❤ ★ Barış Zamanı

Suskunlu esiri cümlelerim
herşeyi içine atamaz oldu
elimde gül,
düşümde insanlık,
aklımda vatan…

Eşi benzeri olmayan dünyamızın
her karış toprağında,
boy atan ümitlerim
çiçeklerde özgür açar
kuşlarda neşe saçar
yaşamanın verdiği pozitif aşklarda.

Kalbim-aklım fidan gülüşlü bir çocuğun
huzur veren bakışında saklı,
hasret hüsranı getiren
uzak diyarlarda,
gözyaşım buz zerresi oluverir,
bulutlar cehennemsi göğü kaplamış,
farkında olmayan ' insanın '
savaş hem sağır,
hem de kör arkadaşı.

Dışarda olup bitenler içaçıcı değil!
aynalar zemheri, dışarda kurak yaz
insan, nefret dolu
nutuklarla büyümekte,
silah ve bombaların dili
her alanda kendisini hissettirmekte,
sertlik,nefret,şiddet daha fazla sanki.

Basit/sömürü çıkarlar yüzünden
ne hallere geldik?
aldığı belirsiz dokunuşlardan
kopan dünyam,an an
bizlerden uzaklaşmakta
dengesi alt-üst olmakta,
ışık özünden uzak;
yaşamı yaşamadan yaşlandık.

Zaman,
insanı medeni yapan it dalaşı sonucu
umutları bir bir söndürdüğünde,
dünyamızı aydınlatacak
barış elçileri
var olan gücüyle, o gün,
O gün! ! haykıracak
bir latif baharı yaşatacağı günlerde! ! ..

Bir satır altı beyaz yaprağa
kalemim her gelip gitmesinde,
en köklü, en soylu yasayı yazacağım,
aksini düşünemiyorum;
dünyamızı saran yedi renk, yedi kuşakta
hayatı güzelleştirmek/yaşamak varken,
karartmak neden? ? neden?

Aksaray/04 Temmuz 2010