IGRENC ŞİİRLERİ

IGRENC Konulu Şiirler - igrenc Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "igrenc" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "igrenc" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. igrenc Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 70 75

Sonraki Sayfa >>


409		MIZRAĞIN UCUNDAKİ KELLE Balbao ölüm ve yabanıl toynak getirdin sen tatlı yurdun uzak köşelerine, ve ruhun avcı-köpeklerinin arasındaydı: kanlı çeneleriyle yakaladı Leoncico kaçan köleyi, İspanyol azı-dişlerini bağışladı titreyen gırtlakta ve köpeğin pençelerinden geldi et işkenceye, ve düştü takıların parakesesine. Lanet olsun köpeğe ve insana, hiç değişmemiş yabanıl ormanda iğrenç ulumaya, demirin ve haydutun hain adımlarına. Saldırıya uğramış beşiği bir kirpi gibi ileriye atılıp koruyamayan akdiken çalısına, sivri uçlu tepesine lanet olsun. ........... devamı >> Pablo Neruda


410		KRAL SOFRASI Çıbanlar açtı gül bahçelerinde kan rengi Bir mayın tarlasında büyüdü serseriliğimiz Hani o şeyler vardı unuttuğumuz, gecelerdeki Hani o şeyler vardı bir zaman, beklediğimiz İşte onlar ve o kadınlar, o adamlar Ve gökyüzünün o namussuzca satılmışlığı Bir Endonezya esmeri, yılgın akşamlar Kirli sakallarımızın sebepsiz uzamışlığı Mahkumlar, zenciler, orospu yatakları Ayaküstü, aşkın iğrenç alışverişi, zaman Alnımızda Tanrının merhametsiz dudakları Çingene, kahpe toprak, altımızda uzanan ........... devamı >> Ümit Yaşar Oğuzcan


411		----------- AH FİLİSTİN Yüzünde tomurcuklar, mermiler kollarında Kimsesiz misin bebek, ah sen, vuruluyorsun! İmansız darbelerin en iğrenç yollarında Tomurcuğun gülmeden her gün kırılıyorsun Paslanmış sinelerde, feryadın duyulmuyor Zulüm saltanat kurmuş, kimliğin sayılmıyor! ........... devamı >> Sevim Yakıcı


412		BAYAN ÖĞRENCİ (1923) Ah sen, daha tatlısın, daha bitimsiz tatlılığın kendisinden bile, gölgelerin arasında sen sevilen et ve kan: geçmiş günlerde ilerledin ve doldurdun tasını ağır çiçek tozlarıyla, sevinç içerisinde. Dökülmüş şarap gibi gece, paslanmış erguvandan gece, işte o gecenin hakaretler toplamından yaralı bir kule gibi çöktüm yanında, ve iğrenç çarşaflar arasında titredi yıldızın bana doğru ve yangına çevirdi gökyüzünü. ........... devamı >> Pablo Neruda


413		WALKİNG AROUND Yoruldum işte insan olmaktan. Terzilere, sinemalara gidiyorum işte, şaşkınım, kapalıyım, çuhadan bir kuğu gibi sorular, küller denizinde salınıyorum. Ağlıyorum berberlerin kokusunu duyunca. Tek isteğim dinlenmek, kurtulmak taşlardan, bahçelerden kurtulmak, yünden, köşklerden, mallardan, gözlüklerden, asansörlerden. Yoruldum ayaklarımdan işte, tırnaklarımdan, gölgemden, saçlarımdan, yoruldum işte insan olmaktan. ........... devamı >> Pablo Neruda


414		DANS (1929) Java’nın derinliklerinde, gölgelerin bölgelerinde: burada duruyor aydınlanmış saray. Duvarla birlikte büyümüş yeşil sırakemerlerin arasından yürüyorum ve giriyorum taht salonuna. Orada oturuyor hükümdar, hastalıklı beyinli bir domuz, ve kirli bir erkek hindi, kurdeleli nişanlarla süslenmiş, dekore edilmiş, duruyor iki Hollandalı adamın arasında, şüpheci bakışlı küçük hesapların adamları. Ne kadar da iğrenç bir haşarat topluluğu, ne kadar da tasarlanmış bir şekilde atıyorlar kürek kürek zehri insanların üzerine! Uzak ülkelerden gelen rezil muhafızlar ve hükümdar orada kör bir kurbağa gibi sürüklüyor ........... devamı >> Pablo Neruda


415		KENDİMİ ASACAĞIM Bir ip arıyorum, bir ip… En sağlamından… Kalınca ve acıtmayan… Kendimi asacağım Yağmur yağmalı dışarıda Ardımdan tek ağlayan Tam da şimşekler çakarken Yırtılırken gökyüzü Boynumu uzatacağım Derli toplu olmalı evim Bulaşıklar yıkanmış… Perdelerim ütülü… Hatta ayakkabılarım bile boyalı Üç satırlık mektupla Vedamı yazacağım ........... devamı >> Mücella Pakdemir


416		DUR! … …dedi karanlık bir ses aydınlık bir gece yarısında.. Kaldır dedi ellerini buz gibi bir ses sıcak bir yaz gecesiydi... Yat! dedi o iğrenç ses gençliğimin tam baharında... Yattığımda yere Yatmıştı bile çoktan özgürlüğüm yerlere kanlar içinde American marka postallar altında... Bir kaç askerdi zorlayan kapıyı Küfürler yağıyordu yüzümden aşağı İki kaşımın ortasında bir namlu Tetikte insaftan yoksun parmaklar Beyaz güvercinler çoktan uçmuştu Çırpınışları kanatların altında boğulmuştu… ........... devamı >> Muammer Çelik

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 70 75

Sonraki Sayfa >>