HAPISHANE ŞİİRLERİ

HAPISHANE Konulu Şiirler - hapishane Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "hapishane" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "hapishane" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. hapishane Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54

Sonraki Sayfa >>


393		16.SAYFA MİLLET-İ SÂDIKA’NIN VATANA İHANETİ…VE HOCALI KATLİAMI! .. Aydınlar nerededir-onlar böl parçala yut Gözleri boyamakta-bize atmaktadır şut Milletin değerini-aşağılayan mahlûk Sadece bizde vardır-bilin başka yerde yok Millet-i Sâdıka' nın- vatana ihaneti Hocalı’ yı yok etti- bölmek ister devleti Zihnini kalemini-onuru kim satarsa İçini kaplamalı-hem acı hem de tasa Bütün sorumlu onlar-arkadan kurşunlayan Soylarında özür var-erkekler ya da bayan Millet-i Sâdıka' nın- vatana ihaneti Hocalı’ yı yok etti- bölmek ister devleti ........... devamı >> Hasan Sancak


394		HİKÂYE (SEVDA PINARI) BÖLÜM İKİ BÖLÜM 2 Ahmet büyük umutlarla geldiği gurbette yalnızdır. Kimseyi tanımaz ve köyünden çok uzaklardadır. İş arar bir inşaatta iş bulup çalışmaya başlar tek düşüncesi vardır düğün parası kazanıp geri dönmek. Ahmet sevdiğine verdiği sözü tutacaktı fakat işler hiçte düşündüğü gibi olmaz. Çalışmaya başladığı günlerde inşaatta çalışan diğer işçiler arasında kavga çıkar. Ahmet kavgaya aracılık yapar kavgada işçinin birisi bıçaklanarak öldürülür. Olayın şaşkınlığını üzerinden atamadan Ahmet cinayetten sorumlu tutulur. Hacer’ine selam salıp işe başladığını dahi bildiremeyen Ahmet’in umutları sönmüştür. ........... devamı >> Mehmet Eren


395		YALNIZLARLA SÖYLEŞİ YALNIZLARLA SÖYLEŞİ Yalnız evcilleştirebildiğin şeyleri tanıyabilirsin, dedi tilki, insanların tanımaya ayıracakları zamanları yok artık. Aldıklarını hazır alıyorlar dükkânlardan. Ama dost satan dükkânlar olmadığı için dostsuz kalıyorlar. Küçük Prens Antoine De Saint-Exupery sayfa 85 Ardıçların üzerinden bir ay doğuyor Bozkır alabildiğince suskun Ay kokusunu bilir misiniz? Yalnızsan yıldızlı geceyi kokla... Bizim yalnızlıklarımızı ay ışığıyla buluşturmamız gerekli. Bizim yalnızlıklarımızın içinden rüzgâr esmeli; yüzlerce serçenin şenlik yaptığı dallara yaslanmalı yalnızlığımız… ........... devamı >> Adnan Durmaz


396		DÜŞÜNCE DEVİNİMİNDEKİ MUTLULUKLAR 12 Bu hal Tevrat inanırları ile başlamıştır. Bir pagan sezar iken Konstantin, iktidar olunca güya hırıstıyan birliğini, imparatorluk birliğine çevirmek için, dini toplumsal yaşamın temeline yerleştirdi. İktidar oluşla monoteist anlayış zulümü zirveye taşıdı. Bir kere, erkin gücü, kilise ile imparator arasımda paylaşılamadığından, ilk önce, birlik buralardaki çatışmalardan dolayı da sağlanamıyordu. Başlangıçta pagan Ya da payen Roma, hırıstıyanlara (dinsizlik aşılıyorlar diye) işkence ve zulüm yaptılar. Konstantinle iktidar olan hırıstıyanlık, iktidara geçince payenlere zulüm ve işkence uyguladılar. Bir hoşgörüsüzlük abidesi sergilendi. ........... devamı >> Bayram Kaya


397		KALE GİBİ AŞKLARIN TAM SIRASIDIR KALE GİBİ AŞKLARIN TAM SIRASIDIR... “ Ebuhasan Buşenci demiştir: Eğer dostluk bir karşılık veya bir maksat mukabili ise dünyada dostluktan daha çirkin bir şey yoktur. RUBAİ Âşık dostunun ayrılığından dolayı yardım diler yahut sevgilisinin vuslatı kapısında dayanacak yer ararsa,dünyada ondan daha cimri insan olamaz.Aşıkın sevgilisinden dilediği sevgiden başka bir şey olmamalıdır.....” CAMİ,Baharistan ........... devamı >> Adnan Durmaz


398		AŞKIN KATİLİ Aşkın Katili Aşk ve iktidar…Aşkın iktidarı…İktidar aşkı…İktidarda olanların ve olmayanların aşkı…Kölenin aşkı,efendinin aşkı…Güçlünün aşkı ve güçsüzün aşkı…Dindarın aşkı,dinsizin aşkı…Güzelin aşkı ve çirkinin aşkı… Kuşkusuz,yaşadığımız dünyadan,zamandan,koşullardan,kişiliğimizden soyutlanamayacak bir duygudur o.Kuşkusuz zalimi mazluma,şeytanı meleğe,efendiyi köleye,köleyi efendiye çevirmiştir.Dindarı dinden çıkartmış,dinsizi imana getirmiştir.Kuşkusuz çirkini güzeller güzeli kılmış,korkağı dağlara çıkartıp şaki yapabilmiştir.İnsanoğlunun hala keşfetmeye çalıştığı sonsuz okyanustan başkası değildir.Bin yıl önce kangallar ve papatyalar nasıl açardı,arılar ve kelebekler nasıl konardı,göçerdi onların çiçeklerine; ki şimdi zamana uygun bir davranış değişikliği yapmadan aynı tutkuyla,aynı işlevlerini yapmaktadırlar.Aşk da bin yıl önce nasılsa aynıdır hep.Değişen insan,giderek insanlıktan çıkan insan,büyük bir tutku ve acıyla aşkın en saf,en aşk halini yaşamaya çabalamaktadır.Ne boşuna bir çaba; makineler aşkı nasıl bilebilir.Yaşama biçimi,davranışları,neyi seveceği,neye “güzel “ diyeceği başkaları tarafından belirlenen, aslında kendine yabancılaşmış insan nasıl sevebilir.Oysa aşk olmak için,kendi olmak gerekmez mi.Kendi olmadan aşk mı olur.Başka tutkuları için yaşamını araç yapanlar ne boşuna bir arayıştadır aşk yolunda.Akşama kadar kendisine televizyon ve her türden iletişim aracının sunduğu illüzyonları tutkuyla kovalayanlar, aşkı nasıl yakalayabilir.Yaşamını para kazanmak için,erk kazanmak için,egemenlik ve makam kazanmak için araç yapanlar; gece gündüz paraya,iktidar hırsına,makam sevdasına secde edenler için yaşam bir araçtan başka ne olabilir.Aşk nasıl geçsin onların dünyasından.Kendi istençleri ve istekleri,kendi canları,malları,makam ve mevkileri,kendi süslü yaşamları,kendi egemenlikleri,kibirleri,güzellikleri,yakışıklılıkları,”kendileri “ olanlar,”kendi” dışlarına çıkmayanlar,”ben” diyenler,benciller,istedikleri ahkamı kessinler ama aşka yolları düşemez onların.Kendinden dışarı çıkmayan,aşkın kapısına uğrayamaz. ........... devamı >> Adnan Durmaz


399		GECEYİ YÜRÜYEN ADAM (DÜZ YAZI) Geceyi yürüyen adam, ruhu acıkınca, ilk molayı çocukluğunda verdi. Oturup bir ilkokul sırasına, öğretmenlerinin ilk öğretilerini anımsamaya çalıştı. Aklında kalan bir şey yoktu; bir okul şarkısından başka: “ çiçekli bahçemizin yollarında koşarken, bu gün okullu olduk sınıfları doldurduk, neşeliyiz (belki, / sevinçliyiz / di kelime; tam olarak hatırlayamadı) hepimiz, çünkü okullu olduk... “. Böyle bir şeylerdi . Oysa; ne evin bahçesi koşacak kadar büyüktü ne de çiçekliydi. Okula başladığı için sevinip sevinemediğini de bilemedi. Yeni bir yoldu sadece yürünmesi gereken. o gün başlayıp, bir fakülteden mezun olana kadar sürecek on altı sene. Yedek subay okulunu da sayarsak, de ki onyedi.. ........... devamı >> Orhun Basat


400		ANNE BEN DOYDUM MU? .........O gün beş yaşındaki Açelya annesi ve babası bir de yirmi yaşlarındaki misafir Ayşegül Hanım'la birlikte sofradalar...Açelya'nın tabağında beş köfte vardı,üçünü yemişti ve doymuştu. Annesinin yüzünde gözleri kalmıştı.Keşke: 'Bitir şu tabağındakileri,demese! 'Kusmak istiyor ve yemek istemiyordu. ........Ayşegül anlamıştı, sevimli Açelya'da bir huzursuzluk olduğunu sezmişti: -Doydun mu Açelya,neden yemiyorsun? -Ama... -Ama ne? -Ben doyduğumu bilmem ki... Ayşegül tabağındaki son köfteyi çatalına iliştirirken,nasıl doyduğunu bilmez, garip bir şey var. Oysa çocuk bal gibi de yemek istemiyor,diye düşündü. ........... devamı >> Halit Mehdigil

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54

Sonraki Sayfa >>