gökte yıldız olmadığına göre
hüzün yağacak
çocukların üzerine
başı dertte olan bir şarkı
ince bir ses amin diyecek
Kadir olan Allah'ın adıyla
kanatlanacak taşlar

ve kaya deve doğurdu
insanı toprağa gömmeyi kargalar öğretti bize
sırtı üşüdü suların
büyük tufan
büyük yıldırımlar oyuncağı bulutların

kediler miskinleridir sokakların
yaprak yer artık akbabalar
para besmelesidir alimlerin
vakti gelince konuşur ağaçlar

kızlar anne diye toprakla emzirildiler
hava diye toprağı soludular hep
şimdi kurşundur bir öğünlük azığı bebelerin
uçurtma hasrettir gökyüzünün maviliğine
bülbüller bile korka korka yaklaşır güllere
gülizarda kansız bir gonca ne zor

imanımızla yendiklerimiz
tanklarla kırıyor ayaklarımızı
elimizde kalabalık cümleler
kristal gözyaşları yanaklarımızdan süzülen
kahrolası insanlık

gariplere ne mutlu
vuslat yarındır kurşunun ölümü yakındır
uyan artık biz