Ankara’ya Vardığımda Bembeyaz Heyecan ki, bitimsiz bir fırtınaydı o gün
Sarsılıyordu zaman, ufuklar ve kardelen
Bir bekleyen var beni karanlığın kalbinde
Gidiyorum; yıldızlar mütebessim, ay derin
Efsaneler yurdunun has bahçesine sessiz
Gidiyorum; aynalar unutsun mevsimleri
Gökkuşağı olmalı gökyüzünde gözlerin
Yollar nasıl da mağrur, kıvrım kıvrım mutluluk
Her şey kayıp gidiyor altından ellerimin
Bir bekleyen var beni uzakta ve çaresiz
Dağlara bakıyorum: Duman duman ayrılık
Hava biraz bulutlu, biraz dalgın ve ayaz
Ömrüm bir muammanın avuçlarında şimdi
Düşlerim, Ankara’ya vardığımda bembeyaz |
| |
Nurullah Genç |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ankara’ya Vardığımda Bembeyaz adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
Bu şiirin hikayesi:
Bu şiir, Altındağ şiir akşamlarından dönerken kaleme aldığım 'Ankara'dan Ayrılırken Kırmızı' şiirinin ilhamıyla yazıldı. Acaba ayrılırken kırmızı olan gittiğimde ne idi diye düşününce doğdu.
Ankara'ya şiir yazmak zordur sanırdım...Lakin o gün hem o program, hem de dönerken ufuk öylesine güzeldi ki, Ankara şiirlerine dönüştü...Tahmin ediyorum ki bu şiirin ikincisi de yazılacak. Çünkü dünyamın hala yoğunluğunu koruduğunu hissediyorum.
Selam ve sevgilerimle.
|
| |
|
|
|
 |
|
|
|
|
| Bu Şairlerimizi Okudunuz mu? |
|
|
|
|
