Hayaller kimi zaman bir araya geliyordu
Kimi zamansa ayrılıyordu, bomboş kalıyordu
Kalıyordu tek başına denizler ortasında
Küçücük, öylece yerinde durur halde kalıyordu
Bazen aşağı doğru kayan bakışlar daralıyordu
Bazen gök katına dönüyordu o gözler
O hayaller bazen alıp çok uzağa götürüyordu
Veya hemen yakınlarına sürüklüyordu
Buluyordu güneşle bulutu ara sıra, aynı anda
Ve bazen bakamazdı hayata herkesin baktığı gibi
Sevdiği arkasında dururken farkında bile olmazdı
Kimi zaman da farkında olurdu, hayatı yaşama zevkinin
Bir hayali de görünmez olmaktı yabancılara, onlardan hep saklanmak
Ancak her ne olursa olsun zaman gibi onunda hayatı tek yöndü
Hayat onun için hep bazen gerçekleşen veya gerçekleşmeyen hayalleriydi