Bir Gündü, Bu Gün Sıkıntılarımın,
Depreştiği,
Dertlerimin,
Uçsuz okyanuslarda
Alabora olduğu;
Bir gündü, bu gün.
Ölüm sessizliği
Çökmüştü,
Göğüs kafesime.
Nefes alış verişimin,
Hırıltıya dönüştüğü;
Bir gündü, bu gün.
Acaba bu muydu?
Sukut etmek.
Kunt dertlerim,
Yakaza talihim.
Fırtınaların yaşandığı;
Bir gündü, bu gün.
Bilek damarlarımın,
Ağır-aksak
Ritimle attığı,
Şah damarımın
Merdaneleştiği;
Bir gündü bu gün.
Ten rengimin,
Yeşile büründüğü,
Çürümüş
Hayallerimin,
Gömgök kesildiği;
Bir gündü, bu gün…
Sonuçta;
Bir gündü, bu gün.
İzmir.
14.05.2007—20.00
Erdal TOYGUN |
| |
Erdal Toygun |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir Gündü, Bu Gün adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
Bu şiirin hikayesi:
Bilinmeyen Kelimeler:
Sukut etmek: Düşmek
Kunt : Ağır, kalın, dayanıklı ve sağlam
Yakaza : Uyanıklık
|
| |
|
|
