Ben kendimi bulmuşum, sende beni görerek
Fikrimin bahçesinde bir asude kul yârim.
Gönle nakış etmişim, kirkitime tel yârim
Mahremin hırkasını ilmek ilmek örerek.

Bu bende ki kasırga koparır iplerimi
Dönersen limanına, dönmeden ben gazele.
Durulur birden bire içimdeki zelzele
Tutundur muştularla toprağa saplarımı.

Soyundum korkulardan, beklerim ki gelesin
Yuyup pakladım seni özümün Kevser’inde
Ömrümü eklemişim, gezinirim teninde.

Sevdanın höllüğünü istedim eleyesin
Sen seherle gelenim, sen baharım, sen yazım
Petek petek balımsın, sen alnımdaki yazım.

De
De ki;
Sevgili
Geleceğim…
Dinlesin kurt kuş
Karşı kıyıdan.Yel
Salsın sesini
Yüreğinin.
N’ola
De...




Bedeli ödenmemiş taşların izi bende
Kalsa da, hayat bu; ders veriyor vura vura.
Güz harmanı savrulur, yetişmeli vapura
Açılır can suyunun kafesi perde perde.

Geri dönüşü olsa, derim: Haydi, sil baştan
Hesap kitap yapmadan yaşamalı aşk ile!
Nasılsa ayrışıyor sıratta, bozuk, hile
Her gece şafağıyla gelmeli, doğmalı tan.

Ses versene cano can, dayanıp omuzuma!
Bazı kuru bazı yaş, çalıya basmadık mı?
Kendi çarmıhımıza günahı asmadık mı?

Eriyiktim, tırtıla dönüp girdim kozaya.
Ah, gönlüme dolayıp çözemediğim ağım,
Ekin vakti toprağa düşen tanem, başağım!

Sus...
Sus ve
Şarkımı
Dinle! Dinle,
Bölme sesimi!

-/-

Sen gülistan, sen gülüm, cevrimdeki bülbülüm!
Gel! Nasıl gelirsen gel; dere tepe yamaçtan
Kıvrım kıvrıma dönen su köpüğü burgaçtan.
Sen ezelim ebedim, mor dağımda sümbülüm;

Dolan, dolan gönlüme; donar üşürüm ama!
Gel, çileye dolanan gönlümün sarmaşığı
Gel gözümün ışığı, iflâh olmaz âşığı…

Ey
Gözüm,
Ey sözüm,
Ey rengârenk
Kuşağım, gitme!
Kal başım üstünde,
Seninle varım!

Refika Doğan