Kahpe rengi saçların dalgalanıyor nefretimin gözlerinde
Çünkü hiç sevgi aramadın
Esmer cesaretli çirkin delikanlının sözlerinde...

Namusu Cellât, yüreği kezzap Dindar ruhların Kindar bedenlerinde
Hangi cenabet gecenin destursuz sabahı yıkadıysa tenini,
Git ona sarıl şimdi, tek gecelik aşkların Gelini…

Sen, Yüreğime kadar aşka batmış sevda bataklığım
Her nefes alışımda biraz daha içine çektin benliğimi
Buna da alışırım elbet
Nasıl olsa bana Yar gelen dert gider…

Sana unutulmak, bana yalnızlık yakışacak
Ve bir gün, Azrail yakana yapışacak

Söylesene
Bir zamanlar Yavan Ekmeğimizi sevdaya bandığımız aşkın yüreğinden
Sana mavi düşlerle sarılan kimdi!
Cennete diktiğimiz çiçekleri Cehennemde yak şimdi...

Ve ben
Eylül kokan gözlerime kör bir kurşun sıkıp ilkbaharları vurduğumdan beri
İdama mahkûm edildi hayallerim.
Hazırım
Geçirin boynuma ilmiği bedenimi aşayım
Şelale oldu öfkem
Mahşerde kahpe sevdanın nefretiyle taşayım

Öldüğümde sana yazdığım şiirlere gömsünler,
Bir aşk nasıl yaşanırmış görsünler.