DEUS EX MACHINA ŞİİRLERİ - deus ex machina şiirleri

DEUS EX MACHINA Konulu Şiirler - deus ex machina Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "deus ex machina" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "deus ex machina" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. deus ex machina Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

Sayfa: 1 2 3 4 5

Sonraki Sayfa >>


1		ÖLÜ seksin s sinden habersizmiş şöyle de söylenebilir kısaca ex (aralık ‘03) ........... devamı >> Fuat Eriçok


2		EX PARLAMENTER Otomatik Demir parmaklıklar Açılırken Ex parlamenter Bir an Dönüp Akasına Baktı Ama Koruma polislerinin Yerinde Gardiyanlar ........... devamı >> Işık German Ersoy


3		TANRININ BULUNMADIĞI YER Son günlerde bir tartışmadır gidiyor.Bodrum’da bir müzede “Sualtı Arkeoloji Müzesindeki” bir yazı hakkında.. “İnde Deus Abest” (Tanrı’nın bulunmadığı/uzak kaldığı yer) Neresiymiş Tanrı’nın bulunmadığı bu yer? Bir zindan girişi..Tabii ki tartışmalar ve de araştırmalar sürüyor bu konuyla ilgili..Bazı teknik bulgular gösteriyor ki bu yazı o kadar da tarihi bir yazı değil ve belki de çok yakın bir dönemde ilgi çekmek maksadıyla oraya yazdırılmış.Ben tabii ki bir arkeoloji uzmanı olmadığım için bu konuya değinecek değilim ama bu olay bazı çağrışımları harekete geçirme yönünden zengin bir depo..Tam da vicdani kavramların cevelan ettiği bir çağrışım deposu.. Herhalde eski dönemlerde bilhassa da Latin hakimiyeti dönemlerinde pek de öyle “merhamet”, “vicdan” denilen Tanrısal kavramların bulunmadığı zamanlar, hatta uzun zaman dilimleri olmuş..Eskiçağ ve ortaçağda bunun örnekleri binlerle..Bu manaya uygun olarak belki de o dönemlerde daha korkutucu bir işkence dekoru olarak zindanların girişine bu tür ümitsizlik aşılayıcı yazılar yazılmıştır.Bu olası bir uygulama..Fakat şunu söyleyelim ki zindan herkes için de öyle ürpertici olmamıştır çoğu zaman..Yani bazı insanlar sanırım bu gibi yazıların asılı bulunduğu zindanlara girerlerken şöyle demişlerdi tebessüm ederek: “Tanrı benim yüreğimde” Eski çağlardan beri bu tür insanlar var olagelmiş..Hz.Yusuf bildiğimiz gibi uzun bir müddet zindanda kalmış ve pek çok ilmi de zindanda öğrenmiş.Mesela onun öğrendiği ilimlerden birisi de rüya tabiri..Üstelik o Allah ile o kadar içli dışlı imiş ki orada, onun bir Peygamberi oluvermiş.Demek ki zindan herkes için “Tanrının uzak olduğu bir yer” değil.Yani tasavvuf öğrencisi küçük Abdülkadir Geylani’nin “Tanrı’nın olmadığı bir yeri” arama lüzumunu bile hissetmemesindeki hakikat..Zaten Yaratıcı her yerde hazır ve nazır..O halde onun bulunmadığı ya da uzak kaldığı yer olabilir mi? Roma dönemindeki Hıristiyanları bir hatırlayalım.Herhalde onlar için en mutlu dakikalardı zindanlarda geçen vakitler.Zira zindanın haricinde ya ölümdü cezaları ya da aslanlarla dövüşmeye zorlanmak ve sonunda da yine öldürülmek.Daha dehşetli işkencelerin yapıldığı da bilinen bir gerçekti o dönemlerde.Ya şu Beni İsrail Peygamberlerinin çektikleri.Zindanlar, öldürülmeler, işkenceler.İslamiyet’in ilk dönemlerini bir hatırlayalım.Mekkeli müşriklerin eziyetlerini, işkencelerini bir hatırlayalım.Bilal-i Habeşi’nin koskoca kayanın altında kemikleri çatırdarken “Allah Bir” deyişini bir hatırlayalım. Yani kimileri için zindanlar; “İnde Deus est” hakikatinin yani “Allah’ın şah damarından daha yakın olması” gerçeğinin tecelli ettiği mekanlardır..O insanlar için Tanrı uzaklarda değil, hemen buradadır.Yüreğimizin, zihnimizin ve benliğimizin derinliklerindedir o..Böyle düşünenler için zindanlar bile saraya dönüşür..Ancak “İnde Deus Abest” diyen gönüller, saraylarda dahi olsa oralar, onlar için zindandan farksızdır.Demek ki bırakalım müzeleri de önce kalbimizin giriş kapılarına bir bakalım..Oralarda “İnde Deus Abest” mi yoksa “İnde Deus est” mi yazıyor? Kalbinizin girişinde bu birinci yazı yazıyorsa ve gerçekten de Tanrı’yı ruhunuzdan, hayatınızdan o kadar uzak hissediyorsanız, pek çok ruhsal sıkıntılara da gebesiniz demektir.O sıkıntıların feryattan başka bir şey doğurmanıza sebep olmayacak korkunç acılarını, her saniye, beyin mahkumuna çektirmeniz, adeta zihninizi, ruhunuzu tüm maddiyatın ağırlıkları altında sıkmanız, ezmeniz size yokluktan başka ve bu yok olma düşüncesinin verdiği elemlerden başka ne kazandırabilir ki? O müzedeki yazıyı bilemiyorum ama bu durumda kalbinizdeki bu dehşetli yazı gerçek değildir ve o muhakkak oradan kaldırılmalıdır.Yerine “İnde Deus est” yazılmalıdır.Şunu unutmayalım ki “güneş zatıyla bize milyonlarca kilometre uzakta olsa da o ışınlarıyla hemen her hücremizdedir” İşte güneşler güneşi de bize o kadar yakındır ki benliğimizde onun olmadığı bir yer yoktur.Onsuz yürekler ise girişine “İnde Deus Abest” yazılmış, ürkütücü, işkenceli bir zindandan farksızdır. Ve bir gün vicdan arkeoloğu çıkar ve bu sahte tabelayı oradan kaldırıverir Bir daha oraya koymamacasına..Sonra “kalu bela” bezminde ruhlara yazılmış olan “gerçek” ama kendi kusurlarımızdan ötürü silinmiş o yazıyı ortaya çıkarıverir. Bu meselelerde söz sahibi vicdandır ve ihtisas sahibi odur.İnsanlık vicdanı rağmına bu yanlışlarda ısrar edemez.İnsanlık aleminin yürek kapılarında bir zaman gelecektir ki “Allah her yerde hazır ve nazırdır” yazacaktır.İşte o zaman dünyada ne terör, ne hırsızlık, ne gıybet, ne de herhangi bir kötülük kalacaktır.Tıpkı asr-ı saadette olduğu gibi.. Belki de insanlığa müjdelenen Cennet hayatının bir kısa mukaddimesi böyle yaşanacaktır, ardından gelecek sonsuz bir mutluluğun da ümidiyle..Sonra da o ümidin sonsuz bir boyutta gerçekleşmesi..Sadece bu ümidin o tatlı hülyası için inanmaya değmez mi? Sadece bu mutluluğu tatmak için “Allah vardır ve birdir” demeye değmez mi? ........... devamı >> Oğuz Düzgün


4		KARA ŞİİRLER- KARA- İNSAN Hücre Tanrı'dır. Tanrı’nın emeğiyle yaratılmış en küçük prototipidir Tanrı’nın. Tanrı Hücre'dir. Hücre’yi makrokozmik boyutta düşleyebilirseniz Tanrı’yı görürsünüz. İnsan Hücre'dir. Hücre'de neler oluyorsa, bir İnsan'da, bütün İnsanlıkta, bütün bir Tarihte de onlar oluyor. Hücre, İnsan'dır. Bir İnsanda, bütün İnsanlıkta, bütün bir Tarihte neler oluyorsa Hücre'de de onlar oluyor. İnsan Tanrı'dır. Tanrı’nın oluşturduğu bütün Hücre’ler kadar… Tanrı, İnsan'dır. Hücre’lerden oluşan bütün Tanrı’lar gibi… ........... devamı >> Haldun Çağlayan


5		DÜŞLERİN HÜZNÜ Düşlemeye devam edin... ........ Düşünceler; donmuş yüreğinizde, zenci bir uşak gibi -ki saatlerce kırbaçlamıştınız- tedirgin edip kanlı yüreğinizi, sahip olduğunuz süprüntü aşklara, öyle yüzsüz acı dilli alay edeceğim... Düşlemeye devam edin... Moruk ayrılığı, beklemeyin benden. Ölümcül benimkisi; boy vermez ak bir yürekte, bozguna uğrattığım sevdalarınız... Düşlemeye devam edin... ........... devamı >> Veysel Toprak


6		EX AŞKIM NEREDESİN? Ex aşkım neredesin? Artık aramaz oldun. Sanal alem yalanmış! Sende görünmez oldun. Seni net'te bulmuştum. Gerçek aşkım sanmıştım. Her sözün bir oyunmuş! Bende nasıl kanmışım. Ne güzeldi buluştuk. Herşeyi de konuştuk. ........... devamı >> Soner Aldemir


7		İFLAH OLMAM! Genç Kardeşlerim yalanlanmış ayıplanmış, yakışıksızlanmış düzenin sahne arkasına itilmiş alkole, cigaralığa, ex’e düşürülmüş düzenden kopartılmış; ablalar, abiler, dedeler, nineler ne derseniz deyin iflah olmam! Genç Kardeşlerim sürünüyor hayattan kopmuş kendine müzikte, bunalımda, karanlık-dumanlı salonlarda anlamlar arıyor ortadaki masaya boş-boş bakıyor ablalar, abiler, dedeler, nineler kafamı onlarla birlikte duvarlara vururum koluma sigaraları basarım sağa sola sallanırım ama iflah olmam! ........... devamı >> Ömer Dalman


8		EX LİBRİS Felaketler, üzüntüler! İpiniz aşar başımı, düşer yere, Ayağıma dolaşmasını beklersiniz. Ya ben yine tetikteysem, Yine atlarsam tam vaktinde, Ne dersiniz? Dönüyor başım, dönüyor etraf Bir değil, beş değil, İnsaf! ........... devamı >> Behçet Necatigil

Sayfa: 1 2 3 4 5

Sonraki Sayfa >>