Senin kadarken
bir şiirdim çocuk!
ve büyüdüm
büyümez olaydım
mısralarım
çizgiler bıraktılar yüzüme
ve yittiler
bir 'çocuk zaman yağmurları'sonrası...
şimdi bir şair olma sınavındayım
şiir ne gülünç şeymiş çocuk!
gözlerinde taşıdığın ciddiyetin yanında...
beni kendine ayır çocuk
kendini kavgaya ve aşka...
her çocuk
senin kadar güzel bakabilirse de
senin bakışın sanki bir başka...
sen delikanlı demlerine gelince çocuk!
ben asâya dayanarak emekliyor olacağım
yani belki o kadar bile yaşayacağım...
O güzel bakışları çocuk!
bir umut kitabının
kapağını güldürsün diye
saklayacağım...