Ayrılık elinden, paralandı sinem,
Şu sinemde, dertlerim oldu da verem,
Bu benim anlıma, yazılmıştır, çilem...
Bilmem ki; dertlerimi kime söyle yem.
*
Ayrılığı ben; ölümden acı bildim,
Bülbüller ile güllere sorduverdim,
Adını; kara toprağa kardeş koydum,
Bilmem ki; yarımı ben kime sardıram.
*
Ayrılık; şu gönlümün, dertli telidir,
Mızrabın her vuruşta, yaşım dökülür,
Ah! Dedikçe ölürüm, belim bükülür,
Bilmem ki; yüreğimi, kimler güldürür.
*
Demoğlu; ayrılık benliğim çürütür,
Her anımsama, bir kez daha öldürür,
Bu ateş insanı, gül gibi soldurur,
Bilmem ki; bu ateşi neler söndürür.
Haydar Demoğlu-Erzurum