---

Bu şiirin hikayesi:

................. ama anneme daha güzel şeyleri duygularımı dile getiriyom nurten: bu ilk yayınlanan şiirim OkYaNuS^^&^^BeN: gerçekten güzel: nasıl bir duyguydu o an için nurten: rüya gibi bilmem neden ağlıyordum nurten: o zaman evimiz bahceli bunaldım, kendimi kapının önüne attım nurten: arabamı çıkartın diye haykırıyordum bahar yaza dönmüştü OkYaNuS^^&^^BeN: o an ki halini tahmin edebiliyom nurten: arabamı çıkart anne dedim, sesim kısıldı, buğazım düğümlendi: başka bişey diyemedim.. nurten: tanrım, o an sanki kendimden geçtim güneşe baktım, kavrulduğumu hissettim o sıcakta çemberlerin ellerimi yaktığını duyumsadım. nurten: gedeceğim yol sonsuzluğa uzadı o an nurten: bir güvercin üzerimden bana dokunurcasına geçti nurten: ayağından bir iğde dalı düşüverdi OkYaNuS^^&^^BeN: kamerayı açarmısın rica etsem OkYaNuS^^&^^BeN: neden dersen şuan bile heyecanlandın sen görmek istiyorum halini sakıncası yoksa nurten: aldım kokladım, sanki bilinçle önüme bıraktı nurten: sonra büyüyü bozma nurten: sanki zeytin dalına benziyor diye düşündüm... ve hayatımın anlamını sorguladım nurten: bütün yaşantım gözlerimin önünden bir çırpıda geçiverdi nurten: yüreğime su serpildi sandım, rahatladım içime huzur doldu nurten: ölümü hissettim ......... nurten: bunu kimse bilmiyor OkYaNuS^^&^^BeN: seni dinliyorum nurten: yazmadımda OkYaNuS^^&^^BeN: seni dinlemek güzel ya OkYaNuS^^&^^BeN: şimdi bile heyecanlandın OkYaNuS^^&^^BeN: bozmak istemedim nurten: anladım yaşamın bir anlık değer olmalı kamp ataşi gibi OkYaNuS^^&^^BeN: evet nurten: yinede güzel .......................