Yeni makinedir insan; bir yaşında,
Ve derken başlar, otuz beşte arıza,
Altmış dan sonra, parçada uymaz daha,
Çünkü artık ölüm yaklaşmış, o ruha.
**
Âlemin, kimi gafletin uykusunda,
Mutsuz, ahirette kimi dünyasında,
Dünya han, yolcusu ömür, nasıl olsa,
Ömür boş, ölümle noktalanıyorsa
**
İnsanoğlu; bir varmış, bir yokmuş ile
Başladığı yerde biten, bir hikâye,
Bir yol tutmuş gidiyor, herkes kendince,
Ektiğini biçer insan, son deminde.
**
İnsanlar da kopar, kıyamet kanımca,
Azrail; ruhu bedenden ayırınca,
Kul; gençliğini geride bırakınca,
Benzer; kurumaya yüz tutmuş ağaca.
**
Demoğlu; dünya varına bel bağlama.
En ağır dert, son durak, insanoğluna,
En karanlık çıkmaz, topraktır vücuda,
İnsanlar; benzer, yanıp biten, bir muma,
Ölümdür; bedende azgınlaşan yara.
haydar demoğlu/Erzurum 1990