EVRENSEL ŞİİRLERİ

EVRENSEL Konulu Şiirler - evrensel Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "evrensel" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "evrensel" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. evrensel Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75


593		HIRPALANMIŞ KUŞLAR Tocopilla’nın yücelerinde uzanıyor nitratın pampası, çorak topraklar, tuz madenlerinin utanç lekesi, gölgesiz, zamansız, tek bir yaprağı, tek bir kınkanatlı böceği, tek bir çayırlığı bile olmayan çöl. Orada oluşturdu denizin garuma kuşu yuvasını, çok uzun zaman önce, o ıssız ve sıcak kumda, yumurtladı orada yayarken kıyıdan kaçışını, tüyden dalgalarda, yalnızlığa doğru, o uzak dörtgenine doğru çölün hayatın uysal hazinesinde giyinmiş. ........... devamı >> Pablo Neruda


594		PUNİTAQUİ’NİN ÇİÇEKLERİ Orada anayurt daha da katıydı şimdi. Saçılmış tuzdu altın, kırmızı alevler saçan bir balık, ve o hiddetli toprak parçası doğuyordu ezilmiş küçük dakikasında onun, kanlı tırnakların getirdiği. Şafakta soğuk bir badem ağacı gibiydi, sıradağlarının dişleri altında, deliyor yürek kendi çıkışını, araştırıyor, yokluyor, acı çekiyor, tırmanıyor, ve en merkeze, en gezegensi yüksekliğe ulaşıyor yırtılmış gömleğiyle. ........... devamı >> Pablo Neruda


595		KIYININ OĞULLARI Denizin dışladığı, dövülmüş Antarktik köpekler, sustalı bir bıçakla kesilmiş yerlilerin mağrur boyunlarına piyasa fiyatını ödeyen toprak ağalarının ölü kemiklerinin üzerinde dans ettiği ölü yagane yerlileri. Antofagasta’dan Changos ve o kuru kıyı, dışlanmış, okyanusun donmuş biti, Rapa’nın torunu, yoksul Anga-Roa, ezilmiş maymunlar, Hotu-İti’den cüzzamlılar, Galápagoslu köleler, takımadaların kovalanmış serserileri, sefil paçavralar arasındaki o kirli yamalar gösteriyor kavganın dokusunu, havayla tuzlanmış deri, o cesur suskun insan dokusu, kehribar. Denizin memleketine geldi gemi yükü, ........... devamı >> Pablo Neruda


596		TAŞLAR VADİSİ (1946) Bugün, 25 Nisan, düştü Ovalle’nin tarlalarına yağmur, uzun süredir beklenen, su 1946. Bu ilk ıslak Perşembe günü kuruyor sisli bir gün boz demirhanesini dağlarda. Aç çiftçilerin torbalarında sakladığı küçük mısır tohumları için Perşembe’dir bu: bugün aceleyle çizecekler toprağın kabuğunu ve batıracaklar o yeşil hayatın mısırını çamura. En son dün gittim tekrar Hurtado ırmağına: o çetin ve dalayan kayalıkların arasında çıktım yukarı, dikenlerden kaskatı, değil mi ki o büyük And dağı kaktüsü çok kollu zalim bir şamdan gibi kalkıyor ayağa orada. ........... devamı >> Pablo Neruda


597		KAHRAMANLAR Félix Morales, Ángel Veas, Pisagua’da katledilmişler, iyi yıllar, biraderler, sevdiğiniz ve savunduğunuz bu katı toprağın altında yatıyorsunuz bugün. Temiz adınızı fısıldayan tuz gölcüklerinin altında, güherçilenin altında yayıldı güller, sonsuz çölün zalim kumu altında. İyi yıllar, biraderlerim, ne kadar sevgi öğretmiştiniz bana, nasıl da sınırsız şefkati kucaklamıştınız ölümde! ........... devamı >> Pablo Neruda


598		SELÂM (1949) Karanlıktaki anayurdum, Şilililer, iyi yıllar, iyi yıllar herkese, biri hariç herkese, çok azız bizler, iyi yıllar, hemşeriler, biraderler, erkekler, kadınlar, çocuklar, bugün uçuyor sesim Şili’ye, sizlere, kör bir kuş gibi çarpıyor camına ve çağırıyor seni uzaklardan. Anayurt, yaz örtüyor senin uysal, sert bedenini. Karların kızgın dudaklarla dörtnala okyanusa doğru terk ettiği dağ dorukları görülüyor yücelerde gökyüzünün kömürü mavi gibi. Bugün belki, bu zamanda, giymişsin yeşil bir tuniği seviyorum, ormanları, suları ve buğdayı hayat pahasına. Ve denizler boyunca, sevdim denizin taşıdığı anayurdu, ........... devamı >> Pablo Neruda


599		GEMİLER Işıklı denizin üzerinde kayıp giden ipek gemiler, o menekşe mavisi sabahta yükselen, kızıl flamalı denizin güneşini çaprazlayan, yolunmuş ercik gibi hırpanî, altın kasalardan gelen o sıcak hava bıraktı tarçını kemanlar gibi çınlasın diye, ve ovuşturulan ellerden bir fırtınada limanlarda fısıldayan o soğuk tamahkârlık, yeşim taşının hoş gelmiş yeşil şirinliği ve ipeğin solgun tahıl tanesi, bir rüzgârın yolu gibi hızla geçti her şey denizden, kaybolan anemonların dansı gibi. ........... devamı >> Pablo Neruda


600		SAHİLİN TAŞLARI Okyanussu taşlar, sahibi değilsiniz sizler ilkbaharla başakların arasında bereketli topraktan yükselen o maddenin. Üzümlerin arasında salınan mavi dokunuşu havanın tanımıyor yalnızlıktan okyanusa gelen yüzü. Ezdiler hiçbir arının tanımadığı kayalıkların yüzünü, dalgaların ziraatından başka hiçbir şeyin sahibi değil, toparlamış taşların yüzü çatlamış sonsuzluğunda avuntusuz köpüğünü kavganın. ........... devamı >> Pablo Neruda

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75