Çaresizliğin gamı düşmüş yorgun yüreğime
Susuzluğum sensizliğin derin suskunluğunda
Gömdüm kendimi kendimden öte sana
Gerçekte yokum sen yoksun
Ama biz
Bir düşün hülya dalgınlığında
Duygu karmaşam mantığıma tezatlıkta
Kimse bilmez
Sözcüklerim bile ifade etmez fakirlikte
Yalan mı diyen dilime kalbim küs düşmüş
Sıkışmışım bir cenderede bilenim yok
Bir sen bir ben gibi anlatılmaz
Bu acımaz gerçek yaşam
Bizi onaysız yoklukta sürüp gitmekte