HADISE ŞİİRLERİ

HADISE Konulu Şiirler - hadise Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "hadise" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "hadise" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. hadise Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29

Sonraki Sayfa >>


193		KADİR GECESİ KADİR GECESİ veya SEKSEN ÜÇ SENE DÖRT AY Hiç şüphe yok ki biz O’nu (Kur’an’ı) KADİR GECESİ’nde indirdik. KADİR GECESİ’nin ne olduğunu biliyor musun sen? KADİR GECESİ bin(lerce) aydan çok daha hayırlıdır… (Kadir, 1-3) Istılahi manalarda Kadir; ölçülü olmak, tedbir almak, herşeyi planlamak, hükmetmek, taksim etmek manalarınıa gelmektedir. Alllah’ın bir sıfatı olarak ise Kadir; en güçlü, kuvvetli, herşeyi kusursuzca yapan, hiçbir şekilde aciz olmayan olarak tercüme edilmiştir. (Dini Kavramlar, DİB.) ........... devamı >> Önder Gül


194		AYNAYA KARŞI SÖYLENMİŞTİR... İki gözüm,şu âlemi temâşâ et,hayretle Hayâle dal,çokca düşün,tahlil eyle ibretle İnsan neden huzursuzdur,birşeyleri hep arar? Birden âsabı bozulur,çevreye verir zarar Kimi dâim saldırırken,kimi hep savunmada Hızlı koşanı düşürmek neden her zaman moda? ... Kendini korumasa insan canlı kalır mıydı? Saldırana baş eğse; insan,insan olur muydu? ... Zaman; târih olur muydu,içine kan sızmasa? ,,, Hayat; zehir olur muydu,fert kudurup azmasa? ... Milletler hep çoğaltarak kînini,kibirini Haklı / haksız, iyi / kötü; neden yer birbirini? ... İnsan neden kan akıtır vahşî canavar gibi? ... Öne çıkar,bağırır:'Benim bu yerin sâhibi '... ........... devamı >> Hikmet Yazılıkaya


195		DİNİN MİTLEŞMESİ.. Bir değeri hayattan uzaklaştırmanın iki yolu vardır.(bilinçli ya da bilinçsiz) Birincisi yok sayıp inkâr etme ya da dünyevileştirme(kutsaldan koparma) şeklinde tezahür etmekte, ikincisi ise dini mitleştirip (efsaneleştirip) , hayattan kaldırıp, münzevileştirmek suretiyle azınlığın hayatı ve yaşam biçimi haline getirme, insanlar tarafından hayranlık duyulup yaşanılamaz hale getirme şeklinde tezahür etmektedir. Tarih boyu bütün dini değerler bu iki yolla buharlaştırılmış, özelliklede mitleştirme bunu sağlayan en etkin yol olmuştur. Bu bazen iyi niyetle de yapılmış olsa sonuç değişmemiş din insanların arasında buharlaşıp gitmiş geriye ulaşılamaz efsaneler ve efsane kahramanları kalmıştır. Maalesef bu durum metni Allah tarafından güvenceye ve korumaya alınan fakat kafalarda (bilgi düzeyinde) ve hayatlarda(ameli eylem) düzeyinde mitleşen İslam dini içinde aynen geçerlidir, korunan kitap yüksek askılarda arada sırada indirilip mitolojik günlerde okunan ve fakat hayat düzleminde hükümleri ayaklar altına alınan bir kitabe düzeyine indirgenmiştir. Şimdi bunun nasıl ve hangi yöntemlerle gerçekleştirildiğini izah etmeye çalışalım. ........... devamı >> Yusuf Aygun


196		AHİ EVRAN (R.A.) (NESİR YAZISI) Ahi Evran (D:1171 yılında İran'da Batı Âzerbaycan Hoy kasabasında dünyâya geldi - Ö:1262 Kırşehir) Büyük velîlerden. Kelam, tefsîr, tasavvuf ve Şâfiî mezhebi fıkıh âlimi, tabib. Anadolu'daki Ahîlik esnaf teşkilâtının kurucusu. Asıl ismi Mahmûd bin Ahmed'dir. Herkesin korkup kaçtığı evran denen büyük bir yılanın onu görünce sakinleşmesi ve itâat etmesi dolayısıyla 'Evran' diye anılmıştır. ........... devamı >> Serdar Sayıl


197		İSRA.. İsra, Miraç, Namaz Ve İnsanın Yükselişi İnsan Allahın yarattığı bir varlık olarak iki unsur(Madde ve Mana) ve iki cihete (Aşağıya ve Yukarıya dikey) hareket etme kabiliyetine sahip bir varlıktır. Allah insanı çamurdan yaratmış(Balçık) ve ona ruhundan üfleyerek hayat vermiştir. Bkz Secde 9,Hac5 Çamurdan olması insanın maddi yönüdür ve bu onun hayvanlarla ortak olan vasfıdır.(yemek, içmek, çiftleşmek ve diğer yaşamsal duyu ve duygular) Diğer ise manevi yönüdür ki, Allahın kendi ruhundan üfürmesiyle ilgili cihetidir, bu da onun diğer rahmani varlıklarla ortak olan yönüdür(Melekler v.s) Bu iki yöndeki (aşağıya ve yukarıya) hareketi onun maddi veya ruhani boyutuyla ilgili tercihiyle alakalıdır. Bkz.Şems8–10 Bu tercih onun İradesidir ki onun diğer varlıklardan ayıran(hayvanlar ve melekler) kabiliyetidir. O ya sırf maddi yönünü iradesiyle tercih edip hayvan düzeyinde kalacak(Esfel’i Safilin) bkz.Tin5 hatta iradesi olmayan hayvandan daha aşağıya düşerek onlardan daha vahşi bir canavar olur(Belhum edal) bkz. ........... devamı >> Yusuf Aygun


198		ÖĞRETMENLER GÜNÜNE HEDİYE Bağdat’ın Kapısını açan Genç Osman yüreğinde Alperen Ruhuyla gördüğüm Ağın; Çanakkale’ye en fazla şehit vererek ala-i makama yükselerek şühedanın manevi iklimi ile taçlanan Ağın; Fethi Gemuhluoğlu gibi kadim bir dost yüzü ile bizlere selam veren Ağın; Niyazi Yıldırım’ın kaleminden destanını ezberden okuduğumuz Ağın; Ve,ecdat hatıralarıyla bir daha dile gelen o güzide muallimler ordusu ile 24 Kasım’ın şu müstesna gününde asıl alkışlara layık güzide beldemiz Ağın… Ağın Derneği ile Manas Yayıncılığın birlikte gerçekleştirdiği ve tarihe şerh düşülecek, asil ve vakarlı duruşu bu mesleği dorukları taşıyan Muallim Abdullah Lütfü Efendiyi doğumunun 152. yılında anacağız. Bu vesile ile torunları muhterem insan Feridettin Atatuğ’un hazırlamış oldukları ‘—tahtasız Hoca’ romanı bizleri son 150 yılın tarihiyle bir daha yüzleştirecek. ........... devamı >> Bedrettin Keleştimur


199		RUS VAHŞETİ(1) Slav(köle) ırkından olan Rus(Fince kayıkçı veya kürekçi) lar yedinci yüzyılın sonlarına kadar devlet olamamış adeta hayvanlar gibi yaşayan bir millettiler. Bir misafirleri geldiği zaman kendilerinde bulunmayan her hangi bir şeyi bu misafir için çalmakta bir beis görmezdiler. “Evlilik bağları da gayet zayıftı. Su almak için çeşme veya kuyu başlarına gelen genç kızları kapıp kaçırırlardı. Çocukları fazlaysa yeni doğan kız çocuklarını öldürürlerdi. Hatta geçim güçlükleri ile karşılaştıkları zaman aile fertleri arsındaki yaşlı kadınları da öldürürlerdi. Esasen Slavlar arasında kadın adeta bir mal durumundaydı. Devamlı evlilik usulünü hiç bilmezlerdi.” ........... devamı >> Fikret Oğuztürk


200		TIBBIN TARİHİ(6) Osmanlılar döneminde bazı görevliler, yollarda rastladıkları insan balgamlarını üzerine kireç tozu dökerlerdi. Bu iş onların maaşla yaptıkları görevleriydi. Yapılan iş sanıldığı kadar basit bir iş değildir. Günümüz için sıradan bir hadise olabilir. Yapıldığı dönemde değerlendirilirse, önemi anlaşılır. Yapılan bu iş iki şeyi göstermektedir. Birincisi, insan atıklarıyla bazı hastalıkların bulaştığının bilindiğini, ikincisi ise, kirecin dezenfektan olduğunun bilindiğini. Bildikleri bunlarla da kalmıyordu. Onlar mikrobu da biliyorlardı. Her ne kadar okullarımızda mikrobun kâşifi Pasteur olarak öğretilse de kazın ayağı öyle değildi. Konuya kaynaklardan bir göz atalım: ........... devamı >> Fikret Oğuztürk

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29

Sonraki Sayfa >>