayı ısıtır. Altın başak renginde ışığını yansıtır tüm evrene. Gün vurur tene. Canlı-cansız devinim olur dünya. Toprak ısınır, yer küre canlanır. Yar ısınır; bedeni ve yüregi sarar akşam serinliğinde sıcaklığı...Tene tül değer, cana gül değer. İki bedenin, iki yüreğin çarpması; ki bir ömre değer, cihana bedel olur!
Evet, sevgili dostlar uğruna serler verdiğimiz ‘Sevdamız Güneştir, ay bile selam durur, önünde diz çöker! İnsanı ısıtan canın önünde, alaca karanlıkta ‘tan’ın gününde. Sevdamız bir güneş gibi ısıtıcı, alev misali yakıcıdır. Berrak su misali gönüllere akıcıdır. Çağımızda sadece makinalar robotlaşmadı, pek çok insanım diyenler de robotlaştılar ne yazık ki! Sadece, doğa soğumadı, nicelerinin yürekleri de soğudu. Buz dağı oluştu pek çoklarının gönüllerinde. Hatta, tabiat ana, bari kışın soğuklara bürünür; ama pek çoklarının gözleri ve gönülleri, yaz mevsiminde bile soğuktur ne yazık ki! ...
Bizim sevdamız, sadece kendi bedenimizi ve yüregimizi ısıtmıyor; insanlığı, evreni de ısıtıyor. Can'a can katıyor, karanlık hana tan katıyor. O han ki, taa ezelden ebede sevdalılar, medeniyetler beşiği Anadolum yatıyor koyun koyuna. Evet sevgili canlar, bizim sevdamız Güneş gibidir, karlı dağları eritir, ısıtır gönülleri, yürekleri, uzun menzilli erekleri...

Değerli sanatçı-yazarımız sevgili Ozan Şiar Ağdaşan üstatla yazıp
bestelediğimiz güzelim yapıt, ne güzel de ısıtıyor soğuyan yürekleri, kucaklıyor erekleri...Göz, gönül ve kulak verelim hele, yar -yaran adına, karanlık zulmün inadına!

SEVDAMIZ GÜNEŞTİR- AY SELAM DURUR!

Ferhat dağın yüzün deldi amma ki
Dost sevdamız daha derin yerdedir
Meşkin dolusundan mey sunar saki
Aşkımız kadehe sığmaz serdedir

Sevdamız Güneştir, Ay selam durur
Hicap eder dilde, söz kelam durur

Sevdam yankılanır dağdan dağlara
El uzatır, taa ‘öteki’ çağlara....
Tüm renkleri buket yapıp bağlara
Şiar sunar, fakat hoyrat perdedir

SEVDAMIZ GÜNEŞTİR AY SELAM DURUR
ŞAVKI GECELERE, GÜN GÜLE VURUR! ...
Söz ve müzik Ozan ŞİAR Ağdaşan

Evet, bizim sevdamız karanlıklara karşın, ışık saçar. Bağrını seviye, sevgiliye ve ‘insan olan’ insana açar!
Aşkımız ıtır saçar dört bir yana. Dostluk, sevgi ve kardeşlik bahçesinden. Bağrı yanıkların nefesinden, mazlumların sesinden. Bilindiği üzere, sevgi komplike ve çok yönlü bir kavramdır. Kişiye ve görüşüne, kül
türüne ve sosyal koşullarına göre değişen bir olgudur. Kimi saltanatı sever, kimi mal mülkü; kimi kariyeri. Kimi, hükmetmeyi veya hükmedilmeyi. Kimi bir cinsin et parçasını, kimi put parçasını...
Ama, o kutsal aşk ki...hızı ve gücü toz eder, süfli, yüzeysel aşkları. Daha doğrusu basit meşkleri eritir. Kirli emelleri ve onursuz hedefleri bertaraf eder. Yerle yeksan olur, isli şöhret merdivenleri kayar. Paslı yaşam tuneli yıkılır gider başlarına. Bizim dünyayı ısıtan gerçek sevda ateşimiz yakar, yürekleri köz eder!
Ferhat’ın çekici yarar dağları, aşar gider menzile. Varır ereğe, özlem çarpan yüreğe. Ben diğen egoyu parçalar. BİZ diyen bütünlüğe varır. Sarar sarmalar canı, koyun koyuna yatan medeniyetler otağı Anadoluda ki hanı. Kendini aşabilmiş İnsanı! ...
Ne mutlu bu aşk ateşiyle yanan canlara, enel Hak sırrına erenlere. Serini boşa öldürenlere degil; toprağa konuk verenlere. İnsanlık sırrına erenlere. Ne kutlu, yar olanlara, yarenlere.
Can olduk, canan olduk. Firavun’ların kızgınateşlerinde yakıldık! Yol olduk; yolcuya kervan olduk, maşuka han olduk. Geceye tan olduk. Egilmedik, iğreti olmadık; onur timsalinde şan olduk...Sınandık, elekten süzüldük, Mansur’da çarmıhlara dizildik. Ferhat aşkında Şirin’ce pak sevda defterine yazıldık; Silinmemecesine...
Varmak için insanca yaşamanın tadına, paylaşımın adına ve zulmün inadına! ...Sevgi tadında kalın,Umudunuz solmasın sevgili okuyucularım, can dostlarım! ...

Aşık Şah Turna www.sahturna.com Ozan ŞİAR Ağdaşan www.siarcan.com