Dil Hun Oldu Suskunluğum feryadıma perde,
Pare, pare dil yine hun oldu.
Fırlayıp erişti gökyüzüne,
Gam bulutları sırdaşım oldu.
Feryada gem vurulmaz inatçı,
Çaresiz figanım helak oldu.
Sahipsiz bakış sırtımda kamçı,
Konuşmaz ağızda dil lal oldu.
Kafdağı’ndan aşınca feryadım,
Volkanlarda kaynayan su oldu.
Açıldı sus olmuş duygularım;
Kirpiklerim boşa mı yaş oldu?
İzmir - 09.11.2006 – 13.40
Erdal TOYGUN - İzmir |
| |
Erdal Toygun |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dil Hun Oldu adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
Bu şiirin hikayesi:
BİLİNMEYEN KELİMELER:
Hun: Kan.
Gem: Atı yönlendirmek için ağzına takılan demir araç.
Figan: Bağırarak ağlama, inleme.
Helak: 1. Ölme, öldürme, yok etme, yok olma.
2. (Mecaz) Bitkin bir duruma gelme veya getirme.
Lal: Dili tutulmuş, konuşamaz duruma gelmiş, dilsiz.
Kafdağı: Genellikle masallarda yer alan, dünyayı çevrelediğine inanılan, arkasında cinlerin, perilerin bulunduğu varsayılan, zümrütten dağ.
|
| |
|
|
|
Şiire bağlı ses, video ve resim dosyaları:
RESIM (JPG) Dosya Boyutu: 184kByte
RESIM (JPG) Dosya Boyutu: 59kByte
 |
|
|
|
|
| Bu Şairlerimizi Okudunuz mu? |
|
|
|
|
