Eskiden,Türklerde ahilik vardı,
Ahilik,kardeşlik demekti dostum;
Herkes birbirini sever,sayardı
Ahilik,mutluluk demekti dostum.

Yoksullar,garipler çok korunurdu,
Toplum,zalimlerden tüm arınırdı;
Halkta huzur,düzen hep aranırdı
Ahilik,disiplin demekti dostum.

Hiç kimse, kimsenin hakkın yemezdi,
Mal,can,namusuna hiç göz dikmezdi;
Hile,yalan,dolan nedir bilmezdi
Ahilik,dürüstlük demekti dostum.

Bolca kazanılır,bol harcanırdı,
Konuklar,garipler ağırlanırdı;
Yürekler,inançla sevdalanırdı
Ahilik,cömertlik demekti dostum.

Güçlüyken,affetmek,tüm şiarıydı,
Kızgınken,sabretmek,iftiharıydı;
Muhtaçken,vermenin bahtiyarıydı
Ahilik,yiğitlik demekti dostum.

Çıraklık,kalfalık,ustalık yolu,
Ahi esnafının,kutsal okulu;
Pirinden feyz alan,olurdu ulu
Ahilik,eğitim demekti dostum.

Ahi Evran idi,ulu pirleri,
Âlim Edebali,bundan birleri;
Bosna'dan Kırım'a var tesirleri
Ahilik,adalet demekti dostum.

Dilim,ne söylese,tarif edemez,
Güzelliklerini hiç tüketemez;
Günümüze,örnek olsun nice kez
Ahilik,fazilet demekti dostum...