Çamurumu kardın zihnimin havsalasında
Hesabını sordum, tenimden damlayan bir damla kandan
Sordum kendime, ben bu kancık dünyanın nesini özledim
Aklıma geldikçe yapraklar gibi ürperiyorum
Galiba kulaklarıma gelen, şule senin sesin
Dua yüklü nefesini özledim

Zifiriye, karanlığa sordum; sen kimsin?
Hep senli fakirliğe döndüm, imkân çokluğunda
Öylesine haz aldım ki, üşümelerimden
Ölümün alnını kaşıyabilirim!
Derdinle sarmaş dolaş
Ezelim, ebedim seni
seni yevm-il ûla dan
Mahşere taşıyabilirim
Başka görmüyorum
Sen siyahsın, ben körüm

Kalubeladan sonra, kaç zamandır
Göğün yedi kat yukarısında uyudum
Aşka avdetini, bir âhın akabinde duydum
Yerleri eşeledim, hınç doluydum
Onca zamandan sonra seni
Yüreğimde buldum
Tacın ve tahtın gönlümde
Bir elin hayatdiğeri ölüm

Şad oldum sanma, behemehâlım
Ferhat gibi dağlara vuramıyorum, tekliyorum
Yazın ortasında, yapraklarını dökmüş ağacım
Genizleri döker, genzimdeki sensizlik acım
bir gemiyle meçhule salınmış, aşk ilacım
İsrafil’e soruyorum yevm-il ahiri
Yeniden dirilişlere muradım
Ellerini yüzüme sürmeye
Merhamete muhtacım

Kaf dan düşen kar gibisin
İçim ısınıyor, seve sim geliyor seni
Aflarını batıya taşıdım hep, bir bir
En son güneş gören, sen olasın diye
Yüzünü yüzüme koyacak kadar kudretin yoksa
Ey sevgili, bu alaka bu ihtişam niye?
Fırsatları çaldı diye şeytana
Şeytana söve sim geliyor

Vakit saymıyorum vakti
Saymıyorum, sende kalmadığımı
Bir yudum su alıp ta, adını anmadığımı
Gıyabında yanaklardan buse çalmadığımı
Sen bensiz, ben sensiz uykulara düşlere dalmadığımı
Hatırlamıyorum, düğünüm yok, olmadı
Yanımda olmasan da sensiz olmadığımı
Bilmiyorum kaç zamandır hederim
Bildiğim, ben sana derbederim
Bilmiş ol, bağdaş kurdum bekliyorum
Oturuyorum vefaya, kuzey yarım kürede
Baktıkça Huda’ya, kirpiklerimde nemsin
İçimde saklıyorum, sen o uçsuz bucaksız
İçi susku dolu demsin..

Not: Bu bir *şiirden (sahibinin bilgisi dahilinde) esinlenmedir.

Mehmet Sani Özel
14.02.2009