FOBI ŞİİRLERİ

FOBI Konulu Şiirler - fobi Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "fobi" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "fobi" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. fobi Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3

Sonraki Sayfa >>


9		(AŞK-I İLAHİ -17) RUHUMUN RUHU Benliğimin içinde benlik özünü buldum, Meğer o öz bir ‘ben’miş, onda da bir ‘ben’ varmış, O ‘ben’i de açınca o 'ben’de Seni buldum; Ruhumun ruhu imiş, ruhumu ruhla sarmış. Yani şu benliğimi kapsayan bir ‘ben’ vardır, O Senin Rabb isminin tecellisidir Rabbim. O ‘ben’i sarmalayan hakiki bir “Ben” vardır, Hep daima o “Ben”i bilir şu garip kalbim. O da Allah isminin tecellisidir bende, Ruhumun ruhu budur kapsayıcı biçimde. Yani bilincimi de saran bilinç beynimde, Onunla ‘tek’, ‘bir’ Zat’ı hissederim içimde. ........... devamı >> Ali Oskan


10		KORKU Korku Korku kelimesi köken olarak Türkçe bir kelime olup, dilbilimcileri tarafından isim olarak sözlüge alınıp, öyle kabul görmüştür. Kavram olarak psikolojik bir oluşumdur korku. Psikoloji bu kavramı derinlemesine ve ayrıntılarıyla incelemeğe çalışır. Bir uyarımdır, bir alarmdır insan için. Yeri, sınırı, zamanı, mekanı yoktur. O kendi şartları elverdiği zaman kendiliğinden ortaya çıkar. Depresyonun bir alt basamağıdır. Çıkış noktası hayatta karşılaştığımız zorluklardır, herşeyde olduğu gibi. Tanımı geniş bir yelpazeye yayılıp çok değişik anlamlar almıştır. Kelime olarak anlamı; „bir tehlike veya tehlike düşüncesi karşında uyanan kaygı duygusu olarak kabul edildiği gibi, gerçek veya beklenen bir tehlike ile bir acı karşısında uyanan ve coşku, beniz sararması, ağız kuruması, kalb ve solunum hızlanması belirtileri olan veya daha karmaşık fiziyolojik değişmelerle kendini gösteren bir duygu olarakta tanımlanabilir“. Bu psikolojinin korkuyu tanımlama biçimidir. Toplumsal korku ve endişeleri göz önüne alırsak, bu kavramla sosyoloji de derinlemsine incelemelerde bulunmuştur. Ayrıca korku, beynin yarattığı bir illüzyondur da. Kişisel gelişim konularında uzmanlaşmak isteyen biri korkunun kaynağını bilir. Kaynağı bilinen bir davranışın üstesinden gelmek ise oldukça kolaydır. Bütün davranışların temeli, beynin çalışma prensiplerine dayanır. Korkunun da bir prensibi vardır. Eğer bunu davranışlarımızda gözlemleme alışkanlığına kavuşturursak, sahip olduğumuz ya da olacağımız her türlü korku ve kaygının da üstesinden gelmiş oluruz. Bu alışkanlığa biz „farkındalık” ta diyebiliyoruz. Farkındalık, benim tabirimle duyguları kontrol etme gücüdür. Aynı zamanda kendini tanımanın diğer adıdır. Eğer farkındalık konusunda az çok bilgi sahibi iseniz, kendinizi tanıma konusunda, hiçbir zaman tam anlamıyla kendinizi tanıyamayacak olmanızın gerçekten ürkütücü olduğunu da anlamışsınızdır. Bu kendini bilme-tanıma-öğrenme ya da farkındalık denilen şey, siz ölene kadar devam eder. Kişisel gelişim konusunda sadece beynin çalışma prensiplerini bilmek yeterli olmuyor. Örneğin çakra bilgisi, bilinmesi gereken önemli konulardan sadece biri. Duyguları kontrol etme gücü dedik. Bunu nasıl sağlayabiliriz? Duygularınızı kontrol edemezseniz duygularınız sizi kontrol eder. Bu da bir kuraldır. Ne yazık ki insanların % 100’e yakını duygularını kontrol edemiyor. Bunu neden yapamıyor? Çünkü kolay bir şey değil. Duyguları kontrol etmek derken kontrol edip, robotik bir davranışa geçilsin anlamında söylemiyorum. Her davranışın yeri ve zamanı vardır. Örneğin size çok yakın birini kaybettiğinizde duygularınızı serbest bırakıp ağlamanız gerekir. Bu konuda kendinizi kontrol edebileceğiniz sınır, aşırı tepki vermeme hususudur. Bütün davranışların temeli beynin çalışma prensiplerine dayanır demiştik. Her duygu için geçerlidir bu. Şimdi korkunun beyinde nasıl işlendiğini görelim. Hep söylenir bilinçaltı şöyle, bilinçaltı böyle diye. Fakat kimse bunu tam anlamıyla açıklamaz. Ne olduğunu tam anlamıyla kimse bize anlatmaz. Sadece bazı davranışları örnek verirken, bilinçaltı hakkında fazla bilgimiz olmadığı halde, „bilinçaltına yerleşmiş” falan deriz. Bilinçaltı, otomatik kazanılmış davranışlarımızın kaynağıdır. Buna fobi dediğimiz korkular da dâhildir. Örneğin ben bu yazıyı on parmak kullanarak yazıyorsam bu bilinçaltı sayesinde olur, ama ben bilgisayarın tuşlarını dörtparmakla yazdığım için zihnim buna endekslenmiştir. Araba sürerken pedalların ve vitesin nerde olduğunu düşünmeden hareket ediyorsak bu bilinçaltı sayesindedir. Yine yazı yazarken ya da kitap okurken, yemek yerken, yürürken rutin sergilediğimiz davranışlar bilinçaltı sayesindedir. Bilinçaltı, saniyede binlerce bilgiyi depolar. Bunu fark etmezsiniz. Bu yazıyı okurken dışarıdan geçen arabaların sesini, yan odada çalan radyoyu, kedinizin miyavlamasını, içerde yemek yapan annenizin söylediği şarkıyı, işyerindeyseniz, çalışma arkadaşlarınızın ya da müşterilerin konuşmalarını hep kaydeder. Peki, bilinç ne yapar? Bilinç de sizin bu yazıyı okumanıza yardımcı olur. Eğer okuduğunuzu anlıyorsanız bu bilinciniz sayesindedir. Sadece okuyorsanız da bilinçaltı sayesinde. Excel’de yapacağınız hesap tablosunu bilinciniz sayesinde düzenlersiniz. Bilinçaltı ve bilinç devamlı bir koordinasyon halindedir. Örneğin ben bu yazıyı bilincim sayesinde yazarken bilinçaltım sayesinde de on parmak yazamıyorum. Koordinasyonu görüyorsunuz değil mi? Korkunun nasıl oluştuğunu anlamak için ham bir beyni ele alalım. Bir yaşında henüz emeklemekten yürümeye yeni geçmekte olan bir bebeğin korkusu bu. Annesinin, yerde emeklerken odanın içinde bulunan sobaya doğru hareket ettiğinde cıs diyerek uyarı vermesi sebebi ile yanına yaklaşmaya çekindiği nesneden korkması için henüz bir neden yok. Yürümeye yeni başladığı için sağa sola tutunarak ayağa kalkması ve dengesini kaybedip sobanın üzerine doğru düştüğünde, yüzünü düşeceği nesneden korumak için elini öne doğru attığında, artık o nesnenin kendisi için gerçekten korkutucu olduğunu öğrenmiş bulundu. Annesinin çığlıkları sobada yanan eli için feryat eden kendi çığlıklarına karıştı. Annesi, hemen yanan ele soğuk bir su tutup acının daha fazla büyümesini engelledi. Akşam babası eve gelip de kendisini kucağına aldığında babasına sobayı göstererek cıs dedi. Şimdi bu korkunun beyinde nasıl işlendiğine bakalım. Normalde korku denilen şey bilinçlidir. Bilincimiz, korkulacak şey meydana geldiğinde beynimizde bulunan amigdala denilen bölümü uyarır amigdala, bu sayede korku dediğimiz duyguyu meydana getirecek kimyasalları salgılar. Eğer amigdala ya uyarıyı bilinçaltımız göndermiş ise o zaman bunun adı fobi olur. Yani bu korku artık otomatik bir hal alır. Yükseklik fobisi, kedi-köpek fobisi, topluluk içinde konuşma fobisi gibi fobilerin kaynağı bilinçaltıdır. Bize çok komik gelen bir fobi, ona sahip olan için gerçekten elem vericidir. Bu basit korku için devamlı kendini suçlar. Ah benim aptal kafam falan der. Aklınıza her hangi bir şey getirin onunla ilgili fobisi olan biri mutlaka vardır. Az önce bir bebeğin korkusunu ele aldık. Şimdi bu korkunun bilince mi yoksa bilinçaltına mı yerleşeceğini irdeleyelim. Bebek sağa sola tutunarak ayağa kalktı ve o çok merak ettiği cıs’ın yanına doğru hamle yaptı fakat henüz tam olarak yürümeyi öğrenemediği için dengesini kaybetti. Dengesini kaybettiğini fark eden annesi bir çığlık attı. İşitsel uyarı. Bu işitsel uyarı başına gelecek olan şeyin gerçekten kendisine acı vereceğini hissetmesi için ilk uyarı oldu. Düşerken cıs denilen nesneyi gördü. Görsel uyarı. Yüzünü cıs’a çarpmamak için elini uzattı ve eli yandı. Duyusal ya da Kine Estetik uyarı. Bu üç uyarı şekli bir insanın bir şeyi tam anlamıyla öğrenmesi yani bilince ya da bilinçaltına yazılması için gerekli uyarı şekilleridir. Eğer bir şeyi tam olarak öğrenmek istiyorsanız. Onu dinlerken görür ve uygularsanız öğrenmenizde çok etkili olur. Bu bir korku olsa bile. Hele hele belli yaş gruplarına kadar çok önemli olan beyin dalgalarının en hassas olduğu anlarda bu uyarılar çok daha önemlidir. Eğer bu bebeğin bilinçaltına bahsettiğim şekilde bir korku yerleşmişse o zaman bunun adı fobi olur. Kendisi küçükken sobada yanan elini hatırlamasa bile, yetişkin bir insan olduğunda bilinçaltı bir soba gördüğünde kendisini uyaracaktır. Mart 2008, Cafe Römer ........... devamı >> Hasan Hüseyin Arslan


11		BEN BEKLERKEN HAYAT -2- Ben Beklerken hayat, İskelede akşamdan kalma iki şişe, yan yatmış bir teki Sarhoş yalpalaması gibi, tutunarak mor gecede hüzne, Gri bulutlarla söyleşerek ipe dizmek zamanı, Zamanın ardı loştur, aklı ötelerin bestesinde, Saklı cehverinde gün yüzü görmemiş düşlerde hicran. Ben beklerken hayat, Gecenin nefesleri sıklaşmış,şevhet kokan tende sıyrılmış kirpikler. Yosun yeşili yollarda çiğnenen papatyalarda acı, Dalda tutunan güz yaprağı kadar dik başlıyken onur, Kırılma beklentisinde, fobi saplantısında akıl, Bir imtihan yapamayanı telaşlarında çaresiz. ........... devamı >> Ali Kenan Erdem


12		SENSİZLİĞİN DAHİLİNDEYİM yine yalnızlığın sahilindeyim..... dolayısıyla sensizliğin dahilindeyim..... bugün mavisine tecavüz edilmiş ucsuz bucaksız deniz umarsız dalgalarda...med-ceziri hiç bu kadar görmemiştim sakin.. sürgün hayatında martılar başımda dolanıyor, leş kargaları misali arsız.....suskunlar benli vakitlerde dilsiz gibi lakin.. yine karetta yumurtalarının mahalindeyim.... sırtımda aşkın yükü kaplumbağa halindeyim.... ........... devamı >> Özay Karakuş


13		YÜKSEKLİK KORKUSU adım adım çıktım yaşadıkça merdivenleri kâh tereddütlü kâh emin ama hep ileri hep ileri ne avuçlarımda bir tutam yaprak ne de yalvararak ağlayarak emekledim önceleri işte bebeklik günleri sonra ilkokul ortaokul zıplaya sıçraya ve koşarak aklım bir karış havada “bir elimde ayna ötekinde tarak” nefes nefese lise ........... devamı >> Fuat Eriçok


14		BURASI TÜRKİYE (7) Burası Türkiye'nin yedinci sabahında Uykuda kalıyordum boşandığım karımla Cimbom Fener aşkına vuruyordum votkaya Karıda elden gitti bu gece sabahında Vakit ayırmaz eve her gece toplantıda Yapılan transferler yatırılır masaya Onlarla sevişirdim karım gelmez aklıma Şimdi karım renklerdi bende onlara koca Üçbeş ay evveline dönecek oluyordum Fenerbahçe mağluptu bunu hazmetmiyordum Bir bara giriyordum içimdeki aşkımla Çekiyordum kafaya beyin hücrelerimi ........... devamı >> Sadık Yahşi


15		HER KİŞİ ÂMÂ DEĞİLDİR korkuluk topuk yolculuk sönük kolculuk körük ama yürümekte aza çürümekte asa çürümekte önüne geçmemeliğim yaşlı olabilir özüne geçmemeliğim taşlı olabilir ağına düşmemeliğim haçlı olabilir geçmek istediğim her kişi ama değildir sevmek istediğim her kişi ana değildir sermek istediğim her kişi aba değildir ........... devamı >> Süleyman Kaya


16		ÜŞÜYEN KAKTÜS alaca karanlığın bulanık rüyalarında karman çorman yazılar ki sabahın köründe kelime kırıntıları kurumuş aralarında kirpiklerim yapış yapış demir parmaklıklarına çok yıllık hücresinin kaynaşmış kadit mahkûm elleri gibi çatlak dudaklarımda hırıltılı mırıltıları kafiyelerin birkaç damla suya hasret burnumu tıkamış ünlem ve soru işareti döküntüleri ağdalı öztaki cidarlarında poyraz uğultulu boğuk soğuk çekiç örs titreşimli anlaşılmaz sözcükler kıpraşmakta ........... devamı >> Fuat Eriçok

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3

Sonraki Sayfa >>