GULSEN ŞİİRLERİ

GULSEN Konulu Şiirler - gulsen Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "gulsen" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "gulsen" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. gulsen Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


49		SERENAAT Saçının bir teline ver yansın cümle alem Kirpiğinin ucuna değmesin katre elem Senden fazla seven yok senin kadar sevilen Uğruna bin can ile cümle canan serilen Görsem bakışlarında bir zerre olsa gölgem Milyar ömre bedeldir ben gedaya bir gülsen Gülşen kuru gazeldir ayağını sürüsen Endamın efsununa yel alsa beni gelsem Sensiz diller tutsaktır sensiz gözler şaşkın kör Gül kurur bülbül ölür gönül bağı virandır Zemheriye bir baksan goncalanan nisandır Seni bir defa gören taştan olsa insandır ........... devamı >> Sabri Özcan


50		GÜLSEN Gülsen köşesinde saksıda perçemsiz duran Bense kıyısında sevdana kulaç atan İmkansızda olsan Olsa da sana varmadan boğulmak Ömrümün en güzel kulaçları bunlar Hüsranla yüzüme çarpsada dalgalar ........... devamı >> Halil Düzgün


51		GAM YEMEM Bana bir öpücük verdikten sonra Bırakıp ta gitsen ölsem gam yemem Ellerimi tutup gözüme baksan Seviyorum desen ölsem gam yemem Köşe başlarından dönüp te baksan Bir nergis misali çok güzel koksan Düşlerimde bile bir kere gülsen Bırakıp ta gitsen ölsen gam yemem Yanağın al olsa gül zannederim Sensiz şu dünyada nere giderim Bir kerecik gülsen erir giderim Seviyorum desen ölsem gam yemem Çok sert olur sarp dağların kayası Ne güzeldir çemberinde oyası Kabul olur sevenlerin duası Seviyorum desen ölsem gam yemem ........... devamı >> Hüseyin Çelik


52		NAZİRE Leyla'ya nazire mi indin Hangi şairin manzumusun sen Nazım yurduma sindin Her şiirimin mazmunusun sen Semada görsem gözlerini Onca yıldız arasından tanırım Baharda bütün çiçekler Seni görmek için açılmış sanırım Bin bülbül şeyda olur Sen bir gülsen ........... devamı >> Rahmi Aksoy


53		[ÖYKÜ] CENNETİN ANNESİ Aralarında akraba bağlılığı ve kan uyuşmazlığı olmamasına rağmen ilk çocukları Serap özürlü doğmuştu. Annesi Gülşen Hanım onu yıllardır hastane hastane, doktor doktor gezdiriyordu. Doktorlarda yıllardır aynı şeyi söylüyorlardı; ama Gülşen Hanım bir türlü inanmak istemiyordu. Serap’ın hastalığının mutlaka bir tedavisi olmalıydı. Doktorların koyduğu teşhiste ise Serap Mental Retardasyon hastalığı taşıdığı için kaç yaşına gelirse gelsin bir bebekten farkı olmayacak; hiçbir ihtiyacını kendisi karşılamayacaktı. Serap bugün dokuz yaşında olmasına rağmen yaşıtları gibi konuşmuyor ve yürüyemiyordu. Bebekler gibi emekliyordu daha; Gülşen Hanım su vermese, yemek vermese bile isteyemiyordu. Çoğu zaman evin bir köşesinde oturur eve gelen misafirlere merak dolu gözlerle bakar, sonra emekleyerek misafir çocukların arasına karışır onların konuşmalarına karşılık o bağırır ve kahkaha atıp gülerdi. Beklide onun hayat mutluluğu da attığı bu saf mutluluk dolu kahkahalarında gizliydi. Bir gün bir komşusu Gülşen Hanım’a şahit olduğu bir hadiseyi anlatır. Hadiseye göre komşusunun akrabalarından biri özürlü olan çocuğuna zehir içirtip öldürmüş. Gülşen Hanım komşusunun sözü nereye getireceğini anladığı için birden gözyaşları sel olup akmış... Serap hariç iki kız çocuğu daha vardı Gülşen Hanım’ın ama onlarda hiçbir sakatlık yoktu demek ki bu Allah’ın bir lütfüydü. Boğazına bir şeyler düğümlenmişti; bir süre konuşamadı ve yüzünü avuçlarının arasına alıp ağlıyordu. Komşusu sessiz sessiz gözyaşı döküyordu ve sessizliğini şu sözlerle bozdu: “Ben sana kızını öldür demiyorum ama belki böyle bir şey yapsan ikiniz için daha hayırlısı olur” dedi. Bir süre sustuktan sonra şu sözlerle devam etti: “Ne zamana kadar bir bebek gibi ona bakabilirsin” dedi. Kocasıyla bu konuda hiç konuşmayan Gülşen Hanım günlerce hatta gecelerce bunu düşünür aslında böyle bir şeyi düşünmek bile istemiyordu; ama bir gün sanki bunu yapmak zorundaymış gibi bir hisse kapılır. Elinde hazırladığı zehirli suyla adım adım odada kardeşleri arasında olan Serap’a yaklaşıyordu. Kapının önünde durarak son kez ona doya doya bakmak istedi, yüreği hüzün dolu. Serap kardeşleriyle öyle mutluydu ki gözleri “Ben yaşamak istiyorum” dercesine mutluluk saçıyordu. Yıllardır bu oda onun bağırmalarıyla, çığlıklarıyla dolmuştu; İşte yine bağırıyordu kahkaha atıyordu zevk alırcasına. Sonra gözleri kapının önünde duran annesine takıldı. Elindeki suyu görünce ağlamaya başladı sanki her şeyi biliyor gibiydi günlerdir onu düşünmekten hiçbir şey yemeyen annenin ayakları onu taşıyamıyordu artık yere yığılıp oturdu elindeki zehirli suysa çoktan dökülmüştü. “Yapamam özürlüde olsa ömrümün son anına kadar ona hizmet ederim, onun için yüreğim yanıyor; nasıl öldürürüm” diye feryat yakıyordu… Bir daha da böyle bir şey yapmaya teşebbüs bile etmedi. İki yıl sonra kocası, Gülşen Hanıma kendisinin de kararsız olduğu bir haber getirdi. Özürlüler için açılan bir kuruma Serap’ı isterlerse verebileceklerini, orada Serap’ın her türlü ihtiyacının karşılanacağını söyledi. Gülşen Hanım bu habere sevinmişti. Birçok insan gibi o da kızını kuruma verdi… Onsuz iki gün geçmişti ama Gülşen Hanım çok mutsuzdu. Onun yokluğuna dayanamıyordu. Gözleri sürekli onu arıyor, kulakları çığlıklarını duymak istiyordu. Çantasını alıp kurumun yolunu tuttu bakıcı onu Serap’ın odasına götürdü. Daha annesi kapıdayken onu fark eden Serap alkış çalıp gülmeye başladı. Kızına ağlayarak sarılan anne “Seni hiç bırakmayacağım” der. Gülşen Hanım kızından ayrı geçirdiği bu iki gün içinde onu ne kadar çok sevdiğini; ona ne kadar çok alıştığını anlamıştı. Ama komşuları ve akrabaları onu anlayamıyorlardı. Böylece beraber koca yıllar eskittiler. Gülşen Hanım’a Serap’ın bakımı çok zor gelse de o kendini çok rahat ve mutlu hissediyordu vicdanen. Bir gün Gülşen Hanım rüyasında Serap’ın onun elinden tutup onu Cennete davet ettiğini ve Cennet’te gözlerinin içine bakarak “Sen yüce Allah’ın yarattığı en kutsal meleksin anne” dediğini görür. Uyanın uyanmaz uyuyan kızının saçlarını okşayıp öpen anne “Sende benim meleğimsin” der. HAVLİYE ECER 29.09.2007 Cumartesi ........... devamı >> Havliye Ecer


54		DİLEDİĞİNDE Dilediğinde, Şarkılar okusan. Islıklar çalsan Sokak ortalarında Neşeli neşeli. Dilediğinde, Kızmasan hiçbir şeye. Mutlu mutlu gülümsesen. Bastırabilsen öfkeni Dilediğinde, Anlayınca sevilmediğini ........... devamı >> Adnan Deniz


55		HAYKIRSAM DİYORUM Saklayamam inan artık ismini Haykırsam diyorum bütün gücümle, Baktıkça özleyip güzel resmine, Çağırsam diyorum bütün gücümle. Gergef gergef bir dantele dokusam, Bülbül olsam hep ismini şakısam Kırlarda büyüyüp mis gibi kokan, Bir gülsün diyorum bütün gücümle Ne kadar anlatsam neler söylesem, İsminle herşeye versem bir desen, Otursan karşıma sürekli gülsen, Hep gülsen diyorum bütün gücümle ........... devamı >> Hasan İbik


56		AĞLASAN DA GÜLSEN DE... Ey dost gecelerin yalnız cengaveri, Bir kere olsun dinleseydin beni. Ağlamasaydın her kaybettiğin gün için, Bilseydin, ağlasan da gül yine pembe... Kağıdı kalemi alıp, konuşsaydın benimle, Bir de okusaydın birkaç satır benden, Ağlamasaydın, her kaybettiğin güz için, Bİlseydin, ağlasan da özlem dolar yüreğine, Gülsen de özlem dolar yüreğine... Bütün sevgini alıp gelseydin yanıma, Bir kere olsun konuşsaydın aşka dair, Ağlamasaydın her solan hazin gül için, Bilseydin, ağlasan da vuslat gelmez dualarla, Gülsen de vuslat gelmez dualarla... ........... devamı >> Ediz Karaoğlu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>