Ayna Söyleşisi Parmaklarımın arasından güneş geçmiyor
O derece kapattım ahır kapılarını kalbimin
Zakkum ağaçlarıyla büyütmüşüm ruhumu
Dilimde bin küfür, ateşli humma geçiriyorum belli
Kancık bir ay yüzüme gülüp duruyor
Elindeki kimlikle kadın sözlerime meze oluyor…
Parmaklarımın arasından güneş geçmesin
Çünkü firar etmesini istemiyorum gözlerimin.
Böyle kuruldum bir kadının göğsünde
Ayağımda kristal prangalar
Soy beni elma gibi dökülsün bütün incilerim
Parmaklarımın arasından güneş geçmesin
Bu toprak yüzün kaderinde öpmek yoktur gri kuşları
Seni düşündüğüm her gece üzerime kanamıştır
Söylüyorum işte, aynada konuşan dudağımı okuyarak
Bir yağmur söyleşisi heyelanlı bir dil
Helezoni ağzım var ses veriyorum vitir vakti
Parmaklarımın arasından güneş geçemiyor
Yüzüm o derece karanlık, kırışık baldırlar gibi yüzüm
Nene hatunun sarkık memesinden emdim bir vakit zamanı
Çekiliyor ceset torbamın iliği
Gül sularıyla yıkayın kokmasın tenim
Usulca bırakın toprağa bedenimi |
| |
Mehmet Türkmen |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ayna Söyleşisi adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
|
