IDRAK ŞİİRLERİ

IDRAK Konulu Şiirler - idrak Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "idrak" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "idrak" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. idrak Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>


553		PARADOKS VII Şimdilerde her ses sen oluyor. Sanırım bir ses “aşık”ıyım ben. Gök, bilinmez haberlerin ileticisi… Gök, yakarışın yöneldiği ellerin kıblesi… Gök, bilinmezlere açılan kapıların ilki… Ve şimdi gök, senin siluetinin gizlendiği beyaz bulutlar yumağı… Bir de yer altı suları meftunuyum ben. Öyle ki kendimle özdeşleştiriyorum hep… sessiz, derinden akan… Yeryüzüne çıkacak bir kapı arayan… Yiten ama yok olmayan… Oysa su mecrasını bulur derler. Ya yer altı sularının öksüzlüğü, adı kendisiyle münhasır yitmiş yetimliği… Neden bir sızı gibi yüreğimde taşıyorum? Ayarlanmış, ayartılmış saatler yaşıyorum hep(dejavu) . Benim olmayan, kurgulanmış, hesapları çıkarılmış anlar… Sahibi olmayan bir yılkı atı yalnızlığıyla dolaşıyorum; ama bir sürüm olmadan… ........... devamı >> Mehmet Kabakçı


554		- ♥ EDİPLERİN EDEPLİ SÖZLERİ ♥ Mısralardaki ifade maharetini; İşitirken, raks’a gelen gönül; Mütalaa ufkunda uçuşan binlerce bülbül, Hicab edip sus-pus oldular. Bu hitaba mashar GÜLLER; Mahcubiyetten kızardı yüzleri.. Haddini bilen,vahşet ise; İnlerine çekilip, kayboldular.. Sadece bülbül gelmezki nutka.. Mukabele-i bilmisil, ona.. Başta gül ve tüm güzellikler, Kendilerini ifade için geldiler nutka.. Konuşmalar resmedilmişse mısralarda; Sınırsız ufkun derin pembeliklerinde, Yayılıyordu tayf-tayf.. O hüşyar gönüllere.. ........... devamı >> Bedri Tahir Adaklı


555		NASİHAT-II …Gençliğe Hitabe. 22 Mayıs 1982 tarihli Eski “Sabah” Gazetesinde neşredilmiştir. Gelin kardeşlerim, gelin hak yola Bu yolda hürriyet, bu yolda can var. Bu yol götürecek, bizi felaha İtikat var, ibadet var, iman var. Ne olur ihlasla, kılalım namaz O Yüce Rahmana edelim niyaz Namaz kılmayanı, yakacak Feyyaz Hesap var, sırat var, veyil-niran var. Gelin yalvaralım, Hak Tealaya Gelin ibadete, gelin duaya İmtihan için geldik, fani dünyaya Bizlere çok çetin bir imtihan var. ........... devamı >> Mehmed İhsan Uslu


556		MESNEDİ SUPHANİYE DİVAN-I ŞERHİ AÇIKLAMASI Kimki cêmâlî görür ayan,anda cêlâl tutar onu, Görki onda bir gül açsa,anda hâr olur peyda, ------------------ Kimki ayan olur,bezm-i elest sırrı peymana, Onda nefs payandır,anda ar olur şeydâ, Bir hırkapuşi melâmiden katre-idi bu zat, Talibi belâmız uruç oldu,yakin zat-ı sıfat, Rüşd ü irşad-ın bizdedir vaslı,ısbatı yokluğumuz, Her cihetten cem-i cenâbız,celle şânımdır vucut, Yar cêmâli nigâr-imiş,bu ben senıdığım sende, Bu dür kenz-i mahvfi oldu. Aynıdan aynaya. ........... devamı >> Ali Rıza Ünal


557		HARNAME-EŞEKMEKTUBU 2. BÖLÜM G KISMI 70-Ahır mı yıkıldı, bunlar ölürmüş Katırlar mı tepişti, olan bunlara Sinek de bunlara konarmış, kuşta... Kurt da bunlara düşermiş! Kendinden gayrı canlıyı bi idrak görüp Savaşta da, barışta da sevabına ölür Depremde ölür, günahına ödeşme diye Dangalaklık gösterirlermiş Bunlar o kadar idrakli imişki, İdrakleri dağı taşı aşarmış 71-Bir akil eşek ağrı kesici bulmuş Kunnayan eşeğe acı çekmesin diye uygulanınca Ruhban eşek: “” ilk maya eşek kunnama acısı çekme cezası aldı”” “”Bu nedenle dişi eşekler acı çekmeli, kullanamaz, Caiz değildir”” diye inanç özgürlüğünü ortaya atmış! ........... devamı >> Bayram Kaya


558		XDERİN SULAR -23- (ELİMDE OLSAYDI) Ağabey, ‘Elimde olsa, elinizde de olur muydu? ’ Beynimi bilirsin; düşünce akımları gök gürültülü bir gecenin ‘havasal manzarasına’ benzer: Işığın bir sonra nerede parlayacağını kestiremezsin İmdî: Bu zamanda “nefsi kâfirden aşağı bilmek” pek müşkîl olmuştur. (Bu nereden çıktı veyâ ne demek diye düşünenler lütfen bu yazıyı okumasın. Canım, seni seviyorum. Fakat ricâ ediyorum. Sâdece bunu okuma. Sanki bütün diğer yazdıklarımı okuyormuşsun gibi. Ok?) ........... devamı >> Selçuk Bekar


559		ÖĞÜT (marifet; boynunu sündürüp zürafa olmaya çalışmakta değil, boynunu indirip “adam” olmaya alışmaktadır! .. Hasan/Tahir Kırkyiğit) düşündüm de... “ben” deyip de bencileyin benliğine eza varsa gerçeklere kör bir sanal, idrak önünde duvarsa farkında bile olmazsın albız sırtını sıvarsa “alma mazlumun âhını, çıkar aheste aheste…” şimdi lânet okunurken, alnına düşer şîkeste… ...ve diyorum ki... çok zaman geçmedi henüz... ne çapsız bir savaştı o kara paltoya bürünüp pisliklere bulaştı o alem biliyor ki artık iğrenç nefsine aş/tı o “alma mazlumun âhını, çıkar aheste aheste…” bedeni özgür görünür, bilmez ki ruhu kafeste... ........... devamı >> Ahmet Turan Altunsu


560		UYANIK OLMAK Eylül rüzgarının dağıttığı saçlarını taradı akşamın kızıl karanlığı. Gün, yüzünün pembeliğini ve saçlarının karasını alıp gitmişti. Ağır ağır yaklaşan gecenin nefesi kendini hissettirmeye başlamıştı bile. Yüzündeki kırışıklar yerini neşterlenmiş derin yarıklara bırakıyor gibiydi. Birazdan uyku vakti gelip çatacaktı. Uyumak gerekti. Sabaha daha dinç uyanmak için. Durdu, biten günün içinde nelerin birlikte yitip gittiğini düşündü. Gözünün içine baka baka çekip giden günün ardından bakakalmıştı sadece. Elinden hiçbir şey gelmemişti melül melül bakmaktan başka. Güne ve içindekilere hakim değil miydi gerçekte? Ya da olması gerekmez miydi? Öyle olduğunu sanıyordu ama az düşününce elinden gelenin sadece bakmak olduğunu anlamakta gecikmedi. Bakmak eylemi bile kendi iradesinde değildi aslında. Güç olmazsa hiçbir şey yoktu. Fakat güç herkesi ve her şeyi harekete geçiren, yahut hareketini engelleyen “Yüce Kuvvet”te idi. Kuvvetin sımsıkı kavrayışı altında tüm varlıkların, zemininde, bulunması gerektiği yerde bulunduğunu düşündü. Uyku vakti gelmesine rağmen uyumaktan ürktü ilk kez. Uyanık olmak gerekti. Çünkü uykuya dalındığında uyanık olanların saldırısına uğramak, ihtimal dışında değildi. Yağan yağmurun debisi yüksek sel sularına dönüşmesi gayet mümkündü. Ya da bir kıvılcımın çıkarabileceği dev alevler uyuyanı yutamaz mı idi? Hafif bir rüzgar bir kıvılcımı önüne katarsa kimbilir hangi çalı çırpıyı, dalı, ağacı, ormanı tutuşturmaya kafi gelmez miydi? Eylül rüzgarları estiğinde ayaklarının yere sağlam basması için uykunun sürüklemesine meydan okuması, dimdik ayakta kalması ve direnmesi gerektiğini idrak etti. Kararını verdi sonunda. Uyanık olmalı, uyumadan yaşamalı idi. Eylülün arkasına takıp getireceği ekim ve karakış fırtınalarını atlattıktan sonra gelecek yıla, baharın gülen yüzüne kavuşmanın başka yolu yoktu. Gün, siyah tüllerini örtünmeye hazırlanıyordu. ........... devamı >> Meryem Şahin

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>