Azat Yürek Musalla taşının soğukluğunu
hissetmeye başladığında ensende…
o hiç bitmeyecek sandığın ömrün, artık bitmiştir.
Daima mutlu etmeyi becerebildiysen
Solundaki Hakk’ın nurunu, şu et yığını bedende…
Nefsine zulüm etmeden mutlu edebildiysen,
Sevinmeyi başarabildiysen,
bulutların arasından çıkan güneşi gördüğünde…
Kirli nefesinden başka soluduğun,
Bir an, bir iz, bir derya bıraktınsa evrende…
Ve ecdadının son nefesinde ki çığlığında,
Sema kadar temiz anne sütü kadar helal,
Keşkeksiz bir film bıraktınsa evvelde…
Paradan ve altından başka bir şeylerde biriktirebildiysen cebinde…
Yaşayabilmişsin Pirim, Azatsın artık
Nurun, Mevlana’mın, Karani’min ellerinde... |
| |
Adem Aktaş |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Azat Yürek adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
Bu şiirin hikayesi:
Tüm Hayatım boyunca aradığım, arayacağım olan mutluluktur. Ve
elimdeki tek hazinem olan bu ömrümü boşa geçirmeye hiç niyetim yok.
|
| |
|
|
