HUMA ŞİİRLERİ

HUMA Konulu Şiirler - huma Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "huma" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "huma" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. huma Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27

Sonraki Sayfa >>


177		ANLAŞILAMAYANLARIN ŞİİRİ Ey yâr! Seni, beyhude sevip karalar bağlamışım Boşuna gözlerimi eskitip ağlamışım Değmezmişsin can verip her gün bin kez ölmeye Seni sevdim seveli hasret kaldım gülmeye Nereden bileceksin, şu yaralı gönlümün Kanayan yarasının bulanık aktığını Nereden bileceksin, geri kalan ömrümün Her gün penceresinden ahrete baktığını Sana olan bu sevdam kalbine ağır geldi Kaf dağını yüklenen Hüma kuşuna döndün Yüreğimin kanına giren sanki eceldi Henüz daha ölmeden beni maziye gömdün ........... devamı >> Seyit Kılıç


178		03 SALVADOR'LA ELLİ ÜÇÜNCÜ ZALİMAN-I SÜFYAN GECESİ Türküler Manzara Höykürüyor 1/: Ay can! Üretkenlik ne hoş şey! * Bir savaş ustasının yüzü şekillenirken, Salvonun mahareti içmiş parmak uçlarında. Kreativiti çapraz bir zibidi gibi göz kırpıyor, Ve yaramaz elinden kurtuluyor kavuniçinin. * Haydi davran Salvador! ........... devamı >> Ahmet Yozgat


179		BENİMDE HAYALLERİM VARDI (DENEME) Benimde hayallerim vardı bir zamanlar, ümitlerim vardı herkesin olduğu gibi. Mutluluk düşleri saklamıştım kalbime. Büyüyünce hep güzel günlerin geleceğini hayal ederdim kendi hayatımın kahramanı olarak. Aşka, sevgiye, dostluğa, mutluluğa yürüyecektim küçücük adımlarla kendi hesabıma... Benimde hayallerim vardı bir zamanlar herkesin olduğu gibi. Sevdalarım, sevinçlerim vardı. bir güvercin sıcaklığı taşırdım çocuk yüreğimde hep. Dağlı çocuklarla pınarlara, esip geçen rüzgarlara güler geçerdim. En çok kuşları, çiçekleri, beyaz yeleli atları ve menekşe gözlü bir kızı severdim. Güller açardı ne zaman ellerimi uzatsam ellerine. Serin serin yeller eserdi saçlarımda... ........... devamı >> Nuri Can


180		AŞK VE SEVGİ ÜZERİNE AŞK ve SEVGİ ÜZERİNE Aşk, sözlükte; şiddetli ve aşırı sevgi, bir kimsenin kendisini tamâmen sevdiğine vermesi, sevgilisinden başka güzel görmeyecek kadar ona düşkün olması anlamına gelir. Ayrıca aşk kelimesinin sarmaşık mânâsına gelen “aşeka” ile de yakından ilgili olduğu belirtilir. Buna göre sarmaşık bulunduğu yeri nasıl kaplarsa, aşk da girdiği kalbi, hatta bütün vücudu öylece kaplar. Şöyle ki, sarmaşığın kuşattığı ağacın suyunu emmesi, onu soldurup zayıflatması ve bâzen kurutması gibi aşırı sevgi de sevdiğinden başkasıyla ilişiğini kestiği, onu sarartıp soldurduğu için bu duyguya aşk denilmiştir. ........... devamı >> Hanifi Kara


181		ERZURUM İLE HASBİHAL Dedim:boyun uzun mi? Dedi:yücedir başım Dedim:karnın doyir mi? Dedi:ayrandır aşım Dedim:kar’ın yağar mi? Dedi:kışın görürsün Dedim:seni sevirem Dedi:erken ölürsen Dedim:taşın var mıdır? Dedi:hepten kehribar Dedim:lisanın var mıdır? Dedi:kibardan da kibar ........... devamı >> Hüseyin Kotan


182		24 SİSLİ BABİL SEMAHI 1/: Ey Babil! Sana geldik bu akşam. Ve ey Nezar'ın nazenin asmalar ülkesi sendeyiz, Sisler ve gizemler içinde tekerlenmektir muradımız, Tekerlenerek en metasında erimek göreceli fiziğin, Ve simyanın en mekansız Harut-Marut'unda... * Aman, Vurgun mu yemiş suskun yürekler? Yoksa vurgun mu kusmakta? Seçilmez puslar içinde aşkın kapısı Babil... ........... devamı >> Ahmet Yozgat**


183		24 KIZILIRMAK DİYARI SEMAHI 1/: Dudak aramızda pul pul olur, Husseyn ağıtları... * Kızılırmak kıyısında susamışlığımızdır şiir, Ve Şattülarap'ta kıyısından bakıştığımız Kerbela... Her dilden bir bardak kahır dökülür, Zamanları aşkın yüreklerin, ne fayda? Şimdi su nöbetine durur pınar başı devleri, Elleri kabaralı, gönülleri tuz ve pas içinde. Suskunluk, susuzluğun arsız hayıflanmasından, Şiir dilinin kuruması ise kamusun yırtılmasındandır. ........... devamı >> Ahmet Yozgat**


184		KASTAMONU' DAN MEKTUP VAR! Ben Kastamonu’ yum... On yedi bin evliya nefes aldı bağrımda. Kays’ ül- Hemedani’ den Hazreti Pir’ e... Ahmed Siyahi’ den Abdülfettah-ı Veli’ ye... Maneviyat akar damarlarımda cami cami, türbe türbe... Ben Kastamonu’ yum... Öyle kolay Türk yurdu olmadım ben. Şehid kanlarıyla sulandı her karış toprağım; Aşıklı Sultan’ dan Yunus Mürebbi’ ye, Şerife Bacı’ dan Tosyalı Nazife’ ye... Allah Allah nidaları yankılandı dört ufkumda... Ilık ılık bir kan akar, rengi al al süzülür dere yatağında... Ben Kastamonu’ yum... İlim yurduyum ben, irfan ocağı, alim yatağı... İlk Darü’ ş-şifalardan birisi bende... İlk lise bende... İlk sanat okulu bende... Medreseler, kütüphaneler deste deste... Taşköprülüzadeler yetiştirdim ben, Cem Sultanlar.... Ömer-ül Fuadiler, İsmail-i Rumiler, Latifiler tüttürdü ilim ateşini kalem kalem, kitap kitap... ........... devamı >> Erdal Arslan

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27

Sonraki Sayfa >>