EVRENSEL ŞİİRLERİ

EVRENSEL Konulu Şiirler - evrensel Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "evrensel" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "evrensel" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. evrensel Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 70 75

Sonraki Sayfa >>


449		HAYAT ('EVRENSEL ŞARKI'DAN) Bırak başkaları oyalansın kemik evlerle... Elmanın çıplak renklerine sahip dünya: Irmaklar sürüklüyor kendisiyle madalyalardan bir zenginliği ve her yerde oturuyor uysal Rosalína ve Yoldaş Juan... Kaba taşlar güvence oldu, ve üzümden daha yumuşak balçık yükseltti evimi buğday artıklarıyla. Engin toprak, sevgi ve yavaş çanlar, şafağa değgin kavga ruhu, sevginin beni bekleyen saç örgüsü, firuzenin dinlenen yığınları: evler, yollar, düşlerde bir heykel oluşturan dalgalar yıkıyorlar bol suyla en erken seherdeki fırınları, kumda dersini almış saatler, gezgin buğdayın gelincikleri, ........... devamı >> İsmail Aksoy


450		DÜNYANIN MEYVELERİ Nasıl tırmanıyor toprak mısırın arasından arayarak süt beyazı ışığı, yoncanın yelesini ve katı fildişini, olgun buğday başaklarının muhteşem ağını ve çekirdekler gibi saçılan bütün altın ülkeleri? Soğan yemek istiyorum, getir bana bir tane pazardan, toprağın balmumu ve eşitliğe dönüştürdüğü dolgun bir küre gibi kristal berrağı kardan, atılacakken tereddüt eden bir dansöz gibi. Avdan bazı bıldırcınlar ver bana, rayihasıyla kaplı orman yosununun, derin tabakta suyu damlayarak duran kral giysili balık, limon yığınları altında açmış solgun altın böceklerini. ........... devamı >> İsmail Aksoy


451		GERİ DÖNMEK İSTİYORUM GÜNEY’E (1941) Veracruz’da hastayken, Güney’de bir gün anımsadım, ülkemde, gökyüzünün suyunda hızlı bir balık gibi gümüşten bir günü, Loncohe, Lonquimay, Carahue, serpiştirilmişler yukarıdan, sessizlik ve köklerle çevrilmişler, oturuyorlar meşinden ve tahtadan tahtlarında. Güney bir attır delgiyle batırılmış, yavaş ağaçlarla ve çiyle taçlanmış, kaldırdığında yeşil dudaklarını düşer damlalar, kuyruğunun gölgesi ıslatır o büyük adalar denizini ve büyür içinde o saygın kömür. ........... devamı >> İsmail Aksoy


452		HİÇBİR ÖZÜR VERİLMEZ Talep ediyorum toprağı, ateşi, ekmeği, şekeri, unu, denizi, kitapları, herkese bir anayurdu, bu yüzden dolanıyorum bir mülteci olarak: hainin yargıçları takip ediyor beni ve terbiye edilmiş maymunlar gibi onların yardakçıları deniyorlar benim anımı boğmaya. Onunla gittim ben, onunla oraya, madenin çıkışı civarında bekleyen o unutulmuş şafağın çölüne, onunla gittim ve dedim benim yoksul biraderlerime: “Artık taşımayacaksınız bu tel tel olmuş paçavra elbiseleri, artık ekmeksiz bir gününüz olmayacak, sizlere anayurdun çocuklarına davranıldığı gibi davranılacak”. “Şimdi artık paylaşacağız güzelliği, ve kadınların gözleri ........... devamı >> İsmail Aksoy


453		VASİYET (II) Bırakıyorum eski kitaplarımı, toplanmış dünyanın her bir köşesine, tapınılmışlar o görkemli dizgesinde, Amerika’nın yeni şairlerine, onlara, kabaca durdurulmuş dokuma tezgahında yarının manifestosunu dokuyacaklara. Ölmüş oduncunun ve maden işçisinin kaba yumrukları dolaşık katedrali, bölünmüş mısır filizini ve çayırlıklarımızı çeviren telleri temizleyecek sayısız hayat oluştururken doğmuş olacaklar. Önceki cehennemlerde titresinler, elmasları parçalayanlar, ve mısır tohumundan oluşan şarkı dünyasını savunsunlar, şahadet ağacından doğanları. ........... devamı >> İsmail Aksoy


454		KARARLAR Yoldaşlar, İsla Negra’ya gömün beni, çakıl taşının ve dalgalarının her bir pürüzlü lekesini gözlerim kapalıyken, sanki artık hiç görmeyecekmişim gibi tanıdığım denizin yakınına. Okyanus kıyısında, gün getirdi bana hep sisi ya da aydınlık sökününü turkuvazın, ya da enginliği, düzenli olarak, değişmeyen suyu, istediğim şeydi bu, bu mekan sanki yutmuştu alnımı. Her bir yas kıyafetli sürüsü karabatakların, o müthiş kaçışı kışı seven boz kuşların, ve her bir kasvetli çevrimi yosunların, ve soğukla çarpan tehlikeli bütün dalgalar, ve dahası var, bütün toprak görünmez ve gizli bir aktar gibi, deniz sisinin ve tuzların meyvesi, ........... devamı >> İsmail Aksoy


455		VASİYET (I) İsla Negra’daki deniz kıyısındaki evimi sendikalara bırakıyorum, bakırın, kömürün ve güherçilenin işçilerine. Eziyet görmüş oğulları ülkemin dinlensin orada. Baltalar ve hainler tarafından tahrip edilmiş, kendi kutsal kanında yağmalanmış, volkanik paçavralara dönünceye kadar işkence edilmiş ülkem. Yıpranmış insanların dinlendiğini görmek istiyorum ülkem boyunca çağıldayan temiz sevdada masamın etrafında görmek istiyorum karanlıktan gelenleri ve uyumasını istiyorum yaralının yatağımda. ........... devamı >> İsmail Aksoy


456		ORTA AMERİKA ('ALDATILMIŞ KUM'DAN) Kötücül yıl, görüyor musun bu sık cengel karanlığının arkasındaki coğrafyamızın dar enlemlerini? Bir dalga fırlatıyor kendini mavi arılarıyla bir bal çerçeve gibi kıyıya doğru ve öbür denizden kıvılcımlar uçuşuyor o ensiz ülkeye... Bir kırbaç gibi incesin, ey bölge, vahşi bir ağrı gibi alazlısın, senin adımların Honduras’ta, senin kanın Santo Domingo’da, Nikaragua’dan dokunur bana gözlerin geceleri, çağırır beni, ister beni, ve bütün bu Amerikan toprağı üzerinde çalarım kapılarını senin konuşmak için, dokunurum zincirlenmiş dillere, kaldırırım perdeleri, batırırım elimi kana: ........... devamı >> İsmail Aksoy

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 70 75

Sonraki Sayfa >>