Biçare İnsan Sabahın keskin rüzgârına karışıyor,
Boynu bükük inilti dolu acılar.
Şifaya çeyrek kala şanslı umutlar,
Beyaz gömlekliler, dertle yarışıyor.
Pürtelâş, yangın içinde vücut,
Sabırsız, gürültüye inat sükût,
Bir ağız dolusu uçuşan buhar,
Göze ilişiyor ufukta bahar.
Bir elde kader, bembeyaz sayfa,
Peynir gemisinde derdi çok tayfa.
Hayat denen çarkta, aşkla çırpınan,
İrili, ufaklı biçare insan…
Erdal Toygun – İzmir
29.12.2008 — 16.55 |
| |
Erdal Toygun |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Biçare İnsan adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
Bu şiirin hikayesi:
Şiirin Hikayesi Biz Küçük İnsanlar...
|
| |
|
|
