“Eyyam-en ma’dudat! ”
Sayılı günler çabuk geçer.,
Sarıl taş kalbin karalığındaki mermer sütunlara
Ben ektim ben biçerim kendi hissemdeki tarladan
“Merhamet etmeyene merhamet edilmez! ”
Söndür, son kalan mumu da.,
Aşk, artık Allaha yalvarsın! ..

Ey saçları uzun kibir, Feynan!
Senin olduğun gemide tayfa olmaya razı değilim
Sahici fürug, Yaratıcının sanatkârlığına hayranlık
Gözlerindeki küf yeşiline baktıkça yansıyan resim
Karşında durmama rağmen görünen ben değildim
Dün kıyamdaydım, şimdi rükûdayım, eğildim
Secdeye varınca “hayye-ales-selah! ..”
Vuslatın kulaklarına değer sesim..,

Namerttir, üçten fazla küskün kapıyı çalan
Nevrin nura dönsün, duysam ki Huda ile aran iyi
Vallahi şükürdeyim; Bana yeter bende kalan
Ve habibunnas, sevgili seveninden elbette iyi
Adımı sildiğin gibi üstü açık mesellerden
Ardışık sayıların kere kökünde istifadem
Neden sebep, gamzelerinde yokum?
Vefanın dillerinden düşerim..,

Duysun yad eller; Hakka rûcu ettim!
Düyunu umum bilsin ki mehsani bir ana kuzusu
Ve kaderin hükmüne boyun eğmiş, babadan yetim
Süha., Yere koymadan yürür elindeki usu
Fe emma, ne karardayım ne kadar varım!
Kalplerin arasını telif edende O’dur! ..
Ve Her şeyin gerçeğini Allah bilir..,
…

09.12.2006