EMRE ŞİİRLERİ

EMRE Konulu Şiirler - emre Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "emre" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "emre" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. emre Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


65		ÇİQWASÉDİN Névi jé çu névi wendayÎ Ka çiqwasédin bijÎ an nejİ Çiqwasédin Çiqwasédin VÎ emré mirad di qiriké da Xwezi tev di dilada asé ma Çiqwasédin Çiqwasédin Kevir é sebré perçivİ Bi qÎrÎn hertişt Ev emré li dÎtinate xelat küfik girtÎ Di her ta ya min da A ez pé germ dibim Ma gelo wé carekdin hebe... Ger carekdin bém vé dinya ya Derew li ser küştin a rastÎ yé şÎn dibe Bira tünebe ........... devamı >> Welat Yavuz


66		İLİM İLİM BİLMEKTİR - YUNUS EMRE....BİR ŞİİR / BİR YORUM İlim ilim bilmektir İlim kendin bilmektir Sen kendini bilmezsin Ya nice okumaktır Okumaktan murat ne Kişi Hak'kı bilmektir Çün okudun bilmezsin Ha bir kuru emektir Dört kitabın ma'nisi Bellidir bir elifte Sen elifi bilmezsin Bu nice okumaktır Yiğirmi dokuz hece Okursun uçtan uca Sen elif dersin hoca Ma'nisi ne demektir Yunus Emre der hoca Gerekse bin var hacca Hepisinden iyice Bir gönüle girmektir ........... devamı >> Sedat Demirkaya


67		SU AKAR Su Akar Aşk sende biliyorum Emre Aşk o kalbinin en güzel yerinde Aşık oldum sandığın, sensin belkide Ne güzel aşık olabilmek, ne güzel değilmi Emre. Ellerinden tutabilmekmi amaç hayatın, ellerini bırakabilmek yada hayata Teslimmi olmalı yada teslimmi almalı Bembeyaz bir sayfa kağıda, biraz su döksek, sizce ne tarafa gider acaba. İkisinden biri olmayacakmı, suyun akarak bulduğu yolda.... ........... devamı >> Emre Şenkal


68		-@SEDALI ÖPÜŞ sevdalar saçan bir öpüş nurdan bir kuş olsa gerek geldi kondu can yuvama gülse gerek garip gönül kulsa bu can bilmez hinlik karışmaz zikrine benlik olmaz enlik midesinde olsa gerek ince bir tığ hak yolun da eğse başı kalmaz yolda akla kara tekle kora döner içi selse gerek göz içinde öz bulur hem öz içinde saz bulur hem söz dem'inde sızısında kalır varlık atsa gerek seni ben'i ........... devamı >> Muammer Can


69		-@BU AŞK BENİ KÜL EYLEDİ Yunus emrenin gel gör beni aşk neyledi ilahisine naziredir 1. İpek sözler saçar oldum Öz canımdan geçer oldum Kor alevden beter oldum bu aşk beni kül eyledi Kul aşkından kaçar oldum Hayrı şerri seçer oldum Eremedim naçar oldum Bu aşk beni kul eyledi İyi kötü sezer oldum Soyka nefsi ezer oldum Gözde yaşla gezer oldum Bu aşk gözüm sel eyledi 2. Cümle bela tokat imiş Gönle iman takat imiş Aşksız gönül sakat imiş Bu aşk gönlüm kuş eyledi ........... devamı >> Muammer Can


70		ECEL PENÇESİ Efrail oğluyum ben Emre Varlı Bakın dağlarıma dumanlı karlı Gülşenim tarumar ve de efkârlı Baharda güllerim boynunu eğdi Nidem canlar ecel pençesi değdi. Ni idi ki daha on altı yaşım Zehir etti felek ekmeğim aşım Genç yaşta çok çile gördü bu başım Baharda güllerim boynunu eğdi Nidem canlar ecel pençesi değdi. Babam yollarımı gözleyip ağlar Anam yavrum diye sızlayıp ağlar Eş,dost,yarenlerim özleyip ağlar Baharda güllerim boynunu eğdi Nidem canlar ecel pençesi değdi. ........... devamı >> Mehmet Şengül


71		FEYZA'NIN YÜREK SESLERİ Geçmişi filiz veren güllerle kucaklamış,demetlerini sevgiyle bağlamıştı.Ya geleceği..? Feyzayı gelecek korkusu sarmıştı.Aslında her şey güzel başlamış ve ne kadar da yolunda gidiyordu herşey.Hayal edemeyeceği mutlulukları doyasıya yaşıyordu.Yaşadıkça da eşsiz tadlarla akıp gidiyordu aylara yıllara..Taki baharında kış kapısını çalana kadar.Baş ağrısıyla geldikleri hastanede o tahlil senin bu tahlil benim derken teşhisde konulmuştu biricik eşine.Her şey bu kadar çabuk gelişebilirmiydi.İnanmak istemedikce üzerine üzerine geliyordu korkuları.Feyza zamansız almıştı acı haberi.Mutlaka bir yanlışlık olmalı diyerek doktor doktor hastane hastane gezdi.Çaldığı kapıların hepsi ağız birliği etmiş gibiydi.Düşünceler tek bir kararda kördüğüm oluyordu.Feyza ihtimal vermesede eşi Emre bey malesef ki beyin tümörüne yakalanmıştı.Feyza her ne kadar inanmak istemesede...Tarifi mümkün olmayan şokun içine girmişti Feyza.Ne çok şimşekler çaktı,yıldırımlar düştü beynine.Her tarafı uyuşmuştu.Hiç bir şey düşünemiyor hissedemiyordu da.Sanki genel anestezi almış gibiydi.Adımları ileri geri sendeledikce olduğu gibi yığılıverdi oracıkta.Baştan aşağı budanmışda tek gövde kalıvermişti ortada.Bayılması gibi kendine gelmeside geç olmadı.Feyza gözlerini açmak hatırlamak istemiyordu.Bir yandan da düşünüyordu.Biran önce eve gitmeliydi.Gitmeliydi de çocuklarına eşine ne diyecekti.Annesiyle yaptığı telefon görüşmesi geldi aklına.Sabırlı güçlü olmalıydı.Bunca güzellikleri sevgiyi içinde barındıran kalp çaresizliğe teslim olmamalıydı.Her ne kadar düşüncelerini bombalayan soruların kıvılcımları arasında kalsada,derdini veren Mevlam dermanını da verir diyerek biraz rahatladı. Duygularının çıkmaz sokağından ilerledikce ümitsizlikde bir gölge gibi takipçisiydi.Feyza söz vermişti.polyannacılığı oynayacaktı.Emre’yle geçireceği bir günü bir saati yıllara katık edecekti.Titreyerek evinin ziline basıyordu eli.Derin bir nefes aldı.İçeriye giren Feyza tüm olumsuzluklardan arınmıştı.Üstelik etrafına pozitif enerji saçıyordu gülücükleriyle.Çocuklar her ne kadar şüphelenmese de eşi kaçın kurasıydı.Kaçarmıydı hiç ondan.Az buçuk bir şeyler döndüğünü anlamıştı.Zira o tahlil sonuçlarını merak ederken saatlerce ulaşamamıştı Feyza ya.Feyza ysa ısrarla gözlerini kaçırıyordu biricik Emresinden.Anlamamalıydı hislerini görmemeliydi torbalanan gözlerini.Feyza çocukları yatırmış Emreyle baş başa kalmıştı.Ve ne söylediğini bilmeden gülüp konuşuyordu.Bir konudan diğerine geçtikce eşinin kuşkuları daha da artıyordu.Emre artık dayanamadı,evet bekliyorum.Anlatmayacakmısın bugün olan bitenleri diyebildi.Feyza ise bu muhasebeyi yapmıştı ama cesareti yoktu.Biliyordu da söylemesi gerektiğini söylemeliydi de.Bilmeliydi eşi.Kaybedecek saniye yoktu.Biran önce tedaviye başlanmalıydı.Ve o an...Feyza nın yüreğindeki okyanus taştı gözlerinden.Aktıkca aktı yaşları Emre nin avuçları içine.Emre takdiri ilahi dedi.Feyza ya nazaran daha güçlüydü.Ya da içini kemiren piranaları dışa yansıtmıyordu.içten içe temelsiz bir bina gibi çökmüştü.Enkaz yığınları arasından kurtulmaya çalışıyordu.Yanakları al al olmuş gözleri bir ateş topuna dönmüştü.Dokunsalar ah bir dokunsalar...Hastalığının depremine hazirlıklı olmalıydı.Kimbilir kaç artcı sarsıntılar geçirecek ne kadar direnebilecekti.Feyza erken teşhis diyordu.Göreceksin bak Bunuda atlatacağız.Hem biz bugünlere nasıl geldik? Nasıl başardık herşeyi.Güneşi kucaklayıp yıldızları toplamadık mı? El ele gönül gönüle vererek çıktığımız yolda selamet bulmadık mı? diyerek moral vermeye çalışıyordu.Ah keşke keşke kendini de teskin edip inandırabilseydi bu söylediklerine.Bir mucize olabilirmiy di her şeyi eskiye dönderecek? Tedaviye çokdan başlamışlar,günler ayları aylar yılları kovalamıştı.Kovaladıkca umutsuzluğu ekip çaresizliği omuzlamıştı.Emre nin beynini kemiren bu tümör kerpetenle söküyordu hislerini.Ağrı kesicilerin üçü beşi fayda etmezken morfin türü ilaçlar bile vız geliyordu acılarına..Feyza etrafında dostlarını arıyor ama göremiyordu.Meğer iyi gün postu kötü gün dostlarıymış.Arkadaş diye adlandırdıkları kişiler.Böylemi olmalıydı? Oysa ki ne malumdu bugün Feyza nın kapısını çalan yarın bir başkasının hanesine misafir olmayacağı? Derken Feyza nın küçük kızıda aynı hastalığa yaklalandı.Feyza ikinci bir şoku artık ne kadar kaldırabilirdi.Başından aşağı kaynar sular dökülmüş gibiydi.Üstelik kötü huylu olan bu tümör saniyede milyonlarca hücreye hücum ederken yavrusunun ızdırabına dayanabilirmiydi.İsyan etmemeliydi.Her musibette bir hayır vardır diye eşine el bebek gül bebek bakarken ikinci bir dramda neyin nesiydi..Feyza pili bitmiş saat gibi durmuştu.Gözleri yorgunluktan uyku çiçeği açtıkca iradesine hakim olamıyordu.Desteğe ihtiyacı vardı.Psikolojisi o kadar bozulmuştu ki bunu hareketlerinden konuşmalarından anlamak çok kolaydı.Tamamıyla bir evrim geçirmişti.Kolay değildi düz yolda giderken lastiği patlayan araba gibi tek başına kalıvermişti ortada.Feyza nın sirenleri bitkisel hayata giren eşinin monitörüne bağlıydı.Anlaşılan Feyza hep alarmda bekliyordu.Asabiliği idrak ettikce geçmişe uzanıyor Emre yle yaşadığı sevgi haritasının mutluluk atlasına dönüştüğü günleri hayal ediyordu.Küçücük yüreğine dünyalara sığmayacak sevdasının fanusunu inşa ediyordu.Artık yaşamın gözleri bu fanustan beslenecekti.o bu düşüncelerin pedalları arasında çark ederken bir koşuşturmaca başladı yoğun bakımın nefes kesen koridorlarında.Feyza hissediyordu ölümün soğuk yüzünü.Her ne kadar bilsede Emre nin son günleri olduğunu kabullenmek inanmak istemiyordu.O istemeye dursun Emre son nefesini vermişti bile.Feyza bu acı haberle yıkıldı.Nefes alamıyor gibiydi.Yine bir dost bir arkadaş aradı etrafında.Ama ne çare? Aydınlığı çarmıha geren çaresiz bir perşembenin korkulu saatinde ayrılıyordu biricik Emre sinden.Tasviri mümkün olmayan haykırış nidasıyla Feryad ediyordu.Yosun gözleri kaybolmuştu.Denizleri taşıran dalgaların arasında.yalnızlığın koynundaydı.Artık bütün pencereleri ümitsizliğe açılıyordu.O açılan pencerelere evladını kaybetme korkusunu eklendikce simsiyah perdeleri indiriyordu cama.Anlaşılan Feyzanın gönül gözüde tepki vermiyordu.Bunca yaşanılanlardan sonra normaldi de. Aradan günler geçtikce Emre nin acısını evladının yaralarına merhem olarak hafifletmeye çalışıyordu.belkide sabırdı bu.Feyza yaşadığı tüm olumsuzluklara yeni bir ilaçla merhaba demişti.Bu ilacın ham maddesi ruhunun gıdası olan ilahi bir denklemdi.Ve bu öyle bir denklemdi ki mantıkla çözüldüğünde maddi ve manevi doyumun doruklarıyla ödüllüydü.İhtiyaç duyduğu her anında yanında olandı.Eşinin açık bırakarak gittiği amel defterinin sönmeyen meşalesiydi. Feyza bir kuş gibi çırpınan yüreğiyle Kevser başından sular içmekte içtikcede ilahi rahmeti zırhlanmaktaydı.Ömür tarlasına Emre yle ektiği sevgi tohumlarını zemzem yağmurlarıyla sulayıp hasatını birinci kalitede sunma gayretindeydi.Aslında Feyza Emre nin sevgisini yüreğindeki ciltlere sığdırmayan baskının matbaasını düşünüyordu.Düşündükcede daha daha çok seviyordu.Çünkü O ndan gelmişti ve O na dönecekti. Ve Feyza Ya Şafi diyerek Emre nin yarıda bıraktığı ömründen evladının devam etmesini istiyor.Onun gönlünden gözlerine yansıyan yıldızların ışığını her daim görmek istediğini acizane dile getiriyordu. ........... devamı >> Fatma Pampal


72		093-TELKİN Sevginin ışığında aydınlanır geceler, Şefkatin beşiğinde yüce olur cüceler. ........... devamı >> Nazım İnce

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>