Özünde dertlere, o,kara gözlere,
Bir bahanedir, şu benim, deli gönlüm.
Bakarsın, bir yanar, bir söner, küllenir,
Avare, avare, tozar deli gönlüm.
*
Her yönden esen rüzgârlara, misal ki,
Her güzele kapılıp, esiyor gönlüm,
Her telleri çalan, tezene misali,
Her aşkın tellerini, çalar bu gönlüm.
*
Olmuşum aşk yollarında, dertli kervan,
Virane, virane, göçüyor bu gönlüm.
Ekilmiş gönüllere, tohum misali,
Uzanıp, uzanıp ta, gidiyor gönlüm.
*
Gönüller, şarapların misalleridir,
Hepsinden yudumluyor, bu deli gönlüm.
Demoğlu:Sonunda; sarhoşlar, misali,
Deli, divane gibi, sallanır gönlüm.
Haydar Demoğlu-Erzurum 1985