Damgalı Şiir

niye korkar şair damgalı şiirler yazmaktan
niye korkar taraf olmaktan
şiir ille de aşk mı kokar

ya ellerinde mayınlar açan çocuklar
karanfiller neden onlara ağıt yakar
bir gün ortası oyunlarında sobelerken dünyayı
çocukların elleri neden barut kokar
ebesi kimdir sonra
ölümün yüzü soğuktur oysa
ölüm neden yakar

neden kınalanır yiğitler giderken askere
kızlar neden kınalanır sonra
baba ocağının son gününde
ölüme inat kınalanıyorum
elimde taşıyorum ağıtımı...

vuran vurulan kimdir sonra
kıyan kıydıran bellide
bölen böldürende belli
soyan soyduranı saymıyorum
ağrıma gidiyor bilmek bazen susuyorum
suskunluğuma inat
gözlerimden dökülüyor sözcükler tepe taklak
neden korkar şair damgalı şiirler yazmaktan
doğmayacaksa karanlığa
taşıdığı mum ne işe yarar

gözesinde kana bulanmışsa ırmak
nehirler onu nasıl paklar
coğrafyasını bilmeden doğar insan
genlerinde taşır toprak bilincini
topraksız var olamaz ki uluslar

imler kimleri yaftalar bazen
kim kimin tarafıdır
yalnızca doymayı ister çocuklar
ruhen bedenen doymayı ister
engin denizlere yol almayı ister düşlerinde
yarınlar umut çırpan düşler kurarlar sonra
umuda kurşun işlemez
donmamışsa göz bebeklerinde yaşam pınarı...

kaç gün dolanımı zamanlar geçirdik sancılı
sevincini tamamlamamış
kaç türkü kaç şiir bu ağıda yazılan
kağıt şiire toprak kana doymamış

çok sürdü suskunluğumuz
parmaklarının ucundan dokun yüzüme
dilim suskularda belki
gel bakışlarımı mimle
birlikte damgalanalım
içimdeki çocuk


Ekim 2008- Yerkesik