Seni gördüm dün gece,
gözlerin her zamankinden,
Daha durgun,
Daha düşünceli.
Bir hedefe kilitlenmişti sanki.

Atam,
Neden donuk bakıyorsun bize?
Yoksa tanıyamadın mı ulusunu?
Bu cennet vatanının,
Her karış toprağını.

Çanakkale'de,
Afyon'da,Sakarya'da,
Urfa'da, Antep'de,
Yurdun her köşesinde,
Şehit olduk,vatan uğruna.

Biliyor musun?
Şimdi bu limanlar,
Bu kıyılar,
En güzel yerlerimiz,
bize yabancı.
Şehitlerimizin kanıyla alınan,
Bu topraklar üzerinde,
Biz yabancıyız.
Sanki örülmüş bir duvar,
Ve biz ulaşamıyoruz,
Ulaşmak istediğimiz yere.

Samsun'dan başlayan destanın,
Mimarıydın Kurtuluş'un.
Yok olurken ulus,
Yeniden doğdu,
Senin dahiliğinle.
Ve biz hala,
Anlayamayanlara,
Anlatamadık,öğretemedik,
Değerini.

Yokluklarda,
Onuruyla,şerefiyle,
Dimdik meydan okuyan ulusunla,
Var ettin bu cumhuriyeti.

Bugün eserlerine,
Meydan okuyan,
Kurşun sıkanlar türedi.

Bunca yıl geçti,
Seni özlüyor,
Seni arıyor,
Bu millet.

Cengiz ÇETİK