Elekte çalkar, topraktan soyarlar
Toprak atılır, cevher kalır elbet
Süzer, ustanın önüne koyarlar
Temiz cevheri usta alır elbet

İyi cevher katışıksız safidir
Alaşımlar içersinde hafidir
Aşk içine atılması kafidir
Cevhere rızası sorulur elbet

Elleriyle sokar aşkın közüne
Erirsin pisliklerin çıkar yüzüne
Arındırır kavuşursun özüne
Cevherden gayriyat atılır elbet

Bir söz ile yatarsın aşk örsüne
Muhabbeti güm güm iner göğsüne
Yar oturur sakındığın kürsüne
Rabbin olacakları bilir elbet

Ustanın hüneriyle taç olursun
Sultan'ın başına miraç olursun
Ne korkun kalır, ne muhtaç olursun
Sultan dostu korkusuz olur elbet

Topraktan Ala'ya zaman bir andır
Sultan ol der, dediği an olandır
Talibi'ye kalan yalnız irfandır
İrfan içinde zevki bulur elbet