Ali'm Böyle Dememişti döndü ali'm,
can ali'im...
yol bildik mi yolunu...
biz dedik, biz ali'deniz...
ali'nin yolu yolumuzdur dedik...
yüreğimiz yandı kerbela'da...
bir daha can yakmayız dedik...
biz insanız dedik...
toprak bizde öz dedik...
ama ellerimizle torağa can verdik...
ellerimizle kazıdık mı toprağı?
iş tuttuk mu ali'nin gözlerine bakarken?
bir olduk mu her şeyden öte?
kardeş kardeşi kırarken,
durun ali böyle dememişti dedik mi birbirimize?
demedik...
evler dolusu cem eyledik...
boyumuzca ali'yi resimlerde seyrettik...
günler sürdü semah döndük...
ama asıl olması gerekenleri bir köşeye sıyırıverdik...
dara çıktık,
gönül kırdıklarımıza yüzümüzle güldük,
çıktık sonra sırtımızı çevirdik...
ali'm böyle dememişti... |
| |
Turan Demir |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ali'm Böyle Dememişti adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
|
|
 |
|
|
| Ali'm Böyle Dememişti Şiiri Hakkında; |  |
Aziz Ateş: Can Ali, kurban Ali. Alinin yarası, değmeyin yarama
Tbr ederim... Yüreğine sağlık
|
|
selfet: şiir çok güzel öğretici size yakışanda bu
kutlarım
henüz bitmemiş ve oldukça zayıf
ama ender kafiyeli şiirlerimden biri olan konuyla alakalı bölümleri bulunan bir şiirimi yazıyorum izninizle
Hak Yoluna
Bal eyledi Veysel seni.
Gül eyledi toprak seni.
Mansur, hak eyledi kendini.
Pir sultan, dara düştü.
Bektaş Veli hükme küstü.
Ben yanayım mı, bir dey ver nazlı dilber.
Bülbüle figan yakışmaz imiş.
Zemheri yasak eyledi yüzünü.
Hak sınadı, ben yandım.
Ben yandım, aşk eyledi hak bizi.
Bahar örtmüş yüzünü.
Tılsımı ağarmış avucunda.
Ben üşüdüm, aşk yandı.
Aşk yandı, çöl eyledi hak bizi.
Hüseyin’im adalete yürüdü.
Ölüm kucak açtı, o güldü.
O güldü de bugün adalet sürdü.
Sürdü de sanki, halka mı güldü.
Hüseyin’ime damla su olayım mı, bir deyiver nazlı dilber?
Arı dadanmış saçına.
Bal damlar zülfünden kaşına.
Yanağına rengini veren o başına.
Kul olayım mı, bir deyiver nazlı dilber?
Ah bu diyarın suyuna.
Baş gösterdiğin toprağına.
Hak yolunda düşenin mezarına.
Taş olayım mı, bir dey ver nazlı dilber?
Harcırahımı bir tamam etti anam.
Zemheri izin etmez kokuna kalam.
Ben giderim hak yoluna.
Bana yoldaş olun mu, bir dey ver nazlı dilber?
Çok bahar oldum kokuna.
Bülbül olup sustum yoluna.
Şimdi düştüm hasretin koluna.
Bana son kez, kendi dilinden bir şey dey ver nazlı dilber.
Kar gelin etmiş dediler seni.
Yekten, hasım ettim kışa kendimi.
Ya asarım bu canı.
Ya mecnun olur anı unutup kaçarım.
Şimdi neyleyim sensiz ben, bir dey ver nazlı dilber.
|
| |
| Bu şiir ile ilgili düşüncenizi paylaşın: |
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
|
|
|
|
| Bu Şairlerimizi Okudunuz mu? |
|
|
|
|
Cumhuriyet
