Sen yenilenen kalp atışlarımın ritmi
Susayan gönlüme zemzem olan damlasın
Kırk gece geçti kırk soğuk gece
Odamın bir köşesine yuva kuran örümceklerle
Arada bir beni yaşıyor mu diye yoklayan kelebeklerle
Dertleştiğim güz geceleri
Dam üstüne konan bulutlardan düşerken
Yağmurlar birer birer
Bir yer depremi gibi hayat
Sel gibi akıp giderken zaman
şu sonbahar yazılarının başlığı olmasın ismim
İsmim kaya gibi kitabelere yazılmadan
Ya da sigara dumanını çeker gibi dudakların
Bataklıkların içe çekmesi gibi çekilmeden
Zeytin dalı uzat başka isimler bulmadan beni
Sen kurtar kervanım olup ta kuyudan
Heybemde seni hatırlatan şiirler biriktiriyorum
Senin kucağında sızısız dururum
Ağaçların ağlaması gibi ağlamam
Beni kökümden sula beni kabuğumdan öp
Tut yapraklarımı tut yaşlarımı tunç zamanı tut
Kollarında sabah güneşi doğsun yüzüme
Ezan beni çağırıyor
Hazırda bekleyen dört kişi var beni.
Daha cemaziyülevvele yeni yıl var
Pusuda bekleyen ölüm meleği ölümüme nefesim var
Kırkıncı gecelerde kırk soğuk
Yalnız ve sensiz gecelerde
Yıldızlar gibi ay gibi sönmeye mahkûmum
Elem kaldı günler solduktan sonra gönülsüz kaldım
Çevirisini yap çektiğim ıstırabın sensiz olduğum her anın
Sen bedenimin bir parçası bin parçayım şimdi
Tespih taneleri gibi dağıldım vuslat ve hasret arasında
Do ve si notası arasında bir es durağı
senin gözlerine perde mi çekili
varsın diye yaşıyorum görmüyorsun
okuyorsun istiridyelerin doğurmasını
cümlenin doğmasını okuyorsun
uykusuz gözlerimi dualarla kapa benim
Sen yanan ve sızlayıp ağlayan bestelerde dinle
Yanan ve sızlayıp ağlayan güftelerde oku beni
Sen yenilenen kalp atışlarımın ritmi
Susayan gönlüme zemzem olan damlasın
