Soguk gecelerin buzlu yatağında
Umutsuzluğu büyüten kadın
Hayallerin mermi gibi kaybolduğu gözlerin
Hangi karanlığı besler koynunda

Dikenli tellere takılırken geleceğim
Kanlı sabahlar bıraksa da düşlerim, hep sol yanıma
Büzülüyorum, tenimin inat saatlerine
Acısına aldırmadan, çekiyorum sancısını

Gözlerime nemli hatiralar bıraksan da
Yaksa da beni hücrelerimdeki ateşin
Içimde saklasam da her daim, sevgini
Hurdaya verecegim artık, yasanmıslıkları

Simdi gideceksin
Yağmurun elleri yakamda, hırpalayacak düşlerimi
Adını yazdıgım bugulu camlar
Sessiz bir hıçkırıkla sığınacak buğusuna

Kaybolacak gözlerime doğan güneşim
Kalp atışlarim, ayaz sabahlara dolacak
Göz yaşına bogulacak,
Üzerinde yürüdüğün kaldırımlar

Gölgemde büyüyen sürgün
Duvarları yıkılan gece
Sokak lambalarında kaybolan karanlık
Son çırpınısında

Aglama hüzün

21.11.2006/Ankara