anlaşılabilmek için
anlayabilmekle başlamalı işe
bulanık demeden önce
dibini hayal etmeli bir suyun

gülen gözlerimin ardına
kaç yangın sığdırdım da
üşürmüş gibi ovuşturdum ellerimi
kaç kez aldandım
yavrusuna düzmece ağıtlar yakan
timsah bakışlarınıza…

çocuk kahkahalarının ardına saklanmış
birer çığlıktınız
dilinizden dökülen kırık dökük bir şarkıydı belki
konuşurken sustuklarınız…

kendi yüreğinin karanlığından korkup da
çocukluğuna kaçan bir adam gibi
yabancıydınız kendinize bile…

anlaşılmak için
anlamakla başlamalı işe
karanlık demeden önce
kapının ardındaki gün ışığını düşlemeli…

2008

www.melihcoskun.com