Dantel dantel işlediğim
Yaşamım da
Ne sevgiler, ne aşklar, ne güzellikler
Yaşadım
Deniz kokan tahta sandalyelerde,
Bahara hasret çayımı yudumladım
Şiirler yazdım
Hep hasret ve isyan dolu gözyaşlı kağıtlara

Kaçışmalarımda
İnsan dolu her yanımda
Yalnız değilken yalnızlımda
O bilmediğim kişiyi özledim dua ettim
Hiç bir şey beklemeden istemeden
Yaşamak adına sadece
Yüreğimden sessizce belki duyar diye
İç haykırışlarımda ki serzenişlerimi
Lakin kime diye
Bilemediğim gönlümde yarattığım
Kime?

Yine bekledim her tür yaşanmışlıklara rağmen
Riyakarca saygısızca
Benden olan kızdığım içimdeki bana
Nankör dercesine
Ama yinede bir özlemle
Kime?
Acaba………
Deniz gözlüme mi?