Sen bir kelebeksin divâne gönül
Çiçekten çiçeğe dolaşman lâzım
Şu fâni dünyada bahar zamanı
En güzel olana ulaşman lâzım.

Unutma ki dünya gayet geniştir
Kendini şimdiden buna alıştır
Bir koltukta iki karpuz zor iştir
Dersine çok iyi çalışman lâzım.

Kiminde rûh vardır, kiminde beden
Biri bırakılmaz, biri gelmeden
Tek çiçekle bahar getirmek neden
Her gün başkasıyla buluşman lâzım

Sen nasıl gönülsün yalan demezsin
Şeftali üstüne, narı yemezsin
Anlaşıldı bu işte çok çömezsin
Bin tecrübe ile gelişmen lâzım.

Bu denizin çok derince suyu var
Ne bir gemi, ne çıkacak kıyı var
Her yosmanın başka başka huyu var
Bunların hepsine alışman lâzım.

Bakma Celâli’ye mollalık güder
Ateşi yok ama dumanı tüter
Hayâlle avunur, düş ile yatar
Kendi kendin ile çelişmen lâzım.

7 Aralık 2010 Sivas