Ah nasıl sevmem, ben seni bacım
Anamın yokluğunda sendin ilâcım
Sen olmasaydın nasıl dinerdi acım
Sensin benim cihandaki tek ilacım

Çilen, dağlardan bile ağırdır senin
Yüreğin, volkan gibi yanıktır senin
Verilseydi çilen, dağları kavururdu
Atılsaydı kahrın, deryayı kuruturdu

Senin de ezelden yazılmış alın yazın
Hep gamlı yaslı söylerdi gönül sazın
Bilirim, ne baharın belliydi, ne yazın
Arş-ı âlâyı titretirdi ağlayışın/niyazın

Değirmen taşlarını öğütürdü sabrın
Metanet ve cesaret verirdi o tavrın
Acılarımı unuttururdu ana şefkatin
Nedense olmazdı kimseye nefretin

Anadolu gibi bereketliydi, ak ellerin
Tatlıydı dilin, Ay gibi güleçti cemalin
Anamın ak sütü gibi paktı o yüreğin
Damarımdaki kanım gibi de sıcaktın

Sen dekorunla bir Anadolu anasıydın
Sen ekolünle de bir Yörük güzeliydin
İsminle köylü kızlarımızı anımsatırdın
Cisminle de canım anamı hatırlatırdın

Örme saçların, hilal kaçlarınla o nazlımı
Kınalı ellerin, ince belinle yine o edalımı
Tatlı dilin, güler yüzünle, o canım anamı
Hisli oluşunla hatırlatırdın tüm analarımı

Hiç unutmadım, unutmam ki asla iyiliğini
Yemeyip yedirip, giymeyip giydirdiklerini
Beni bir anne gibi, koruyup kollamalarını
Hem dahi kendin muhtaçken yaptıklarını

Ne vakit görsem seni, anam gelir aklıma
O gelemese de hayalı dikilir tam karşıma
Eğer seni anam deyip sarılırsam şaşırma
Hisli hisli ağlayıp da şu sineme dağlama

Sen ağlarsan, hazan olur benim bağlarım
Ta o günden beri, ana hasretiyle yanarım
O gün bu gündür, seni hep anam sanırım
Seni anam gibi sever başıma taç yaparım

Her özlem duyduğumda yarama ilaç yaparım
Sen de olmasan ben şu dünyada ne yaparım
O an, ben şu dünyayı beş kuruşa bile satarım
Ben seni anam gibi sever başıma taç yaparım

www.baysab.com/11.04.2002-14.30