EMEL ŞİİRLERİ

EMEL Konulu Şiirler - emel Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "emel" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "emel" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. emel Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 20 30 40 50 58

Sonraki Sayfa >>


1		OY EMEL CANIM EMEL ÇAĞIRIRSAM HEMEN GEL Suda yüzer balıklar Hem de kalabalıklar Birisi tutar iken Konuşuyor alıklar Oy Emel Canım Emel Çağırırsam hemen gel Denizdedir balina Evlendir beni ana Düğünümü yaparsan Çok teşekkürler sana Oy Emel Canım Emel Çağırırsam hemen gel ........... devamı >> Hasan Sancak


2		EMEL Kollarim acilsa sana Bir ilkbahar ciceyi gibi Emel Sarsam seni sikica ben Bir sarmasik ciceyi gibi Emel Sirin sözler söylesem sana bir sair gibi Emel Senden ayrilmasam Bir can gibi Emel ........... devamı >> Faruk Ünal


3		EMEL Sen diyerek sevdim toprağı taşı Sen diye akıyor gözümün yaşı Sen diye başlıyor her şeyin başı Güller birer birer soluyor emel Senin bir gülüşün dünyaya değer Kendin al canımı yalansam eğer Sevda yükü boyun bükermiş meğer Olmaz denilenler oluyor emel Ellerimden gitti sevdiğim nazım Bağırsam da kimse duymaz avazım Kışa dönüşüyor baharım yazım Her gün bir şeylerim ölüyor emel Emel sabah yeli seherin eşi Sevdanın içime doğan güneşi Sen olmadan sönmez aşkın ateşi Hasret uykuları bölüyor emel ........... devamı >> Murtaza Ekici


4		EMEL ÇİÇEĞİM Yetmişlerin son deminde açan çiçeğim, Dünüm,günüm, yarınım, geleceğim, Son nefesime dek seni içeceğim, Soldurmayacağım seni Emel çiçeğim... Yaşamın keskin girdabında girip yok olan, Ellerin,ellerin ah ellerin olan, Bana sadece hasret sevdası kalan, Seni kahredeceğim Emel çiçeğim… Emel çiçekleri öyle kolay açmaz, Yıl bu dostum, yıl gibi geçmez, Gönülden gönüle bu çiçek açmaz, Seni ömrüme ektim Emel çiçeğim… Yollar ayırdı hasreti çektim, Kalpler ayırdı acıyı içtim, Bir seni bir seni içemedim, Kahroldum Emel çiçeğim… Yaktı ciğeri ta gönülden talan etti, Bu sevda bitmez lafları falan etti, ........... devamı >> Yavuz Bayram Çalışkan


5		TÛL-U EMEL Bilinse dahi çabuk gelir ecel Benlikleri kaplamış tûl-u emel Nihayetinde boş defter-i â'mâl Benlikleri kaplamış tûl-u emel ........... devamı >> Şevki Çiftçi


6		EMEL SAYIN Emel sayın dilde bilinen adın Namı değer zarif kadın Gülüşü hoş şarkısı hoş kendisi hoş Emel sayını sevmek mutluluk Gerisi boş Sevdik seviyoruz seveceğiz Emel sayını hep öveceğiz Yoluna güller dökeceğiz EMEL SAYIN Bir ayrıcalık sevdik seviyoruz seveceğiz ........... devamı >> Haşim Koç


7		ETEK VE PANTOLON40 Emel güvercin yalnızlığı yaşıyordu.Dünyaya akıtılan kirli ve yanlış bilgiler her evin çatısında, kedi karaltısı meydana getiriyordu. Emel her yanı ürkeklikle tıpkı bir güvercin gibi bu dünyada yaşamaya çalışıyordu. Güvercin kanadında uçmak istese de hiçbir yerden barış rüzgarları esmiyordu.Güvercinleri sevenler de vardı.Ama Emel hazır cennetlere konmuyordu.Kendini kentin ta içlerine, insanların en yoğun olduğu yerlere atıyordu.Bazen büyük yaralar alıyordu.Yine de ne ülkesinden ne de dünyadan uçup gitmek istemiyordu. Gerçi teyzesi ona evinin kapılarını açmıştı.Kendine kedisiz bir dam bulmuştu.Ne yapsa ne kadar sevse teyzesine borcunu ödeyemezdi.Fakat Emel'in ne insanlarla ne de Allah'la bir sorunu vardı. Emel hep ' Şairleri ve yazarları kurşun değil, beyinlerindeki ur öldürür.' derdi. Emel aslında şair ruhluydu ve beyninde kocaman ur bulunduyordu.O ur ki bazı geceler Emel'in uykularında kabusa dönüşüyordu.Bu ara romana da başlayan Emel, hastalığını iyice arttırıyordu. Yazdıkça Melahat Hanımın evini kan gölüne çeviriyordu. ........... devamı >> Osman Demircan


8		ETEK VE PANTOLON39 Emel'de bir durgunluk vardı.Günlerdir yemeden içmeden kesilmişti. Romanı için yazdıkları ise çalışma masasının üzerinde darmadağın duruyordu.Teyzesi, Emel'in bu durgun halinden endişeleniyordu. Emel, odasından çıkıp; salonda kitap okuyan teyzesine hava almak için dışarı çıkacağını söyledi.Teyzesi Melahat Hanım, beraber çıkmayı teklif etti.Emel, bunu kabul etmedi; kapıyı çarpıp, çıkıp gitti. Sokağa çıktığında bir 'isimsizdi'. Bacakları tutmuyordu.Hayat üzerine bir balyoz gibi iniyordu.Düşünceleri sarsılıyor; sanki binalar havada uçuşuyordu. Ayaklarının üzerinde duramıyordu. Binlerce aracın ve insanın geçtiği Sakarya Caddesi'nin kıyısında titrediğini, soğuktan üşüdüğünü birçok kişi gördü.Gözlerinden acı ve üzüntü yağıyordu.Bir kadının kimsesiz adımları kaldırımları çınlatıyordu. Emel geç saatte Ankara'nın caddelerinde yürüyordu. Bir kavşakta yol ayırımındaydı. Bütün ışıklar kırmızıdaydı.Sokaklarda ölüm kol geziyordu.O anda omzuna sert bir elin dokunduğunu hissetti.Arkasına dönüp baktığında, bir gencin kolundan kendisini çekip az ilerde park etmiş arabaya gelmesini istediğini gördü.Peki Emel neydi? Bir hayat kadını olsa o otomobile binecekti. Lakin kim olduğuna değil, kimin kendisini bir yerlere sürüklediğine baktı.Bunlar üç dört aslan parçasıydı ve Emel onlar için sadece bir et parçasıydı.Gecenin bu tenha saatinde Emel'in gözyaşları sel oldu; yüreği erozyona uğradı.Gecenin ortasında kaskatı olmuş, bütün hayat pınarları kurumuş, sadece içine akıttığı yaşlarıyla beslenen bir ağaca benzedi Emel.Bu gençler kişiliğini baltalamaya gelmişlerdi.Onu kökünden yaralamaya gelmişlerdi.Oysa o ağaç dallarında nice intiharlar saklamıştı da yine de ayakta ölmeyi tercih etmişti.Emel gençlere sert sözle rest çekti: _Gençler ben sizin Ankara gecenizde dibinde uçkurunuzu çözüp işiyeceğiniz bir duvar değilim.Ben taşları yerine kolay kolay koymadım. Ben kendimi duvar dibinde bulmadım. Gençler aradıkları kadının Emel olmadığını anlayıp arabalarına binip gittiler.Emel Ankara ayazında kasıklarına bir ok gibi saplanan soğukta evine doğru yol aldı.Eve yaklaştığında şakağında silah gibi beliren, bir insanın varlığını hissetti. Kendini toparladığında onunla göz göze geldi. _Teyze niçin dışardasın? _Niçin olacak, seni merak ettim. Melahat teyze, Emel'in ellerinden tuturak onu odasına kadar taşıdı. Yatağına yatırıp üstünü örttü.Emel o gece sabaha kadar sayıkladı. ........... devamı >> Osman Demircan

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 20 30 40 50 58

Sonraki Sayfa >>