Köylüm olması ile gurur duyduğum usta bir yazar ve şair Muhsin Durucan. 7 şiir kitabı ve 4 adet araştırma ve inceleme kitabı yayınlanmış emekli bir edebiyat öğretmeni.
Nevşehirli Muhsin Durucan, güçlü ve usta bir şair/yazar. Bu güzel şiirleri yazdığı için tebrikler ve başarılar. Yüreğine ve kalemine sağlık. Gündüz yayınevinin 500 kişilik dev yazar ve şair kadrosuna katılmasını arzu ederiz. Onunla daha da güç kazanırız. Birlikten kuvvet doğar. Şairin, Gündüz Yayınlarının tanıtım desteği ile büyük bir çıkış yapacağına inanıyorum.
Ali Gündüz
Gündüz Yayınevi editörü ve Anayurt Gazetesi yazarı
(Pazar günü EDEBİYAT DÜNYASI Köşesi)
DÜNYA ŞAİRLER BİRLİĞİ grubu kurucusu - (Şairleri grubumuza bekleriz)
kitap çıkarmak için www.gunduzkitabevi.com.tr sitesindeki sözleşmeyi inceleyin.
'Yarınlara bırakacağınız en güzel miras, kitaptır'
0532 692 79 01
Şimdi Muhsin Durucan'ın bir tanıtım yazısını paylaşmak istiyorum. Gündüz Yayınları içinde çıkan Harun Yiğit'in VATANDAŞ OSMAN şiir kitabını tahlil ediyor Muhsin DURUCAN:
CANCA
Muhsin DURUCAN
El-mek: muhsindurucan@ttmail.com
VATANDAŞ OSMAN
Ozan ya da şair, duygularını sözcüklere aktaran bilge kişi demektir. Böylesi akıcı duygulardan çoğu zaman bir demet oluşur. İşte bu demet; şairin özünü, ömrünü, yüreğini ve beynini devinime geçirerek sunduğu şiir kitabıdır.
Bilindiği gibi taşlama; Kusurları ve gülünç yanları alaylı bir dille anlatan şiir türüdür. Divan edebiyatı şiirlerinin hicivlerine karşın halk yazını şairleri; duydukları öfke ve kinleri, yermek istediklerine taşlamalarda bulunmuşlardır. Gülerek uyarma ve yola getirme amaçlanır. Âşık edebiyatımızda zengin bir taşlama geleneği vardır. Taşlama türü şiir yazmak, sanıldığı kadar kolay olmasa gerek...
Taşlama-hiciv türü çalışmasıyla bu zoru Yiğit başarmıştır. Harun Yiğit’in Almanya’dan imzalayıp postaladığı “Vatandaş Osman” adlı kitabının isim sahibi olduğum, ozan inceliğiyle vurgulanmaktadır. Kendisiyle yüz yüze olamadık. Ne ki ısındık birbirimize. Karınca kararınca Vatandaş Osman’ı konuşturmak istedim.
*
VATANDAŞ OSMAN: Ozan Harun Yiğit’in 88 sayfalık üçüncü yapıtı. içten kopan yürek parçası duygulardan oluşan, öz kültür kaynaklı, akıcı ve bir solukta okunabilecek ürünler var. Özgün ön kapak görüntüsü kendi tasarımı....
Ön söz yerinde Nihat Behram’ın kaleme aldığı metin var. Hemen ardında Mustafa Ceylan tarafından ustaca gerçekleştirilen söyleşi...Burada bir soru üzerine adım da geçmekte. Kitaptaki şiirlerin her birisi damardan mı damardan. Denilebilir ki; aydın bir şair ve duygusal bir yazın emekçisi yazsa yazsa ancak böylesini yazar. Okuyanlar da elbette hak verecektir.
Yiğit Ozan, gurbet, sıla ve özlemleriyle yüreğinde yeşerttiği ürünlerini özenle avuçlayıp kitaplaştırdıktan sonra oldukça rahatladığı kanısındayım. Yapıt, hece ölçüsüyle kaleme alınmış birbirinden güzel yergisel ürünleri içermektedir.
Kitabı elinize aldığınızda “beni oku! ” diye sizi çekmekte. Soluksuz okuyorsunuz. Sonra arka kapakta; bir çocuğun taşladığı son söz olarak şu dörtlüğü buluyorsunuz: “ Uyuyanı uyarayım diyerek / Yıllarca taş attım, el alem baktı / Sustum bir kenara postu yayarak / Kendi attığım taş, canımı yaktı.”
Tadı belleklere sinen çoğu dörtlüklerde Osman konuşturulmuş. Vatandaş Osman Avrupa’da(s.64) : “Ne yapsa ne etse Hans’ın gözünde / Kara kafa oldu Vatandaş Osman / Yakılmak, horlanmak korkusu ile / Korkularla doldu Vatandaş Osman.” Kitap da beğeni ile okunacak güzel dizeler var.
*
Şair, duygularını taşlamalı sözcüklere ustaca aktaran şiir işçisidir. Bu özgün duygulardan demetlenen şiirler, kitabı oluşturmuş. Esenlik dileklerimle sevgili Harun Yiğit’i kutluyorum ve alkışlıyorum...
(Kitap için iletişim: yigit_harun@yahoo.de)
Gündüz yayınevi şairi Harun YİĞİT'in ANAYURT GAZETESİNDE tanıtıldığı yazıyı sizinle paylaşmak istiyorum: (GAZETEDE KİTAP KAPAĞI DA VAR)
Edebiyatı, pazar günleri Anayurt Gazetesinden takip edin. 10 Kuruşu edebiyat için ayırın. 31.08.2008 www.anayurtgazetesi.com Tüm Türkiye'de, Kıbrıs ve Romanya dahil, gazete bayilerinde.
EDEBİYAT DÜNYASI
Ali GÜNDÜZ
gunduzkitabevi@gmail.com
İLHAN BERK USTAYI KATBETTİK
İlhan Berk gibi bir ünlü şairi kaybettik. Türk şiirinin önemli isimlerinden Behçet Necatigil'in 'şiirimizin uç beyi” olarak tanımladığı İlhan Berk, 1918’de Manisa’da doğdu. Balıkesir Necatibey İlköğretmen Okulunu bitirdi. İki yıl ilkokul öğretmenliğinde bulundu. Sonra, yüksek öğrenimini Ankara Eğitim Enstitüsü, Fransızca Bölümünde tamamladı. Ankara'da Ziraat Bankası Yayın Bürosunda mütercimlik yaptı.
İlk şiirleri Manisa Halkevi dergisi, Uyanış, Varlık, Çığır gibi dergilerde çıktı. 1944 yılında Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü’nün Fransızca Bölümü’nü bitirdi. Destansı yönünün ağır bastığı, adeta bir Türk Walt Whitman’ı olarak adlandırıldığı dönemde İstanbul (1947) , Günaydın Yeryüzü (1952) , Türkiye Şarkısı (1953) ve Köroğlu’nu (1955) yayımladı. Daha sonra çeşitli kitaplara imza attı.
1953 yılına kadar çıkardığı kitaplarla gerçekçi bir şair görüntüsü veriyordu. 1953’te Yenilik dergisinde yayımladığı “Saint-Antoine’ın Güvercinleri”, ileride İkinci Yeni adını alacak şiir akımının habercisi oldu. Bu özellik daha sonraları gelişerek sürdü ve İlhan Berk’in özgün tutumu durumuna geldi. Giderek İkinci Yeni şiirinin öncüsü ve en güçlü savunucusu olarak anılmaya başladı. Şiirlerinde cinsellik ve tarih ana temalar olarak belirdi. Çeşitli nesneleri, kent, sokak gibi olguları ayrıntılı bir “kimlik kartı” somutluğu taşıyan bir biçimde şiirleştirdi. Düzyazı şiirlerden aforizmalara harfleri, nesneleri ve semtleri sevmeye dek genişleyen çok kollu bir şiir ırmağıdır İlhan Berk.
Bazı yorumculara göre, gerçeküstücü şiiri benimsemiş görünmesine rağmen, bu şiirin asıl kaynağı olan alt şuura ulaşabilmiş değildir. Bu dönemdeki şiirleri, anlamsızlığı tek amaç almış gibidir. Kişiliğinin daha belirgin olduğu eserlerinde, Ahmet Haşim sembolizmi ile toplumcu gerçekçilik şiirini kaynaştıran bir üslup bulmaya çalıştığı görülmektedir.
28.08.2008 günü vefat eden İlhan Berk, Türk edebiyatının büyük bir kaybı olarak, edebiyatımızda iz bıraktı. Kısaca kendini sürekli yenileyen bir şairdi.
SON İSTASYON DERGİSİ ÖZEL SAYISI
Daha dün gibi. 1 Yıl önce Son İstasyon dergisinin hayalleri kuruluyordu. Dergi çıkalı 1 yıl olmuş da özel sayı çıkarıyormuş. Dergicilik zor iş, 1.Yıl geçince, gerisi kolay. 'NT' bayilerinde satışa sunulmuş. Bu sayının konularından bazıları: Muro fenomeni, doğmamış bir güneş 'Hasankeyf', efsane grup OUEN, Nihat Genç'ten yine veryansın, yüksek sadakatten bir devam filmi katil ile maktul, Bab-ı ali notları, bir delinin not defterinden, coen kardeşlerden oscarlık tartışma yaşlılara yer yok, ölümün hayat bulduğu ülke Raunda,
Dergide yer alan röportajlar: Düş sokağı sakini 'Murat Çelik, öykü dede “Muzaffer İzgü” ve mizahın yaramaz çocuğu “Bülent üstün”. 1.Yıl özel sayısı armağanları: Bob Marley Posteri ve Gündüz Yayınevinin usta şairi Güven Adıgüzel'in ses getiren kitabı 'Hiç'. Son İstasyon dergisi dopdolu içeriği ve dimağları serinletecek yazılarla 120 sayfa olarak çıktı. Abone olun. sonistasyon35@hotmail.com adresine bir mail atıp geniş bilgi isteyebilirsiniz..
EDEBİYAT DÜNYASINDAN KISA HABERLER
Cumhuriyet savcısı Beşir Çiflik’in Kendimi Arıyorum şiir kitabı ile Gurbetçi Şair Leyla Reis Öztekin’in Gemi adlı şiir kitabı Gündüz Yayınlarından yeni çıktı. Alaaddin Uygun, Abdülkadir Karaca ile Bilal Karaman’ın kitapları da geçen hafta çıkmıştı. Geçen hafta İsmail Bülbül’ün Işığa Doğru şiir kitabının adını sehven yanlış yazmışım, okurlardan özür dilerim.
Ego Genel Müdürü Ömer Ulu’nun 4.Kitabı “Adın Ayrılık” şiir kitabı olarak Gündüz Yayınlarından gün yüzü görecek kitaplardan biri. Murat Avcı ise edebiyat dünyasına merhaba diyecek.
Yazdığı dini kitapları satmak için televizyonlarda ekran ekran gezip, inananlara hakaretler eden Yaşar Nuri Öztürk’ün hızlı düşüşü devam ediyor. İnandırıcılığını kaybeden Yaşar hocanın kitap satışlarında da düşüş var.
Gündüz yayınevi, 500’e yakın kitap ve 10 antoloji kitabının ardından, resimli Şair ve Yazarlar Ansiklopedisi yayınlayacak. Gündüz yayınevi sitesinde örnek ansiklopediyi görebilirsiniz. Ayrıca antoloji kitaplarına şairler katılabilir ve 4.Edebiyat ve sanat ödülü yarışmamıza müracaat edebilirsiniz. www.gunduzkitabevi.com.tr sitesine girilmesi yeterli. Ayrıca yayınevi aracılığı ile kitap çıkarmak isteyenler, sitedeki sözleşmeleri mutlaka okumalı.
KİTAP DÜNYASI
1. Hollanda’da yaşayan Muttalip Yılmaz hocanın üç dev kitabının birden Gündüz Yayınlarından çıktığını duyurmuştuk. Daha önce İslam ilmihali kitabını tanıttık. 608 sayfa büyük boy kitap büyük ilgi görmüştü. Muttalip Hoca’nın Nur Saçan Kandil Hz. Muhammed’in Hayatı kitabını tanıtalım. İslam Hukukunda Zaruret kitabını da sonra tanıtmaya çalışalım. “Nur Saçan Kandil Hz.Muhammed’in Hayatı” kitabı 432 sayfa orta boy olarak çıkmış. Yalın ve akıcı üslubu ile sıkılmadan okuyabilirsiniz. Bu 3 kitap da Avrupa’da fuarlara katıldı. Okurlardan büyük ilgi gördü. “Gül kokulu” peygamberin hayatını okumadan, onu tam anlayamazsınız. Gülü sevmeden, vuslata eremezsiniz. Onu rehber almadan, kurtuluşa eremezsiniz. Sünneti esas almayan yol, hakka varamaz. E-posta: hacili@12move.nl – yilmazmuttalip@hotmail.com
2. Tokat Erbaalı şair Eyüp Taşova‘nın Yağmur Çiçekleri şiir kitabı bir Gündüz yayını. 244 sayfa olarak çıkan kitap, Erbaa ilçesinden büyük ilgi gördü. Erbaa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde şef olarak görev yapan Eyüp Taşova, sevilen bir yönetici ve iyi bir şair. Okul müdürlerinin, öğretmenlerin ve öğrencilerin büyük ilgi göstermesi bizi sevindirdi. Yakında 2.Baskı yaparsa şaşmayın. Usta şairimize desteğini esirmeyenlere ve imzalı bir kitabını alanlara teşekkür ediyoruz. Tel 0536 859 0567. Kitabın arka kapağından bir kıta alalım:
Ağlama, kalıp ta köşe kenar
Uçan kuşlar sıkıntı verir, için yanar
Dertlere girdap olup, çekersen keder
Sabırlı ol, sakin ol ey birader.
3. Konyalı olup, Almanya’da yaşayan Harun Yiğit’in 2. Şiir kitabı Vatandaş Osman, Gündüz Yayınları arasında ses getiren kitaplardan biri. 80 sayfalık kitap, taşlama ve hiciv şiirlerinden oluşuyor. Nihat Behram’ın önsözü ve Mustafa Ceylan hocanın mülakatı ile başlıyor kitap. “Gurbette sanatçı olmak” zor diyen Harun Yiğit’e desteğinizi esirgemeyin. Harun Yiğit, bir taşlama ve hiciv ustası olduğunu tescil ettirdi. Bu ikinci kitabı ile şiirin zirvesine merdiven dayayan şaire başarılar diliyorum. Tel 0545 2111331 e-posta: yigit_harun@yahoo.de. Son Söz’den bir kıta alalım:
Uyuyanı uyarayım diyerek
Yıllarca taş attım, el alem baktı
Sustum, bir kenara postu yayarak
Kendi attığım taş, canımı yaktı…
4. Merzifonlu olup, gurbette yaşayan şairimiz Nevzat Köksüz’ün “Gül Dalında Bir Gonca” şiir kitabı Gündüz Yayınları arasında çıktı. 112 sayfalık kitap, dini ve gurbet şiirlerinden oluşuyor. Hem sıla hasreti, hem “Gül Peygamber aşkı” onu mecnun yapmış adeta. Bir solukta okuyacağınız şiirlerle huzur buluyorsunuz. Hele bir de tasavvuf seviyorsanız, tam aradığınız kitap. E-posta: nezat-05@hotmail.de. Bir şairin iç dünyasını anlatan “Ne Bilsin” şiirinin ilk mısralarını sizinle paylaşmak istiyorum. Gayri onun halini siz görün:
Halimden halk ne anlar
Hâl çekeni ne bilsin.
İçimde volkan kaynar
Dışardan el ne bilsin
5. Gündüz Yayınlarından pazar günleri kitabı tanıtılacak yazar ve şairler: Beşir Çiflik, Leyla Reis Öztekin, Abdülkadir Karaca, Bilal Karaman, Alaaddin Uygun, Kasım Alper Özdemir, Nuriye Dündar, Cahit Aybar-Uyuşturucu, Halil Durmuş, Abdülkadir Kalay- tasavvufi hikaye, Lokman Kurucu, Abdüssemet Bingöl, Olcay İnanç, Önder Keskin, Muttalip Yılmaz ve Duygu Tunç Yontucu. Gündüz Yayınlarını gunduzkitabevi@gmail.com ‘dan isteyebilirsiniz. Kitap çıkarmak isteyen şair ve yazarlar, www.gunduzkitabevi.com.tr sitesini ziyaret edebilir. Gündüz Yayınevi 4.Yılında 500’ye yakın Kitap çıkardı. 30 Kitap baskıda bulunmaktadır. Kitabınızı büyük bir yayınevi olan, Gündüz Yayınevine danışmadan kitap çıkarmayın. Yukarıdaki kitaplar, kitapçılara % 50 indirimli ve 6 ay vade yapılmaktadır.
6. Sırada bekleyen diğer kitaplar: İlesam Antoloji, Ahmet Ayaz (2 kitap) , Fatih Güler, Hatice Şahinoğlu- Ana ve üç oğul, H.Fehmi Genç-Gönüller Bahçesi, Turan Sakalar, Cafer Topçuoğlu-roman, Nur Ersen- hikaye, Tamer Abuşoğlu’nun üç şiir kitabı, Zeynel Sönmez- Bağlama düzeni Metodu, Sebahat Mayda Yavuz- Antoloji, Yüksel Andız ve Zerrin Tulan. Kitaplarınızı bana gönderin, pazar günleri tanıtalım.
HAFTANIN ŞAİRİ: Adem Durmazer
Anayurt gazetesi ve www.antoloji.com Dünya Şairler Birliği grubu, haftanın şairi seçti.
Gittin Gideli
Tatlı uykular haram oldu gözüme
Sen buralardan gittin gideli
Tebessüm dahi uğramıyor yüzüme
Sen buralardan gittin gideli
Hiç rastlamadım acının böylesine
İşledi bedenimin her zerresine
Yaşıyorsam da işte öylesine
Sen buralardan gittin gideli
Ne baharın tadı var ne de kışın
Lezzeti kalmadı ekmeğin aşın
Gönül kocamış önemi yok yaşın
Sen buralardan gittin gideli
Geceyi gündüzü fark edemez oldum
Gencecik yaşımda sararıp soldum
Artık boğazıma kadar doldum
Sen buralardan gittin gideli...
Adem Durmazer (Serapsu)
Konya
KİTAPLARDA BÜYÜK UCUZLUK
Boyama kitapları, ÖSS ve kitap sergisi: 50 Krş
LGS-OKS, ansiklopedi ve kitap sergisi 1 YTL.
BİZE DANIŞMADAN KİTAP ÇIKARMAYINIZ.
500’e yakın kitap yayınladık. Şair ve yazar ansiklopedisine katılın. (3 cilt- 5000 şair-yazar) .
Ali GÜNDÜZ, Pazar günleri Edebiyat Dünyası köşesi ile Anayurt Gazetesinde...
GÜNDÜZ KİTABEVİ – SAHAF- YAYINEVİ
Anayurt Gazetesi Temsilciliği
- Demet 412.Sokak (Eski 7.Sokak) no: 7/ b
Y.MAH /ANK. 0312 346 54 57
- Cebeci: Çifteler Sk 7/A Doğumevi yanı Hamamönü/Ank. 0312 363 09 94 - GSM 0532 692 79 01
- 3.Şubemiz: Zafer Çarşısı yanı Adil Han Kitapçılar Çarşısı No: 41 Kızılay/Ankara 0312 432 14 89
Web: www.gunduzkitabevi.com.tr
Hava soğuk... Yağmur taneleri pencereme damlası düştükçe güzel bir güneşin doğacağını
müjdeliyordu sanki. İçimde sabah uzun bir yolculuk vardı, taşı toprağı altın gözüken ülke,
ummadığım bir coşku belirlenmişti. Yol uzundu, bu yol boyunca karşılaşacağımız neler olacaktı sabahın ilk doğan güneşiyle birlikte yola koyulduk.
Sevgili Nihat Behram ve İbrahim Turhal ağabeylerimizle birkaç benzin istasyonunda molalar verdik. Yolumuz aşağı yukarı 800 kilometreydi. Bir benzinciye geldik
Arabadan ben indim yanım sıra Nihat abi indi, İbrahim abi arkada kalmıştı.Bir masaya oturuverdik, bayan ne içeceğimizi sordu, ben de ' Bir arkadaş gelecek onu bekliyoruz.' dedim.
İbrahim abi içeri girdi, sağına soluna uzunca bakındı. Gözüm hep onun üzerindeydi; bizi görecek mi diye. Sağa sola süzerek iyice bakındı, boynunu eğerek bir selam çaktı, masamıza geldi. Gelir gelmez ben sordum 'abi selam verdiğin kimdi' dedim. İbrahim abi de 'bir tanıdık gördüm ona selam verdim' dedi. Gözlerim bu tanıdık kim diye çevreye bakınmaya başladı.
Abi dedim sen kime selam verdiydin bir daha söylermisin? ' Tanıdık gördüm işte 'dedi.
İlk kez bir yere gelmişiz, sonradan farkına vardım: Meğer duvarda ayna varmış, aynada kendi yansımasını görmüş, ona selam vermiş. Gülüşmeler kahkahalar ki sormayın.
İbrahim abiye dönerek 'abi iyi ki o da sana selam vermiş ya vermeseydi' dedim. Gülüşmelerle
kalktık. Bir konsere gidiyorduk, yollar uzadıkça uzuyordu. İbrahim abiyi varacağı yerde indirdik. Biz yollumuza devam etmiştik.
12.02.2003 tarihinde posta aracılığıyla kitap göndermiştim, kendisi de bana GURBET TÜRKÜLERİ adlı bir kitabını göndermişti. Doyumsuz şiirlerini okumuştum, hayranlığım gittikçe artmıştı.
Güzel bir gün olmuştu o gün; anılarda kalan, hatırladıkça devamlı güldüğüm güzel bir gündü.
'Hislerinin doğrultusunda yola devam et 'diyorum Nihat abiye, 'varacağımız yer az kaldı' sözleriyle avunuyorduk Allah'ım bir dağ başıydı, geceyeydi, caddeler ıssız, gece uykusuna dalmış insanlar... Bizlerse elimizdeki bir adres arıyorduk. Elimizdeki pusula, bir adres bir de içimdeki his doğru yoldasınız diye dürtüyordu beni. Nihat abi bir yandan sinirleniyor
'Oğlum nerde bu adres, yolumuzu kaybettik' diye söylenip duruyordu. Ben 'abi sen sürmene devam et, az kaldı' sözleriyle üç saat gitmiştik. Derin ormanların içinden bir Allah'ın kulunun geçmediği gecenin yarısında, yanımızdan sinek uçsa ona adres soracaktık ama börtü böcek uykuya dalmıştı bile. Bir küçük köyden de öte sayısını saysak evler vardı.
Bir delikanlı bizi karşıladı 'abi evimiz şurada buradan gideceğiz 'dedi. Beş dakika gittik.
Bir abla merdiven başında üstü başı un içinde karşıladı. Hoş beş derken karayağız bir adam
koltukta oturuyor. Teknolojinin imkanlarından yaralanarak konuştuğum kişi karşımdaydı. Gerilere dalarak düşündüğümde, eskiden haberleşme denen imkanların imkansız
olduğunu duyumsardım. Dünya çok büyük, içine sığmamak mümkün değildi. Şimdi ise
yeryüzü avuç içi kadar. Baktığımda taşıyor, sığmıyor insanlık. Bir adım önde ilerliyor,
ilerledikçe zamanın nasıl geçtiğinin farkında olmadan varacağımız yere varmıştık bile.
Sarıldık Nihat abi şaşırmıştı yüzünü bile görmediğimiz, sadece internetten sohbet ettiğimiz bir aileye misafir olmuştuk. Heyecanlanmamak mümkün değil. Şiirlerini okuduğum,
resimlerine hayran olduğum çok değerli, kıymetli, güzel bir insan, bir aile sıcaklığıyla
karşılaşmıştık. Anlatılmaz bir duygu, her insanın da yaşayamayacağı bir şeydir bu.
Sabaha kadar oturmak istedik ama ne mümkün, yol yorgunluğu ezmişti bizi. Uyumak için
bize ayrılan odaya çekildik. Derin derin uykumun arasında birinin kendimi 'uyan, uyan' sesleri arasında bularak uyanmışım. Ne var diye de kaba sesle karşılık vermişim. 'Horulduyorsun, rahatsız oluyoruz bizler uyuyamıyoruz ' diye bir sesler duymaya başladım o uyku esnasında.
Ben neden duymuyorum horuldadığımı diye de çıkışmışım dostlarıma. Bütün gece uykusuz kalmışlardı, ne kızacaklarını ne de güleceklerini bilmişlerdi. Sabah uyandığımda ve bana baktıklarında kendilerinden geçmiş yüzler gördüm, gülmekten. Demek ki gece yarısı
bir şeyler olmuştu. Olanı biteni anlattılar. Müstakil büyük bir ev, dağ başında saklambaç oynasak bulunmaz, o kadar çok odası vardı. Özel odası, tabloları, kütüphanesi...
Yüzlerce kitap doluydu; içinde yazdığı şiirler masanın üzerinde birikmiş duruyordu.
Rengarenk bir dünya; bu dünyanın içinde kocaman bir dünya. Benim için öyleydi kaldığımız yer. Dağlar, çam ağaçları, şirin güzel evler, arı besiciliği de vardı şiirlerine yansıyan...
Güzellikler doğanın ona sunduğu bin bir renklerdi, fırçasında da onu yansıtmıştı.
Hayran kalmamak mümkün değildi. Can Yoksul ağabeyimizle de tanışma fırsatı bulmuştuk.
Bir birinden güzel anlattığı hikayeler, sözler, insanın unutmasına imkan yok ki...
Üç gün boyunca unutamayacağımız anılarla, sohbetlerle, güzelliklerle dönüyorduk geri.
İlk gün tanıştığımız şiirin silinmesine imkan yok belleğimden. Paylaşmak adına yeniden
ilk günkü gibi heyecanla okuyarak sizlerle paylaşıyorum:
HANİ NERDE DOSTLARIM
İyi günde ağırdım
Dost dost diye bağırdım
Dar günümde çağırdım
Hani nerde dostlarım
Kime nasıl yazayım
Sahteliği bozayım
Ben kendime kızayım
Hani nerde dostlarım
Gerçek dosta kırılmam
Kimselere darılmam
Dost peşinde yorulmam
Hani nerde dostlarım
Harun Yiğit 1961 yılının mayıs ayında Konya, Ilgın, Beykonak Kasabasında doğdu. İlk ve orta öğrenimini kasabasında tamamladıktan sonra 76/77 öğretim yılında Ilgın Endüstri Meslek Lisesi ne başladı. O yıllarda gelişen siyasi çalkantıdan payına düşeni alan Yiğit, okulu bırakmak zorunda kaldı. 1977 Mart’ında Almanya’ya ebeveyninin yanına işçi ailesi olarak gitti.
Küçük yaşlarda resim sanatına ilgi duyan Yiğit, Büyük çabalar sonunda 1982 yılında Hannover Türk evinde ilk resim sergisini açtı. Bunu daha sonra başka sergiler izledi. Almanya’nın değişik kentlerinde 50’nin üzerinde resim sergisi açtı.
Resim sanatının aracılığı ile tanıdığı şair Can Yoksul, Osman Dağlı gibi şahsiyetlerden Edebiyat (Şiir) üzerine eğitici bilgiler edinerek şiir yazmaya başladı. 1991 yılında ölçülü uyaklı şiir stiliyle yazdığı ilk şiir kitabı Gurbet Türküleri’ni ‘’özel baskı’’ yayınladı.
1986 yılında İsviçre’nin Basel kentinde düzenlenen ‘’Barış Yılı Sanat Yarışması’’ da resim dalında ikincilik ödülü, 1996 Almanya’da Sesimiz dergisinin düzenlediği şiir yarışmasında üçüncülük ödülü, 2002 Konya, Ilgın Beykonak Eğitim ve Öğretim Vakfı’nın düzenlediği şiir yarışmasında birincilik ödülü ve 2002 Almanya Vupertal’da düzenlenen üçüncü Aşıklar Bayramı’nda birincilik ödülleri aldı.
1993 yılından 2000 yılına kadar Hürriyet gazetesinde serbest muhabir olarak çalıştı. Muhabirliğe üç yıl ara verdikten sonra tekrar bölgesinde serbest muhabir olarak gazeteciliğe başlayan Yiğit, halen bir fabrikada işçi olarak çalışmanın yanı sıra resim, şiir, yontu çalışmalarını da sürdürmektedir. 2003 Kasım ayında ikinci kitabı Duy Yunus Emre Yalçın Yayınları tarafından yayınlandı…
YİĞİT BİZE ELİN VERDİ
Gülmez yüzü bin yıldır
Şal bağlamış dili baldır
Yiğit bize elin verdi
Şair gurbete düştü
Gönül ateşlerde pişti
Yiğit bize elin verdi
Yâr sevdaya kor düştü
Sırça ayaklarına yol idi
Yiğit bize elin verdi
Acı alıp balı verdi
Yetim gibi burda kaldı
Yiğit bize elin verdi
Harun dostum bizi sordu
Son görüşüm bir yıl oldu
Yiğit bize elin verdi
Yusuf dosta güller attı
Sevdikleri nere gitti
Yiğit bize elin verdi Yusuf Ter
Not: Sevgili Harun Yiğit abime hediyemdir bu şiir
Görüp te tanımanın tanıyıp ta eserlerinden gurur duyduğum
İnsana küçük bir hediye ediyorum gözün dile döktüğü sözler…
Sonra, tanımış birer birer şairleri
Can Yoksul, Osman Dağlı şiirleri
Bir tutmuş kelimeyle resimleri
Ve canında çiçek olup açmış
Burcu burcu Anadolu Türküleri,
Sanki türkülere has
…………………………….Türkülere özelmiş Yiğit
Bir yüreğe girmeye görsün gökkuşağının yedi rengi. Hele hele o yürek, tutkunsa renklerin dansına, başlar renklerle dans etmeye. Yedi renkten yetmişbin renge ulaşıverir bir anda… Gözden gönüle girer renk cümbüşüyle. Gönülde manzara olur, bakış bakış dökülür tuvaller üstüne…Nakış nakış mısra olur düşer şiir üstüne…
Daha küçümen bir yaşta iken resim sanatına ilgi duyan Yiğit kardeş de 1982’ de ilk resim sergisini açar. Sergilerle kentleri ve insanları buluşturur. Bir mübârek koşudur gider. O şehir senin, bu şehir benim… Almanya’ da 50’ nin üstünde şehre ulaşır sergi sergi. Paletinde yüreğinin canhıraş feryadı vardır. Göz görür, el çalışır, yürek gümbürder dostumuzda…
Bazen rengin, fırçanın, paletin gücü yetmez olur... İçinin balkonlarında açan çiçekleri güzel dilinin arı, duru söylemiyle başlar mısralar halinde kâğıtlara yazmaya…
Şiir denen efsunkâr sevgilinin düşer peşine. Şiirin gücü, resmin gücünü çoktan geçmiştir. Anlar bunu… Sözcüklerle resim yapmaya başlar… Şiir koşar, peşinde gölgedir Harun Yiğit; koş babam koş… Yakalamaya çalışır. Yakaladım dediğinde bir de baksa şiir ondan kilometrelerce uzaktadır. Oturur ağlar, yüreğinin gümbürtüsünden kulakları dayanılmaz ağrılar çeker. Çeker ya, bu kere sarılır fırçaya, boyalara, çizgilere…
Bir zaman resim, bir zaman şiir… İkisinin arasında tahteravalli oynar Yiğit dost… Bir iner, bir çıkar… 1986’ da İsviçre’ de düzenlenen Barış yılı resim yarışmasında ikinci olur. Sonra ödüller peşpeşine gelir de gelir…
Ama, şiir… Ya güzelim şiir… O güzelim şiirle yanar, tutuşur, kelime kuyumcusu olma gayretine düşer… Ağlayışı ondandır. Yalnız kalışı ondan. Sözleri ona…
Der ki:
“Almak
Kadınlara özgü sanma.
Benim de
Etten yapılı yüreğim var.
Çok geceler
Avuçlarımın arasında başım
Düşer
Dizlerimin üstüne gözyaşım.
Yalnızlık
Başımın belası
Cehenneme döner yüreğim
Sarar bedenimi harlı ateş
Yanarım.
Çok geceler,
Avuçlarımın arasında başım
Düşer, dizlerimin üstüne göz yaşım…
Harun kardeşim benim
Has bir dosttur o
Canda candır…
Bakarsın bir şiirine
Ala bahar içinde, mavi gökler üstünde
Gönül ufkumuzda uçan kartaldır
Ya da
Çeşme başında sazı göğsünde
Ölümsüz Karacaoğlan’ dır…
Okursun mısralarını, mıknatıs sözcüklerle
Çeker çeker şiirinin sinesine
Özlem yağmurunda ıslatır yüreğinizi
Memleket kaygısında kavurur ciğerinizi
O adam gibi adam
O yiğit bir insandır…
Gökyüzüne vurgundur en çok
Sonra buğu buğu gülen toprağa
Depreştiğinde acıları
Bulutlar içine gömer alnını
Dağlar üstünde bulur adımlarını
Sonsuzluğun şarkısı olmak ister
Sevdalı bir cihandır o…
Şiir kuşu sonsuzluğa kanat açar
Düşer dilinin söz ufkuna
İçinin girdabına düşer de
Şöyle seslenir:
**
“Dün gece
yine acılarım depreşti
Kaynadıkça kaynadım
İçim içime sığmadı
Çatladı her yerinden vücudum
patladım volkan gibi
Yükseldim gökyüzüne
Sen
acılarımın koyağı
eyy nazlı yâr
Kaldır alnını
bak gökyüzüne
Gökyüzünden akacağım alnına
öpmek için
dudaklarına kayacağım
onbin yerinden
onbin defa ısırmak için
sana ulaşacağım
Onbin çiçeğin özünden aldım
özümle karıştırıp
alasın diye sana uzattım
Bütün kötülüklere inat
aşka dair ne varsa
yaşamak için
Bir elimde ateş
Bir elimde su
Haydi al
birlikte içelim
ateşle suyu…
**
Aşka dair ne varsa yaşatmak için onbin çiçeğin özünden aldıklarıyla özünü harman eden ozanca gönüle bakın hele… Ateşle suyu tutar ellerinde… Toprak ayaklarında nasıl olsa… Hava yanık ciğerlerinde… 4 unsur nazariyesini aşkın – aşkının özü yapar, yaşatmak için güzellikleri… Yıkmaya değil, yapmaya, gönül evini şen tutmaya taliptir Yiğit…
Söz sultanına teslim olan kalemi, sanat yapmak için cümleleri eğip bükmez. Dolambaçlı yollar ve çıkmaz sokaklarda nefes almaz şair… Apaçıktır, alenidir söylemleri… Toplumsal gerçekten, manevi mutluluğa yuvarlanır çoğu kere…
Kimi zaman da Pirsultanlaşır… Zam mı geldi, insanlar çile mi çekiyor, basar isyânı… Ozan yüreğinin, tarihin içinden alıp kendine görev addettiği sorumluluğunu yansıtır…
Önce insan diyen şairimiz, ışık-aşk ve umut olmak ister insanlara… Rehber olarak ilim yeterdir ona…
İlm ile arif olan kişilere tutkundur. İnsanoğlunun dünyadaki asli hedeflerinden birisinin “kâmil insan” olma yolunda çalışması olduğunu söyler. Ağız karanlığında saklı duran dil yayından çıkmış sözleri beş kere düşünüp söylemelidir kişi oğlu der…
Geliniz dostlar, Yiğit’ imizin bu söylediklerimi anlatan şiirine bir göz atalım. Olmaz mı?
“Sana derim sana ey insan oğlu
Rehberin olmadan yollara düşme
Rehber bil ilimi yürü yolunda
Yobazın açtığı kollara düşme
Bilmediğini git arife danış
Sen de kemale er kamile dönüş
Beş kere düşünüp bir defa konuş
Boş yere konuşup dillere düşme
Kendin hazırlama kendi girdabın
Yiğit'im bilmeli işin erbabın
Senden çok bilgili olsun ahbabın
Cahilin düştüğü hallere düşme...”
**
Hep söylemişimdir cümle dostlara… Heceyi bilmeyen, hece vezninin inceliklerini bilmeyen, maalesef serbest vezin şiirde başarılı olamıyor diye… Harun kardeş, hece’ de usta… Serbest vezindeki yalınlığı ve başarısı da bu ustalıktan geliyor. Serbest vezin şiirlerindeki ritm-ahenk ve kulağa hoş gelen uyum işte bundan kaynaklanmaktadır…
Rahmetli üstadım Arif Nihat ASYA’ nın “Bayrak” şiiri serbest vezin bir şiirdir. Ama okuyun o muhteşem şiiri. Sanki hece, sanki aruzla yazılmış… O dev şiiri dev yapan söylemin güzelliğpi yanında uyum-ritm ve ahenk değil midir?
**
Can dost Harun Yiğit, öğretmeni için kaleme aldığı şiire girmeden önce bakınız neler diyor:
“Bu gün 24 Kasım Öğretmenler günü. Bu şiiri bulunduğum yerde Erdoğan Eren ögretmene armağan olarak yazmıştım. Nice bayan, bay Erdoğan ögretmelere ithaf olunur
24 Kasim ögretmenler gününü yürekten kutlarim
Saygilarimla
Harun Yigit”
Dedikten sonra giriyor şiirin altın kanatları altına… Diyor ki:
”ERDOĞAN ÖĞRETMENE
Arının yaptığı sarı bal gibi
Öğretmenim,sen öğrettin dilimi
Hece, hece sardın bizi dal gibi
Öğretmenim, sen tutturdun elimi
Güneş gibi sıcak denizden yüce
Öğrenip seninle eriştim güce
Kalplerde gezersin gündüzle gece
Öğretmenim, sen gösterdin yolumu
Satır, satır güzel sözler derensin
Nice çocuklara bilge verensin
Bad Pyrmont'da sen Erdoğan Eren'sin
Öğretmenim, sen coşturdun selimi
Duygu dolu nice şarkı gibisin
Türkiye’min dönen çarkı gibisin
Yiğit'im gönlümün parkı gibisin
Öğretmenim, sen açtırdın gülümü...”
**
Evet dostlar Harun Yiğit işte bu… Gurbetten sılaya seslenen bir nefes… Bir gönül adamı… Sevgi adamı… Savaş ve öfkenin, kin ve nefretin adamı değil… Barışın, dostluğun has adamı… Ona bu duyguyu veren de doğduğu Konya’ nın Ilgın İlçesi’ nin coğrafyasıdır. Ana kucağıdır… Baba ocağıdır…
Beyin deposunu dolduran dünya olaylarının üstündeki örtüyü duygularıyla kaldırır ve barış dolu bir evren çizmeye başlar elleriyle, kalemiyle, fırçasıyla…
Gecenin amansız ve gizemli mavisinde ayrılıkları yaşar şair… Yalnız kalışını, sevdiğinden ayrılışının acısını yaşar. İnler içten içe… Bazı dağlar vardır, içinde büyük uğultularla akıp giden ırmaklar saklıdır. Göremez her göz onu. Dağ der geçer dil. İşte Harun Yiğit’in yüreği o içinden ırmaklar akan dağ kesilir yalnız gecelerde. Düşer denizlere… Atar kendini yalnızlar okyanusuna… Kolayv değildir fırtınalı denizde acılarla kucaklaşmadan bir başına dolanmak… Aslında hayat kolay değildir. O sebeple sevmek ve dayanışma içinde bulunmak gerek…
**
Kırmızı gülün alı var diye bir türkümüz var… Ancak o gülün alında gülün hali de vardır, öyle mi? Öyle! Bunu şairimiz şiirinde “Kan aksa da gül yaprağından” diye terennüm edivermiş… Ancak gönül yücedir ve gönül toprağı nice gül tomurcuğuna gebedir. Yeniden doğuşa, dirilişe…
Sonrası mı cancağızım? Sonrası şu, Harun’ un şiirsel yolculuğunda, sonrası şu:
Beyin deposunu dolduran dünya olaylarının üstündeki örtüyü duygularıyla kaldırır ve barış dolu bir evren çizmeye başlar elleriyle, kalemiyle, fırçasıyla… Zamların gelişini ne de güzel iğneler. “Bu zam size az geliyor” deyişine bakın bir:
“Neyinize kafa yormak
Size düşmez hesap sormak
Eğer yoksa birlik olmak
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Düşünmeden oy attınız
Yan gelerek hep yattınız
Derdinize dert kattınız
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Başa bakan iyi vallah
Düzeldi her şey maşallah
Bastır bakan, zamı yallah
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Kalkınmalı plan falan
Çekemeyen desin talan
İnanma sen hepsi yalan
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Kemerlerde delik boldur
Tükenirse git de deldir
Bulamazsan etek kaldır
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Problem mi şu yakacak
Varsın sönsün yanan ocak
Aç kalana kim bakacak
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
Yarın Allah kerim dersin
Her şey varsa ne istersin
Yoksa neden şükredersin
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor
YİĞİT’imi kızdırmayın
Daha çokça yazdırmayın
Bu hicivi bozdurmayın
Bu zam size az geliyor
Az geliyor, az geliyor
Üşümeyin yaz geliyor…….”
**
İğneleme sanatının en güzel örneği olan bu zam hicvi gerçekten hoş… İğneyi zam yapana değil de önce o zam yapanı o mevkilere getiren bize-halka yapıyor şair. Sonra, dayanamıyor ve “kızdırmayın beni” diyor…
Türk Halk Şiiri ile çağdaş şiir arasında bir noktada Yiğit… Bir bakmışsınız ozan, bir bakmışsınız duygusal ve romantik bir şair… Her ikisini de kendi bünyesinde derleyip toplamış böylesi şairi az bulursunuz. Her ikisi ile de barışıktır. Renkleri seviyor ya… Kelimeleri de… Mısralarını dar alanda çok ve anlamlı söylemler ifadesinde başarılı bir şekilde kullanmasını biliyor…
Şairin bir “İstanbul” başlıklı şiiri var ki, benim için hece ve serbest vezin barışını sağlamış bir şiirdir. Serbest vezin şiirde hecenin kıvrak dansından faydalanmasını bilen bir şiir. Şimdi hep birlikte o şiire bir göz atalım, olmaz mı?
“Ey İstanbul
düşlerimde süsleyip geldim sana
darmadağın olmuşun
iki denizin arasında
iki kıta ortasında
sen, yedi tepeli şehir
uygarlıklar beşik oldu kapında
yedi veren güller açmış tepende
Ey İstanbul
kaç bin yılın yorgunluğunu taşırsın
iki kıtada
bir koca şehir değilsin yalnız
kitap, kitap yazılan
tablo, tablo çizilen
sanat, sanat büyüyüp
öbek, öbek ezilen
sen Anadolu’nun koca tarihi
nice güzelliklerin gömülmüş günlere
kapını açmışsın
yetmiş iki milletten canlara
kapını açmışsın
nice dinlere
ne yiğitler arkasından vuruldu
tarih boyu nice canlar serildi
toprak bile acısından yarıldı
kalk İstanbul kalk da bak bir kendine
nefesin kesilmiş
soluk soluğasın
kansere yakalanmış akciğerin
yeşilliğin nerende
dert akıyor derende
uyan artık İstanbul
irin vardır yaranda
öbek, öbek beton yığınısın
motor gürültüleri
vapur sirenlerisin beynimde
katar, katar taşıt
boğuk, boğuk zehir
kirli, kirli gökyüzüsün
süslü püslü nice bulvarların
ışıklı vitrinlerin var
nice caddelerin
bir kocaman çöplük
içi başka
dışı başka pislik
İçte saklı gümanın
eksik olmaz dumanın
ey İstanbul düşenlere
yok mu senin amanın
yol kenarında eli silahlı
tabela hırsızların var ya
beni bile
parçalayıp satacaklardı
hurdacılara
bağırmak istedim avazım çıkmaz
damarım kestiler kanlarım akmaz
düştüm sokağında kimseler bakmaz
kalk İstanbul kalk da bak bir kendine
dostluk kurmuş
köpeklerle kediler
günübirlik yaşamanın keyfiyle
sokaklarının proleteri olmuşlar
diyecek yok hallerine
jigoloların
fahişelerin sesleri yükseliyor kum kapıdan
güneş erken ışığını devirmiş
sarhoşların içip içip bağırmış
kapanmışın karanlıkta kendine
yüzünü ay bile senden çevirmiş
orospularının cinsiyeti belli değil
eğil, İstanbul eğil
sövül İstanbul sövül
boğul İstanbul boğul
boğul ki
yeniden dirilesin
Eyy İstanbul
sokaklarında
çıplak ayaklı, yarınsız çocukların
çapaklı gözlerinde
bilmem kaç gecenin acısı saklı
bilmem kaç günün
yorgunluğunu taşıyor
kirli elbiseleri altındaki vücutları
küçücük ellerini açmışlar
dilenirken eksik değildi
yüzlerinde yoksulluğun utancı
taşın altın toprağın olsa inci
sende değil ülkemdedir bu sancı
kalk İstanbul kalk da bir bak kendine
bir adam gördüm
semeri sırtında
yükü kendinden ağır
tırmanırken yokuşu
düşüyordu alnından teri
yırtılmış pabuçlarının ucuna
acıları karışır mı acına
akbabalar yuva yaptı gecene
Kalk İstanbul kalk da bak bir kendine
ne hayallerle gelmiştim sana
neler gördüm neler sende
al yuvarlar mısın kanda
her gün biraz daha kötü
hayal oldun nice canda
parklarında dolaşırken
kucaklayıp sarıldığım ağacın
kucak, kucak dalları var sandım
kanattı dudaklarımı
eğilip öptüğüm al, al güllerin
kaç gün oldu sana geleli
ya ben farklı gördüm
ya sen değiştin
sen
sen şiirlerde okuduğum
İstanbul değilsin artık…”
**
Ve
Harun Yiğit duygulu yüreğiyle, çevresindeki kimi olaylardan etkilendikçe sarılır kalemine… Ağıt yakar, türkü yakar… Durduramazsınız onu. Freni tutmaz bir şekilde yaşadıkları üstüne yürür ve yazar…
Nitekim bir şiiri için;
“Kasabamda, mahallede birlikte büyüdüğüm çocukluk arkadaşım,
kardeşi tarafından geçtiğimiz günlerde hunharca öldürülen
Yılmaz Altın' a yazdığım ağıt”
Der ve girer şiirin görkemli şehrinden içeri…
Der ki:
“Para denen zalim girdi arama
Para için girecen mi kanıma
Gardaşım göz dikmiş kanlı parama
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma
Öz gardaşım bayıltarak dövüyor
Yumrukları yağmur gibi yağıyor
Elleriyle sıka, sıka boğuyor
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma
Yarım canlı vücutumu sürüdü
Börtü böcek halim gördü eridi
Gardaşımın gözünü kan bürüdü
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma
Çocuklarım bensiz yetim kalmasın
Dul kalıp da karım saçın yolmasın
İki yakan bir araya gelmesin
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma
Ölmediğim gördü iyce çıldırdı
Elindeki çekiç ile saldırdı
Şu başıma vura, vura öldürdü
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma
Anam ağlar kara bağrın döverek
Babam ağlar gardaşıma söverek
Cesedimi Yiğit'im der severek
Para için girecen mi kanıma
Kıyma gardaş kıyma benim canıma..”
**
Çocukluk yıllarımı hatırladım “kıyma gardaş kıyma benim canıma” derken Yiğit… Çocukluğumda beni şiir çatısı altına sokan iki büyük kaynak vardı. Bunlardan birisi Anadolu’ nun “ağıtçı kadınları” ndan birisi olan anneannem Miyase idi. Köyümde, kasabamda acıklı bir ölüm olayı mı meydana geldi, anne annem gelmeden orada ki, ölü evindeki kadınlar tam manasıyla ağlayamazlardı. O geldiğinde yaktığı ağıtlarla, o anda söylediği ağıt-şiirle koca bir köyü-kasabayı ağlatırdı. Tutamazdınız kendinizi.. Sonra sonra fark ettim ki, anne annemin bu ağıtları hece vezniyle değil “aruz vezniyle” ağzından dökülüyormuş meğer…
Bir de amcam Ahmet Remzi Ceylan vardı. Halk ozanı… Tarih bilgisi ve kültürü muhteşem bir insandı. Onunda çok güzel şiirleri vardı. Destan şairiydi. Kasabamda yada ülkemde önemli bir hadise mi cereyan etti, amcamın destanları elden ele, dilden dile dolaşırdı.
İşte bu iki kök üzre oluştu şiir ağacımız bizim de…
Bir de;
Harun Yiğit kardeşimin “Kıyma gardaş kıyma benim canıma” diyen yukarıdaki ağıtı, Anadolu köy pazarlarında elinde megafon, boynunda iple bağlı bir tahta ve tahtanın üstünde Ankara’ da yada Kırıkkale’ de matbaada basılmış, çoğu mavi renkteki, ağıt- destan satan, satarken de megafonla ağıdı seslendiren insanları anımsattı bana… Sonra o destan satıcısının koltuğunun arasında Karacaoğlan, Tahir ile Zühre, Hazreti Ali’ nin Kılıcı, Ferhat İle Şirin, Yunus Emre, Köroğlu’ nun kısa hayatı ve şiirleri bulunan küçümen boydaki kitaplar bulunurdu. Destan almak ve de bir kitap almak için anamdan para isterdim. Yalvarır yakarır, yeminler üstüne yemin eder,”bağı depeceğim, karı küreyeceğim, sınıf birincisi olacağım” der, anamdan kopardığım para ile rüzgâr gibi koşardım pazara. Önce megafonla söylenen ağıdı dinlerdim. O satıcılar beni bellemişlerdi gayri. Her hafta yada on beş günde bir değişik kitap getirirler ve kimseye vermezler, bana saklarlardı. Anlaşmamız öyleydi onlarla…
Şu işe bakın… Nereden nereye geldim dostlar… Şairimiz Harun Yiğit’ in “ağıt” şiiri beni nereye götürdü…
Etkili şiir böyledir işte… Alır mıknatıs gibi kendine, kendinde çalkaladıktan sonra iner ruh kökünüze ve sizi duman eder…
İyisi mi sözü fazla uzatmadan şairimizin bir şiirine daha kulak verelim. Yiğit dost diyor ki:
“Issız bir gecede
dağbaşında
kuytu bir yerde
yalnızım.
Karanlığa boğulmuş
uçsuz bucaksız gökyüzü.
Yere dökülmüş
inci taneleri gibi
sere serpe yıldızlar.
Her biri
yanıp sönen bir sevda masalı.
Acılarımı sırtladım
yorgun bedenime yeni bir yük gibi
Yangınlar diyarından geçtim
yüreğim üşüdü
yalnız bir ben vardım orada
bir de hayalin
Acının güçlüğü
ölümün kenarında
yaşamın
yaşamanın güzelliği vardı.
Şafak söküyor
Karatahtada tebeşir yazısı gibi
yok olup gidiyor yıldızlar.
Güneşin
kızılca doğduğu yerde
renklerin oynaşını seyrettim.
mavi bir atlasa döndü gökyüzü
…………………..”
Yalnızlığın dayanılmaz zevkini ıssız gecelerde yaşar şair… Kara tahtada tebeşir yazısı gibi sönüp giden yıldızlar girer şiirine… Hayat ve dünya ikilisinin arasında hasretin ve insancıl hoşgörünün mimarıdır ozan yüreği…
Ve der ki:
“Acı
keder
hüzün
yeni bir günün başlamasıyla
umuda bırakıyor yerini.
Dudaklarımda
tanıdık bir türkü
yüreğimde sen
aklımda hep hayalin vardı.
Bir başka oluyor
seni
seni düşünmenin tadı...”
Genç, dinamik bir şair olan Harun Yiğit’ i anlatmak pek kolay değil… Geleceğe umutla yürüyen bir şairimiz.. En önemlisi de saygı ve sevgi çizgisinden hiçbir zaman ayrılmayan, kendini büyük saymayan ve hayat mektebinde bir talebeyim diyen, çağdaş, akılcı bir dost yürek… Ben o’ na ve Sabit İNCE üstada takılmadan edemem. Hele internet ortamındaki atışmalarımızın tadı damağımda kaldı. Yakında yeniden başlarız inşallah… Harun, net-atışma adını verdiğim zamanlarda, özlü,ozanca, içli, derinliği ve ufku olan mısralarla cevap yetiştiren bilgisayar dünyamda tanıdığım önemli dostların içinde… O Nazım Hikmet der ben Necip Fazıl… fark eder mi? Ne dersek diyelim… Ama, bir gerçek var ki, o da kalıcı ve has şiirden yana olmamız… Birbirimizi göstermelik değil, lâf olsun kabilinden sevmemiz değil, özden - yürekten sevmemiz ve güzele, ışığa, aşka ve tasavvufun tefekkür denizine çağırmamızdır. Güzel olan da bu…
Manzum bir söylem diye başladık, nesri şiirle sarıp dostlara şairimiz Harun Yiğit’ in şiirsel yolculuğunu sunmaya çalıştık. Kusurumuz varsa affola deyip, söylencemizin girişinden birkaç dize ile gülden bir nokta koyalım olur mu?
“Bir güzel gözlüye olurum kurban”
Diyen, Harun Yiğit;
……………………dile bak dile…
Çeşmenin başında Karacaoğlan
Sevdayı haykıran
…………………….tele bak tele…
Gurbetten sılaya akıyor her an
Arı, duru coşan
……………………..sele bak sele…
Yaprağında ateş, başında duman
Yunus Emre kokan
……………………..güle bak güle…
Aşkın deryasına düşüp çırpınan
Bir inip bir çıkan
……………………..ele bak ele
Kimdir acep bunu diyen
Hasret gömleğini giyen?
Diye sormayın bana dostlar…
Anlatmaya çalıştım işte size
Daha nice güzel ilhamlar dilerim
Şairimiz Harun Yiğit’ imize…
Selam bizden cümlenize
Selam bizden cümlenize…
(c) Antoloji.Com, 2012. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Yayın Hakkı Notu. Şu anda buradasınız: Harun Yiğit: Hakkında yazılanlar ziyaretçi görüşleri..
